บทนำ
661 Words
"เธอต้องมาอยู่กับฉันที่นี่ในฐานะคู่หมั้น" ฉันเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน รู้สึกตัวชาวาบไปทั้งตัว จากวันนั้นเขาผันตัวเป็นผู้ปกครองของฉันโดยที่ฉันจำใจต้องยอมรับ วันนี้เขาคนเดิมกำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของฉันอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ในพินัยกรรมของป๋าไม่ได้ระบุให้เราต้องทำอย่างที่เขาพูด แล้วนั้นมันเพราะอะไร ทำไมอยู่ ๆ คนที่แสดงออกว่ารำคาญฉันสุดขีดอย่างคุณเลออนกลับได้พูดออกมาหน้าตาเฉยอย่างนั้น
"คุณไม่สบายหรือเปล่า?" ฉันถือวิสาสะอังหน้าผากคนตัวโต ตอนนี้เขาคงจะป่วย ไข้ขึ้นจนเพ้อ หรือเกิดอะไรสักอย่างกับร่างกาย ทำให้กลายเป็นคนแก่ที่พูดไปเรื่อย ณ ปัจจุบันนี้
"ฉันสบายดี" มือหนาปัดมือฉันออก ก่อนจะขยับกายมานั่งในท่าสบาย ๆ ราวกับเรื่องที่เราคุยกันเป็นเรื่องเล่น ๆ ไม่จริงจัง
"หรือเพราะที่ฉันกอดคุณ ทำให้คุณอยากหมั้นกับฉัน?"
"..." ร่างสูงนั่งเงียบเบือนหน้าหนี ในใจคงคิดว่าฉันคงกำลังเพ้อไม่ต่างจากเขา
"นี่คุณ...แค่กอดกันแป๊ป ๆ ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ คุณเองก็ควรตั้งสติไว้นะ"
"อะ โอ้ย!" ฉันร้องโอดครวญ ก็อีกคนที่ไม่ยอมพูดอะไรดันเขกหน้าผากเข้าจัง ๆ ทั้งยังมองหน้าฉันนิ่ง ๆ ดูออกว่ากำลังก่นด่าฉันอยู่ในใจ
"เจ็บนะ!" ฉันขมวดคิ้วใส่เขา ลูบหน้าผากตัวเองปอย ๆ
"เธอนั่นแหละที่ควรตั้งสติ"
"ถ้างั้นเอาใหม่นะคะ ฉัน...ที่หมายถึงตัวของฉันที่ชื่อคาราเมลจะต้องหมั้นกับคุณ แล้วก็ต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วย?"
"ใช่ และคุณ...คุณคนที่ชื่อว่าเลออน แบล็ก ที่เธอหมายถึงจะเป็นคู่หมั้นของเธอ ชัดหรือยัง?" คุณเลออนเอ่ยเสียงหนักแน่นราวกับเป็นการย้ำเตือนให้ฟังชัด ๆ ใช่...มันชัดแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
"ถ้าคุณกังวลเรื่องที่มันเกิดขึ้นเมื่อกี้ มันก็ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้นี่ ยังไงฉันก็มีพี่เซเรนดูแล"
"เซเรนช่วยอะไรเธอไม่ได้" คำตอบนั้นทำให้ฉันถึงกับนิ่วหน้า เขาช่วยได้...และช่วยฉันให้พ้นจากความตายมาแล้วครั้งหนึ่งด้วย
"ตกลงคุณจะให้ฉันเป็นคู่หมั้นและมาอยู่กับคุณให้ได้เลยใช่ไหม?"
"ใช่" คุณผู้ปกครองจำเป็นตอบโดยไม่ต้องผ่านกระบวนการคิด ให้มันได้อย่างนี้สิ เป็นทั้งผู้ปกครอง ผู้จัดการมรดก ท่านประธานที่ทำงาน วันนี้เพิ่มมาอีกหนึ่งบทบาทนั้นคือคู่หมั้น เขากะจะไม่ให้ฉันหลุดพ้นจากพันธนาการของเขาไปเลยหรือไงกัน!
"ก็ได้ แต่..."
"แต่อะไร" คุณเลออนมองฉันอย่างไม่เชื่อใจ เรื่องอะไรฉันจะยอมเป็นคู่หมั้นของเขาง่าย ๆ นี่มันคือการแลกชื่อเสียงอย่างหนึ่งเลยนะ มันก็ต้องมีอะไรมาแลกให้คุ้มค่า และต้องเป็นสิ่งที่ฉันคาใจที่สุดในตอนนี้
"คุณต้องเล่าความจริงทั้งหมด"
"ความจริงอะไร" คุณผู้ปกครองทำท่าไม่เข้าใจ แต่เชื่อฉันสิว่าเขารู้ทุกอย่างที่ฉันกำลังต้องการ
"ความจริงที่ฉันควรรู้ และเล่าแบบห้ามปิดบัง"
"..." เขาเงียบลง สายตาเบือนหนีเหมือนคนไม่อยากพูดต่อ
"ไม่เล่าก็ไม่ตกลง" ฉันทำท่าจะเดินออกไปทันที
"ได้ ฉันจะเล่าทุกอย่างที่เธอควรรู้" แต่ประโยคต่อไปทำให้ฉันต้องทิ้งตัวลงเหมือนเดิม ผู้นำตระกูล Black lion อย่างเขามีหรือที่จะยิ่งใหญ่มากไปกว่าคุณหนูแห่งวรเศรษฐ์กรุ๊ปที่ทั้งดื้อและเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ อยากรู้อะไรก็ต้องรู้ เขาไม่มีทางที่จะชนะฉันไปได้แน่นอน...
- Writer
