FLY HIGH IN MISTAKE - COMPLETED - UNDER UP

PROLOGUE

FLY HIGH IN MISTAKE

Edited/Publish Story: May 8, 2021

BEFORE YOU PROCEED, PLEASE READ THIS: This story contains strong language, s****l content that may not appropriate for underage readers and sensitive mind. Kung ang edad mo ay bumababa sa labing walo at kung ikaw ay hindi komportable sa istoryang ito, please.. just scroll until you didn't see this story.

Ngayon pa lamang po ay humihingi na ako ng kapatawaran kung ito ay may grammatical error, grammatical language and grammatical s****l lines. Don't expect too much, but the s****l scene are too detailed. Kindly skip this if you don't comfortable.

Do not forget to votes, mas maganang mag sulat lalo na kapang may nag babasa at sumusuporta, maraming salamat.

PROLOGUE

"KAIN NA muna tayo diyan sa malapit na resto, Zannah." Bungad ng kasamahan kong atendata na si Aenna.

"Oo nga, nakakagutom e. Hassle!" Dugtong ng kasamahan ko pang si Ren.

"Pass, may naghihintay sa akin." Umiiling iling kong sagot.

"Alam ninyo naman na may Babies yan si Luna, diba? Next time na lang." Sabat nang kaibigan kong si Sendyy.

Noon pa man ay magkaibigan na kami ni Sendyy, sabay kaming nangangarap noon na maging isang atendata kaya naman walang nagawa ang family ko nang sabihin kong pangarap kong maging atendata. Pumayag naman sila ngunit may isang kondisyon, at iyon ay ang Fashion Line ko sa Makati na Z Fashion Line.

"Thankyou, mauna na ako."

"Ikamusta mo ako sa kanila, Luna!" Sigaw pa ni Sendyy bago ako makalayo. Kumaway ako patalikod habang hatak-hatak ko ang maleta kong ako mismo ang nag desenyo.

Sikat ang negosyo ko at umaabot ito maging sa ibang bansa, pero ang priority ko ay ang negosyo ko sa Makati. Duon ko kasi naunang naitayo ang negosyo ko at duon din nagsimula ang pag sikat nito, thankful ako na napagsasabay ko ang negosyo ko at ang pagiging flight attendant ko.

Hatak ang maleta ko nang pumunta ako sa carpark ng Airline na pinagtatrabahuhan ko, sumakay ako sa mercedes ko at doon ay tinanggal ko ang scarf na ako din ang nag desenyo.

Sa Airline kung saan ako ay atendata ay ako din ang kinuha nila bilang designer ng uniporme nang piloto, atendato, atendata at kung ano-ano pang trabahador nila duon. Kaibigan ko ang nag mamayari nang Airline na pinapasukan ko kaya naman ganon lang ang tiwala niyang ibinigay sa akin para sa pag dedesenyo nang mga uniporme nito.

Napangiti ako ng makita ko ang litrato namin ng anak kong kambal na babae't lalaki na sina Luze Trevor at Iuniece Luza na tatlong taong gulang, una kong isinilang si Luze na siyang panganay at si Iuniece na siyang bunso sa kanila. Ang sarap lang sa pakiramdam na may ganito akong kakulit na mga anak at nagpapa-salamat ako sa panginuon dahil ibinigay niya sa akin ang mga ito. Napawi lamang ang pagkangiti ko nang maalala ko ang tatay nilang si Iurence.

Kamusta na kaya siya? Successful na kaya ang pagiging Engi niya sa ibang bansa? Natuloy kaya ang kasal nila ni Jaymie? May mga anak na kaya sila? Ilan na kaya?

Ilan lamang ang mga tanong na iyan na laging bumabagabag sa akin, lalo na at lumalaki na si Luze at Iuniece. Lagi na nilang itinatanong sa akin kung nasaan na daw ba ang tunay na Daddy nila munit wala akong masabi dahil hindi ko na alam kung nasaan siya lalo na at apat na taon na ang nakalipas mula nang hindi ko siya makita.

Apat na taon na ang nakalipas nang ipanganak ko ang kambal ko, apat na taon nadin ang nakalipas simula nang umalis ng bansa si Iurence at mag pakasal kay Jamie. Yun ang alam ko, ang alam ko ay kasal na sila ngunit hindi ako sigurado dahil nga wala namang balita ang nakadating sa amin tungkol sa kanila.

Ipinilig ko ang ulo ko upang mawala siya sa isip ko, sinimulan ko ulit ang pag aayos ng mga gamit ko na siya ding tunog ng cellphone ko.

"Oh?" sagot ko sa tumawag na si Shawn, yung may ari ng Airline na pinagtatrabahuhan ko ngayon bilang atendata.

"Tumawag ako sa Airline, ang sabi nakababa na ang eroplanong sinasakyan niyo. Ano? Dito ba diretso mo sa bahay nila Mark?"

"Abay alangan, Shawn. At baka nasobrahan na sa matatamis ang mga bata sa kapapakain ng mag asawa!"

Natawa siya sa sinabi ko, "Nasobrahan na nga, e."

"Sinasabi ko sa iniyo, Shawn!"

Tinapos ko ang tawag at nagmamadaling nagdrive patungo sa bahay ng kaibigan ko, may personal na yaya naman ang mga batang yun nang kinuhan sila ng Mommy ko. Kaya lang kahit ganuon ay gusto nilang makasama ang mag-asawang Mark and Thea Villia na tinatawag nilang Daddy at TitaMommy, walang anak ang dalawang iyon kaya kapag may lipad ako ay ang gusto nila ay sa kanila muna si Luze at Iuniece.

Itinuturing nilang anak ang mga anak ko kaya lahat ng gusto ng mga ito at gusto nilang makuha ay makukuha nila kahit wala ako, spoiled si Luze at Iunice sa kanila kaya nga minsan ay pinagagalitan ko ang mga ito lalo na pagka naabutan ko ang mga anak kong may dumi pa ng tsokolate.

Lumabas ako ng sasakyan ko at nag doorbell sa bahay nila Mark at Thea, pinagbuksan ako ng kasambahay nilang may ngiti sa labi.

"Good day, Maam. Nandoon po si Luze at Iuniece sa living room, kasama si Sir Shawn."

Nginitian ko ito, "E, ang mag asawa ba ay nandiyan."

"Opo, Maam. Nasa dirty kitchen po at ipagbe-bake po ang kambal ng Coockies."

Napailing-iling ako nang marinig ang sinabi nito, matamis na naman. Walang kupas na matamis para sa mga anak ko! Palagi na lamang, baka mamaya masobrahan na.

"Salamat, Linda." Nginitian ko ang katulong at nilagpasan.

Dumiretso ako sa kusina at duon ay nakita kong sinisilip silip ni Thea ang oven kung luto na bang binake niyang coockies at si Mark na humihigop sa coffee niya, lumapit ako at hinatak ng mahina ang buhok ni Thea at paluin sa braso si Mark.

"Ouch!"

"Aray!"

"At talagang ini-ispoiled ninyo ang mga anak ko sa matamis, sinasabi ko sa iniyo kapag nasira ang mga ngipin ng mga batang iyon ay malalagot kayo sa akin."

Tumawa ang mag asawa sa akin at napailing, "Request ng mga baby ko ito, ano kaba naman Zannah!" Tatawa-tawa si Thea habang kinukuha ang coockies sa Oven.

"Minsan lang naman, Zannah." Inis akong humarap kay Mark nang dahil sa kaniyang sinabi.

"Minsan!?" Sigaw ko sa mismong mukha niya. "Eh halos ang mga pinaggagagawa niyo sa mga anak ko ang mga ikinukwento sa akin, eh!"

"Hay nako, tara na nga habang mainit pa itong mga coockies!"

Inismiran ko ang mag asawa at nag martsa patungong living room kung saan ay nanduon ang dalawang anak ko at ang Tito nilang si Shawn. Doon ay nakita kong nakaupo si Iuniece sa sahig na may carpet habang nanunuod ng barbie, may hawak siyang barbie doll at sa gilid niya ay ang mga lutu-lutuan. Si Luze naman ay nakaupo sa couch habang hawak ang iPod niya at naglalaro ng RaceCar.

Binigyan sila ng coockies at gatas ni Thea na ikinatuwa nila, nakakatwang hindi nila ako napansin dahil busy sila sa kani-kanilang ginagawa.

"Wow.. Coockies!"

Lumapit ako sa kanila at inakbayan, "Wala bang kiss si Mommy, galing sa nagliliitan kong bulilit?"

"Mommy!" Malakas na sigaw ng mga anak ko, inilapag nila ang mga hawak at yumakap sa akin. Hinalikan ko sila sa pisngi at ganoon din naman sila sa akin.

"Hi Mommy, how's your flight?"

"Luze, Mommy have a good flight. How about my two angel? How's your day?"

"We've have a good day, because your here already na po Mommy."

Natawa ako sa ka-conyohan ng anak kong babae kahit ito ay apat na taong gulang pa lamang, pinagpatuloy na nila ang pagkain at ako naman ay lumapit kay Shawn.

"Hi Beautiful.."

"Mmm, lol. Hello!"

"May flight ka pa?"

"Ikaw ang may-ari ng Airline tapos hindi mo alam?! Shunga!" Natawa si Shawn sa sinabi ko at inakbayan ako.

"Sinusubukan lang kita, may dalawang araw ka lang para makasama pa ang mga anak mo."

Hindi ko na naman makakasama ang anak ko before two days, pero ayos lang yun. Pagkauwi ko naman galing Morocco ay mag li-leave muna ako hanggang sa matapos ang ipagagawa kong bahay sa Makati, malapit sa fashion line ko.

"May lipad ako sa Morocco, North Africa."

"Mm, alam ko. Ako ang may-ari, ako ang Piloto! Hindi ba?" Natawa ako sa sinabi niya, lagi kaming ganito ni Shawn. Walang pinipiling lugar ang bangayan namin.

Sandali pa kaming nag usap ng sumingit si Thea, "Alam niyo, bagay kayo." Natawa kami parehas dahil sa sinabi ni Thea na sinang ayunan naman ni Mark. "Sana si Shawn na lang ang tatay ng mga bata." Wala sa sariling sabi ni Thea, natahimik kami at mukhang nuon lang niya narealize ang sinabe niya dahil napatakip siya ng bibig. "Sorry, Zannah. I'm sorry.."

Sinaway siya ni Mark, nakipagbangayan si Thea sa asawa at ako naman ay ipinilig ang ulo para mawala siya sa isip ko ang sinabi niya, may pamilya na siguro siya.

Nagpaalam na kami ng mga bata sa kanila upang makauwi kami sa bahay ng Mama ko, muling sumagi sa isip ko ang mga sinabi ni Thea. Habang lumalaki kasi ang mga bata ay siya ding hanap nila sa Daddy nila, hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko dahil hindi ko naman alam kung ano ang lagay ng Daddy nila.

Masakit para sa akin dahil nakikita kong gustong gusto na ng mga anak ko na makasama ang tunay na Ama nila, minsan na-aawa ako sa mga anak ko lalo na kapag tulog sila at tinatawag ang Daddy nila. Gabi-gabi umiiyak ako ng palihim dahil gustong gusto ko na silang maging masaya sa piling ng ama nila, munit paano? Paano kung pati ako ay hindi alam kung saan matatagpuan ang Ama nila.

Sinasabi ko na lamang na busy ang Daddy nila at tumatawag lang tuwing lunch time dahil yun lang ang time na free sa trabaho para kumain, hindi ko naman ipinagkait na malaman kung sino ang Daddy ng mg anak ko bagkus ay ikinukwento ko pa nga sa kanila ang katangian ng kanilang ama.

Inihatid kong muli ang anak ko kanila Thea at nag-madaling magdrive patungong Airline upang kumayod at mag trabaho.

"May I have your Attention please. The fasten seat belt sign is now on. However, we would recomened that for your own safetly you do keep your seat belt to fastened during the entire flight."

Matapos ang mahabang biyahe patungong Morocco ay sabay sabay kaming nag punta ni Trinny at ng mga co-attendant namin sa ini-okupa naming hotel dito sa Morocco, wala si Yanni dahil iba ang flight niya. Bago ang susunod na flight namin pabalik ay naglibot libot muna kami sa isang lugar na dinadayuhan dito sa North Africa para naman may memories kami.

Habang nag lilibot ay napadpad ako sa isang Toy store, napangiti ako ng makita ang magkatabing toy na babae at lalaki. Maganda ang telang ginamit pati na fin ang pagkakatahi, masasabi kong maganda ang quality. Fifty Moroccan dirham lang ang presyo kaya naman sinunggaban ko na, binili ko iyon at nag libot-libot pa sa ibang shop.

Paglapag at paglapag pa lamang ng eroplanong sinasakyan ko ay nagmadali akong pumunta sa bahay nila Thea upang kamustahin ang mga anak ko, umalis din ako agad upang kitain si Jehlai na isang ganap na Architect na ngayon.

Pumunta ako sa isang resto kung saan napili ni Jehlai para pag usapan ang mga kailangan sa design na ipagagawa kong bahay. Pagpasok at pagpasok ko pa lamang sa resto ay nagpalinga-linga ako upang hanapin siya.

"Zannah, here!" Nakipag-beso ako kay Jehlai at naupo sa harap niya, pinakatitigan ko si Jehlai dahil pansin kong balisa siya. Anong problema nito?!

"Hey, are you okay?"

"H-huh? O-oo naman."

"Okay, then let's proceed." Agad niyang iwinagayway ang kamay na para bang sinasabi na mamaya-maya na. "Why?"

"Dadating kasi yung e-Engineer na makakatrabaho ko for your house." Tumango ako nag order na lang ng dessert na chocolate, hindi ko alam pero lumakas ang kabog ng dibdib ko nang sabihin niya ang salitang Engineer.

Sana nag kakamali lang ako at hindi siya iyon, dahil una sa lahat ay malabong mangyari iyon lalo na at huli ko siyang namataan ay nasa states siya.

"Ow, h-he's.. h-here."

Nagtayuan ang mga balahibo ko nang may maramdamang bruskong aura sa likod ko, lumampas ang tingin ni Jehlai sa akin na para bang naiilang.

I slowly looked back, then I saw. I froze on my chair and didn't do a move, nilagpasan niya ako kahit alam kong nakita niya ako. Umupo siya sa tabi ni Jehlai at tumingin sa akin ng walang kahit na anong reaksyon, bigla ay nag-alab ang galit sa puso ko.

Kung ganiyan mo ako titigan ay para bang hindi mo ako inanakang tarantado ka, yumuko ako at ipinilig ang ulo. Pumikit ako ng mariin at bumuntong hininga, nakipag usap ako kay Jehlai kahit naiilang siya sa aming dalawa. Normal lang akong nakipag usap sa kanilang dalawa, humiwa ako ng cake at isinubo iyon sa akin.

Napakasarap naman ng chocolate na ito, nuon ay ayaw ko talaga sa tiyokolateng flavor but now. Gusto ko na, gustong gusto. Nakita kong inalog ni Jehlai si Iurence ng hindi ito sumagot sa tanong niya.

Sinundan ko ang tinitignan ni Iurence at duon ay napagtanto kong nakatingin siya sa inorder kong chocolate flavor na cake, suminghap ako upang maagaw ang atensiyon niya. Hindi din naman ako nag kamali dahil napatingin siya sa akin, binalik ko ang tingin ko kay Jehlai at sinenyasan. "You may now proceed, Achi. Fernandez."

Nang matapos ang usapan namin ay agad akong tumayo upang mag paalam, ang bigat-bigat ng lakad ko dahil nadarama ko ang prisensya niya sa likod ko. Hindi ako nag pahalata at nagtuloy tuloy sa mercedes ko, huminga ako ng malalim at nag isip-isip.

Ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Iurence na nakilala ko. Kung sakaling sabihin ko sa kaniya na may anak kami, maniniwala kaya siya.

Kase sa nakikita ko ngayon, parang wala siyang paki-elam kung sa ano man ang koneksiyon namin. Muling tumulo ang luha ko nang sumagi sa isip ko ang pinaka-masakit na salita para sa mga anak ko..

May natira pa ba sa pagmamahal mo, para sa anak natin?

May puwang ba sila sa puso mo?

Tanggapin mo sila please, dahil wala silang ibang hinangad kundi ang makasama ka.

Paano mo pa kaya matatanggap ang anak mo sa akin, kung may pamilya kana?

Paano na ang mga batang nanghihingi ng atensyon mo, eh kung lahat ay naibigay mo na sa iba?!

Nasasaktan ako, hindi para sa sarili ko. Kung hindi para sa mga anak ko.

F L O R E S S A R A H M A E | F.S.M.