FLY HIGH IN MISTAKE - COMPLETED - UNDER UP

CHAPTER 11

CHAPTER 11

"AH!" DAING ko ng maitulak niya akong muli papasok ng kuwarto ko, "Ano ba! Lumabas ka nga, ano bang problema mo?" Inis na sabi ko habang inaayos ang sarili ko.

Gigil na gigil ko siyang tinignan munit ang ekspresiyon ng mukha niya ay ganuon pa din simula ng magkita kami kanina kasama ang pamilya niya, bakit ba kasi nandito siya at baka hinahanap na siya ng higad niya.

"Why are you with that man?!" Matigas na sabi niya mula sa baritonong boses.

"Who are you to ask me that?!" I shuddered at what he was up to.

"You said he was a bastard and then I'll see that one day you'll be together with that beast man! Ilang araw lang akong nawala, Luzannah Kim!" He ruffled his hair as if he was frustrated.

"Yeah, right! LANG! LANG!!" Dinuro ko siya. "Ilang araw LANG?! Huwag mong nila-lang lang sa akin ang mga araw na lumipas, Iurence!"

"Huwag, then. Now tell me, why are you with that bastard?" He asked.

"It's none of you business, Iurence." What about him, right?

"None of my busine-f**k! f**k! f**k! Damn it, Luzannah Kim!" I was taken aback when he shouted.

Mabuti na lang at sounds proof ang ang kwarto ko dito sa mansiyon. Pinasdya ko talaga ito ng ipagawa nila ang mansiyon na ito nung tumuntong ako ng twelve.

Bago ipagawa ito ay nakatira pa kami nun sa Paris, France dahil may bahay din kami duon. Pero nung umuwi ang pamilya namin dito sa pinas ay nagpagawa na sila ng mansiyon.

"Get out of my room!" Matigas na ani ko ng makabawi munit hindi siya natinag at humakbang pa papalapit sa akin. "I said g-get out, Iurence." Napahawak na lamang ako sa aking dibdib ng kumabog ito ng mabilis at malakas.

"Why would I?"

I chuckled when I heard it from him, is he really out of his mind? I can't understand him, kanina lang ay wala siyang pakialam sa higad na lumilingkis sa kaniya tapos ngayon nandito siya. Psh, what a jerk?!

"Is it because, you are not welcome in my room."

"Then?"

"Iurence, please.. Just get out."

"I dont want to, Luna"

"Then, I am the one who leave."

Akmang lalagpasan ko na sana siya ng hawakan niya ako sa braso, ano ba talagang problema niya. I can't handle this goddamn jerk.

"What?!"

"Just stay with me, Luna."

Bigla ay para akong natauhan sa sinabi niya sa akin at parang gusto ko pa siyang makasama kahit saglit lang, pakiramdam ko ay double meaning ang sinabi niya sa akin na 'stay with me'.

I don't want to assume on him because I can't help it because no matter what part I look at, I know I like him which is the reason why I'm assuming.

I can't stop to assumed and assumed lalo na at iba ang iba ang ipinapakita niya sa akin, ang mga ekpresyon niya sa tuwing mag kasama kaming dalawa, tuwing may kasama akong lalaki, tuwing masaya kami.

Pero alam kong ang lahat ng iyon ay ilusyon ko lang dahil kahit kailan ay hindi ko nakikitang magkakagusto siya sa akin o ang pahalagahan ako, dahil kung titignan ay para lang akong tanga na aasa sa kaniya.

"I am going back to the party, bakit ba pinipigilan mo ako?!"

"Let's talk? Please.."

"For what?"

Nakita ko ang pagbuntong hininga niya at humakbang papalapit sa akin munit hindi natuloy dahil humakbang ako paatras, akmang hahawakan niya ako ng itinaas ko ang kamay ko na siyang nakapag-patigil sa kaniya.

Gusto ko ng linawin ang lahat, pagod na akong umasa ng umasa sa kaniya at sa mga ipinapakita niya sa akin.

"No, let's talk. But please.. don't come near me."

"B-but-"

"Please, Iurence."

Muli ay bumuntong hininga siya at yumuko na lamang, ang sabi niya ay talk pero hindi naman nagsasalita. "Anong paguusapan natin?" Walang emosiyon kong tanong.

"About Jaymi-"

"Can you please don't mentioned her name, it's irritating." Reklamo ko.

Ayokong marinig ang pangalan ng higad na iyon, feeling ko napaka-kati ko kapag nadidinig ko ang pangalan niya.

"Okay, about her. She's my ex, she left me because of studying in States. After a year, she come back here and chased me. Wala akong magawa dahil kahit anong gawin kong paglayo sa kaniya ay dikit pa din siya ng dikit sa akin. She came when I'm not with you, I am jerk becau-"

Hindi na niya natapos ang sasabihin niya ng tumikhim ako dahil sa biglang pagkirot ng puso ko. Kaya pala hindi man lang siya nagpapakita sa akin ay dahil busy siya sa accompany ng higad na iyon.

"Why are you explaining for?"

Natahimik siya sa tanong ko at umawang ng bahagya ang bibig niya munit itinikom din muli, mukhang may gusto siyang sabihin munit hindi niya maisatinig.

"May nararamdaman ka pa ba.. para sa kaniya..?" Marahan at maingat kong tanong.

Napaangat siya ng tingin sa akin at bahagyang nangunot ang kaniyang nuo, nginitian ko na lamang siya ng may pait dala ng aking nararamdaman. "Tell me, do you still have feelings for J-jaymie?"

Pinilit kong banggitin ang pangalan ng higad na iyon para naman mas klaro kay Iurence, bahagya ko pang kinagat ang pangibabang labi ko nang dahil sa tanong ko. Nakakahiya.

Hindi siya sumagot sa tanong ko at sapagkat ay yumuko lamang siya sa sahig, bigla ay naging traydor ang mga mata ko at nagsimulang mamuo ang luha at mag-init ang mga ito.

"Me..?" Napaangat siya ng tingin sa akin na may halong nagtataka, "D-do you have f-feelings for me?" Kasabay ng tanong ko ay ang siyang pag-tulo ng luha kong kanina pa gustong sumabog upang makawala sa mga mata kong makasalanan.

I saw that he was surprised by my question so I bent down and let my tears drip, my treacherous tears just kept on dripping even though I wanted them to stop.

"Alam mo bang gusto kita? Oh, no. Nararamdaman mo bang mahal kita? Na, sa ikling panahon na nakasama kita ay ganuon na lamang ako nahulog sa iyo." I said. "I want to regret my feeling for you right now, but I can't. Because I love you, Iurence. The tall walls I built to protect my heart from being hurt were torn down just because of the short time I was with you."

Nasasaktan ako e, nasasaktan ako nang dahil sa hindi niya pag-responde sa tanong ko. Simple lang naman ang sagot duon e, it's either yes or no, pero bakit parang hindi naman niya kayang magsalita. Sana hindi na lang ako nagkagusto sa kaniya dahil grabe ang sakit na ipinaparamdam niya.

Nakayuko kong tinuyo ang mga luha ko sa mata at ngumiti sa kaniya ng peke, na para bang hindi ako nasasaktan sa mga nangyayari. "Don't mind what I say, just leave on my life and think you don't know me and especially don't even come back." Tinalikuran ko na siya at hindi na hinantay ang sagot niya.

Malalaki at mabibilis ang hakbang ko makalabas at makalayo lamang kung saan siya naruruon, mas pinili ko pa nga na sa kuwarto ng mga maid namin dumaan upang makalabas ng mansion.

Walang tao sa luob nun dahil lahat sila ay nag-aasikaso sa mga bisita, anniversary ng mga magulang ko kaya ganito. Nakasanayan na rin kasi namin na isini-selebreyt ang anniversary nila Mommy at Daddy. Pero hindi ko magawang magdiwang para sa kanila pero hindi ko magawa dahil unang una ay ayaw ng puso ko dahil nasasaktan ito.

Patuloy lamang sa pag-tulo ang mga luha ko habang nag da-drive ako maging nang makapasok ako sa luob ng condo ko, napasandal ako sa pader at hinayaang dumausdos ang sarili paupo sa sahig.

Iyak lang ako nang iyak hanggang sa makatulugan ko ito, nagising na lamang ako ng may kumakalampag sa pintuan ng condo kung saan ako ay nakahilig, kinuha ko ang phone ko sa pouch ko at bumungad sa akin ang ninety-seven missed called ni Iurence at ang fifty-two text niya.

Napabuntong hininga na lamang ako at kahit hirap ay pilit ko itong binasa, baka mag-papaalam na siya.

From: IurenceG.

Hey, talk to me. Where are you?

From: IurenceG.

Luna, c'mon, reply to me.

From: IurenceG.

I am going crazy here, talk to me please.

From: IurenceG.

Please, kung saan-saan na kita hinanap, magpakita kana sa akin. Please, let's talk first.

From: IurenceG.

Please..

From: IurenceG.

I miss you, baby. Please, let's talk first. Kausapin mo muna ako, mababaliw na ako kakaisip sa iyo.

Napapikit na lamang ako ng mariin sa nabasa ko sa mga text niya, hindi ko na binasa ang iba pa at sa halip ay pinatay ang phone ko at tumayo. Hindi ko na tinignan kung sino ang kumakalampag sa pintuan ko at walang pakundangan ko itong binuksan.

Bahagya pa akong nagulat ng makita ko si Iurence na namumungay ang matang nakatingin sa akin, humugot ako ng malalim na hininga at matunog iyong pinakawalan. Binigyan ko siya ng blangkong tingin at hindi nagsalita.

He looks too wasted, magulo ang suot na tuxedo at lukot-lukot. Maluwag ang necktie niya at gulo-gulo ang buhok.

"Luna.." Pagtawag niya sa akin.

"What do you want?"

"Let's talk, please?"

"We're already talking right now, Mr. Goven. Now, what do you want?"

Malamig ko lang siyang tinignan habang siya ay malungkot lamang na nakatingin sa akin, isinara niya ang pintuan ng aking condo at dahan-dahan siyang humakbang papalapit sa akin hanggang sa magkadikit kami. I also smell his natural scent, yung amoy niyang kinababaliwan ko.

Hindi ko alam pero bangong-bango talaga ako sa natural niyang amoy, yung amoy niya na hindi nakakasawang singhot-singhutin ng paulit ulit.

Naramdaman kong gumapang ang kamay niya sa beywang ko kaya naman napakunot ang aking nuo, "Say it." Napatigil ako sa pagtatangal ng kamay niya sa beywang ko ng marinig ko siyang magsalita.

"What?"

"Say it again, and I will tell what I feel for you."

"Say-what?"

"Say that you love me."

Naitikom ko ang aking bibig at tinitigan siya, sasabihin ko ba? Natatakot ako na baka salungat ang nararamdaman namin sa isa't isa. Natatakot ako na baka masaktan pa ako lalo, pero ang sakit na ito ay hindi mawawala kung hindi ko malalaman ang sagot niya.

Napabuntong hininga ako at yumuko, "I love.. you." Marahan kong sabi.

"Look at me, then say it again."

"I love you, I really do, Iuren-?!"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng halikan niya ako sa aking labi, bahagya pa akong natigilan at kalaunan ay tinugon ang kaniyang halik.

Naramdaman ko ng hawakan niya ang aking pang-upo at ipulupot ang aking mga binti sa kaniyang beywang. Tumaas ang gown na suot ko ng dahil sa ginawa niya, kaya naman mediyo nahiya pa ako.

"You wanna know what's my answer?" Tanong nito ng bitawan niya ang labi ko, tumango ako habang nakanguso. "I love you, and I know that I am in love with you in a first place!" Pinaulanan niya ako ng halik sa aking labi at dinala sa bathroom ng kuwarto ko.

Pinaligo niya ako at pinagpalit ng pantulog ko, naramdaman kong niyakap niya ako ng pumikit na ako. Napaka-sarap sa pakiramdam, sana lang ay hindi na ito matapos.

Kinabukasan ay nagising ako na wala siya sa aking tabi kaya naman bahagya pa akong napanguso, nag-ayos muna ako ng sarili ko bago ako lumabas upang magtungo sa kusina at makapaghanda ng makakain.

Munit nagulat ako ng makita ko si Iurence na nagluluto hindi ko tuloy maiwasan na napangiti, lumapit ako at sumandal sa stool bar habang naka-cross arm, tinitigan ko lang siya habang nagluluto ito.

"Good morning, Mr. Goven!" Pagbati ko sa kaniya.

Nilingon niya akong may isang matamis at malawak na ngiti sa labi, binitawan niya ang hawak na sandok at pinatay ang gas stove, isinalin niya muna ang niluto sa isang plato at lumapit sa akin. Hinapit niya ang beywang ko at sumubsob sa leeg ko at duon ay suminghot singhot.

"Hmm," He sniff. "Good morning, Mrs. Goven." He said.

Natigilan ako sa sinabi niya at napatitig sa kaniya, nararamdaman kong nag akyatan ang aking dugo sa mukha ko at masasabi kong napaka-pula ko na ngayon.

God, iba talaga ang epekto niya sa akin. Nararamdaman ko ang pabilis na pabilis na t***k ng puso ko ng dahil sa sinabi niya. Sana lang talaga at hindi niya ito maramdaman dahil kung ako lang ay sobrang nakakahiya nito.

"A-ano bang s-sinasabi mo diyan?" Nauutal na saad ko.

Nag angat siya ng tingin sa akin na para bang inosente siya, napanguso ako at nag-iwas ng tingin sa kaniya. Nakaka-attract siya, grabe. Bakit ba siya ganiyan? Malamang ay mas mapula pa ako ngayon kaysa kanina dahil sa pagtitig niya sa akin, naiilang ako sa kaniya.

"Why are you blushing?" He asked.

Nakanguso kong muli siyang binalingan at kinunutan ng nuo, "Because you, Iurence." Paninisi ko sa kaniya. Tinawanan niya lamang ako.

Pero nagulat ako at napatili ng binuhat niya ako paharap sa kaniya, naramdaman kong pinsil pisil niya ang butt cheeks ko kaya naman pinalo ko siya sa braso niya pero tinawan niya lang ako.

Hinalik halikan niya ako sa leeg at inupo sa stool bar, pinalo ko siya sa balikat habang tatawa tawa.

"Hey, baby. Let's eat, I am hungry!" Reklamo ko.

Hinarap niya ako ng may ngisi sa labi, "I'm already eating, baby." Napa-irap ako sa sinabi niya.

"I am not a food, Iurence Triv."

"Oh," He said that it was as if he only now remembered or knew that. "I thought you were one, you're as delicious as food, baby." He stated.

I rolled my eyes on him and I looked at him impatiently. I jumped from sitting on the bar stool and marched to the dining room table and sat down pouty.

Hindi pa din siya sumunod sa akin kaya naman lalong humaba ang nguso ko. Nang hindi makatiis ay dumungaw ako.

"Mr. Goven!" Sigaw ko.

"Yes, Mrs. Goven?" Dinig kong sabi niya kaya naman hindi ko maiwasang mapamulhan.

"Where are you? I'm already hungry, aren't I?!"

"I am coming, baby."

Matapos namin na kumain ay nag handa na kami para pumasok, mayroon daw silang substitute na magbibigay ng instruction na example sa mga ginagawang building ngayon.

Ang sabi niya ay susunduin na lang daw niya ako mamayang lunch para sabay kaming kumain sa labas at date naman mamayang off ko. Nakakatawa lang dahil ang gusto pa niya ay sa Amusement Park dahil maganda daw duon at may bagong rides.

Nakangiti ako buong oras ng dalawang substitute ko at hindi mapawin iyon, halos ako na nga ang nakakasagot ng mga katanungan ng prof ko at sila naman ay tuwang tuwa sa akin.

F L O R E S S A R A H M A E | F.S.M