FLY HIGH IN MISTAKE - COMPLETED - UNDER UP

CHAPTER 08

CHAPTER 08

NAGISING AKO sa sobrang lamig na nararamdaman kaya naman hinatak ko ng hinatak ang comforter para maikumot sa akin, hindi pa din naiibsan ang lamig na nararamdaman ko kaya naman kinapa ko ang katawan ko at doon ay napagtanto ko na wala pa rin pala akong saplot sa katawan.

Balot ng comforter ay umupo ako sa kama at binalingan ng tingin ang nahihimbing na tulog na si Iurence, nag iwas ako ng tingin ng makitang wala pa din pala siyang saplot. Dahan dahan akong tumayo at doon ay nakaramdam ng hilo kaya naman agad akong napakapit sa lamp table ko.

Ilang minuto akong naka-ganoong posisyon ng unti-unti akong nag lakad at nag tungo sa closet ko, halos magulo ang mga damit ko dahil marahas ko itong pinagkukuha. Hindi ko pa din mahanap ang hoodie ko kaya pumunta ako sa kabilang side ng closet ko at duon nag halukay.

Nang makita ay dali-dali ko iyong isinuot sa akin at hinanap ang pajama kong pagka-kapal kapal, nag hahanap na ako ng mediyas ng madinig ko ang boses ni Iurence mula sa aking likod. "Baby? What are you doing?" Napa-tigil ako sa paghahanap at napa-lingon sa kaniya nang dahil sa narinig ko.

Nagulat siya sa hitsura ko pero nawala iyon ng marinig niya ang sinabi ko at napalitan ng pagtataka, "Can y-you please.. off the air..con," nahihirapan kong saad sa kaniya, agad niyang ginawa ang gusto ko kaya naman nagpatuloy ako sa ginagawa.

Nang makita ko ang hinahanap kong mediyas ay agad akong tumayo upang mag lakad patungo sa kama. Pero hindi pa man din ako nakaka-ilang hakbang ay natumba ako at tanging narinig ko lamang ay ang malakas na pagkalabog ko sa sahig.

Narinig ko ang pag tawag sa akin ni Iurence at ang mabibigat na yabag ng kaniyang paa papalapit sa kinahihigaan kong sahig.

Hinawakan niya ang ulo ko at ipinatong sa hita niya, "Baby," Tinapik tapik niya ang pisngi ko kaya naman idinilat ko ang mata ko. "What happened?" Ipinikit kong muli ang mata ko at muli ay idinilat.

"Ni..nilala..mig a-ako, Iurence" Hinawakan niya ang noo ko at pati na rin ang leeg ko. Nadinig ko ang mahina niyang pag mumura at binuhat ako. Inilapag niya ako sa kama at ilang saglit pa ay muli niya akong binuhat.

Hindi ko na alam pa ang sumunod na nangyari at tanging alam ko lamang ay nakatulog na ako ng mga oras na iyon.

Nagising ako sa isang puting silid na kinaroroonan ko ngayon, inilibot ko ang paningin ko at ang tulalang namumula ang mata na si Iurence ang tumambad sa akin.

Kaming dalawa lang ang tao kaya naman ibinaling ko ulit ang paningin ko sa kaniya. "Iurence..?" Pagtawag ko sa kaniya na siyang dahilan upang mabaling sa akin ang paningin niya.

Mabilis siyang napatayo mula sa pagkakaupo at halos madapa upang mapalapit lang sa akin ng mabilis, "How are you?" sinipat niya ang kabuuan ko.

"I'm good, where are we?"

"Hospital." Napabuntong hininga siya.

"Anong sabi ng doktor?"

"Wala pa yung resulta, pina-test na kita kanina." Ipinikit ko ang mata ko nang maramdaman ang sakit sa ibaba ko.

Pinakain ako ni Iurence matapos ay muli akong natulog nagising na lamang ang diwa ko ng maramdaman ang pag bukas at sara ng pinto.

"How is she Doc?" Tanong ni Iurence na sa palagay ko ay Doctor ang kausap niya.

"She's okay Mr. Goven, she also needs a more than one week rest. Dahil nga pati ang kaluob-luoban niya ay nasugatan.." Wika ng isang babae na sa palagay ko ay may edad na. "She have a laceration kaya naman siya inatake ng mataas na lagnat, alagaan mo muna ang girlfriend mo hijo dahil sa bawat pag galaw niya ay maaari siyang masaktan. Huwag mo muna siyang pakilusin o ang galawin man lang para sa mabilisang pag hilom ng sugat niya sa kaloob-looban."

Iminulat ko ang mata ko at nakita ko ang dismayadong mukha ni Iurence, bigla ay gusto kong malubog sa kinahihigaan ko ng marinig ang sinabi ng doktora.

Parang hindi ko matanggap na nang dahil lang sa laceration ay ma-oospital ako ng ganito, grabe parang hindi ko talaga kayang tanggapin. Tapos ano? Girlfriend? Sana nga, sana nga girlfriend niya na lang ako para maluwag sa loob ko ang sinabi mo doktora.

My god, na-ospital ako dahil lang sa laceration?! Argh, nakakahiya naman. Nang dahil lang doon! Argh, bwisit ka Iurence! Photangenna!

Alam kaya nila Mommy? Ni Daddy? Ni kuya? O ng mga kaibigan ko? Sa pag kakataong ito ay gusto kong mag dasal, dahil nakakahiya talaga na nang dahil lang sa lintik na laceration ay ganito ang aabutin ko! May gad, pak na pak.

Gusto kong lumubog sa kahihiyan nang dahil lang doon, gusto kong manisi. Pero hindi ko alam kung sino ang sisisihin ko, dahil ang tanging alam ko lamang na dapat sisihin ay ako lang iyon dahil bumigay ako sa kaniya.

Nakaka-tangina kapag siya ang sinisi ko dahil first of all ay hindi naman ganito ang gusto ng mokong. Malamang ay ayaw niya din akong masaktan, yung kanina pa nga lang ay todo na ang pag aalala niya. Pero kahit ganuon ay hindi ko maiwasang isipin na nag a-assum lang ako.

Minsan din kasi may pagka-assumera ako, e.

"Oh, hija. Kamusta ang pakiramdam mo? May masakit pa ba sa iyo?" Napatingin ako kay doktora ng lapitan at tanungin niya ako.

Tipid akong ngumiti at tumango-tango. "Ayos lang naman ho, masakit nga lang ho yung ano ko." Bahagya pa akong nahiya kaya 'ano' na lang ang sinabi ko, nadinig ko naman ang mahinang pag tawa ng doktora pati na din ang nurse na sa tingin ko ay around thirty's na ang edad.

"Mayroon kang laceration, hija. Aware ka naman diba?" Napa-pikit ako ng mariin ng marinig ko na naman ang salitang 'laceration' mula sa bibig ng doktora.

Pilit akong ngumiti at hindi maka-tingin sa kaniyang mata, "Oho." Simpleng sagot ko sa doktorang nag tanong. Tinanong tanong pa niya ako ng ibang bagay hanggang sa may tanong na nabuo sa isip ko, "Ah, Doktora?" Agaw pansin ko dito.

"Yes?"

"Hindi.. naman po.. makaka-apekto ang laceration sa buntis, hindi po ba?" Napa-awang ang bunganga niya kaya naman ininagayway ko ang kamay ko sa kaniya. "I mean kapag ikinasal na ako at mabuntis, hindi naman.. po, diba?"

Natawa siya sa tanong ko maging ang nurse na kasama niya napa-iling silang pareha at tatawa-tawang tumingin kay Iurence, napaawang ang bibig ko ng makitang titig na titig ito sa akin kaya naman agad akong nag iwas dahil nararamdaman ko ang mainit kong mukha ngayon.

Siguro kung may mas pupula pa sa rosas ay malamang ako na iyon, unang-una, dahil nahiya ako sa tanong ko. Pangalawa, ay nang dahil sa reaksiyon ng doktora at ng nurse niya. Pangatlo, at higit sa lahat ay ang pag titig sa akin ni Iurence na animo'y may hinahap sa akin.

"Well, hija.."

Napa-angat ako ng tingin kay doktora ng mag bigkas siya ng salita. Napaawang ang labi ko ng makitang papalit palit ang tingin nila sa akin at kay Iurence.

"Ganito kasi iyan hija, well sabihin na nating hindi niyan maapektuhan ang pagda-dalang tao ng isang babae. Pero kung ang babae ay manganganak at may laceration siyang iniinda ay malamang masasaktan siya dahil may sugat iyon sa loob. Pero kung wala namang iniindang laceration ay hindi ito masasaktan sa loob-loob, okay?" Napatango-tango ako sa sinabi niya, bigla ay pumasok sa isip ko ginawa namin ni Iurence kaya naman nag aalangan akong mag tanong kung nabuntis ba ako o hindi. "Don't worry, hija. Hindi ka naman fertile ngayon kaya hindi lolobo ang tiyan mo."

Bigla ay nakahinga ako ng maluwag dahil nakuha ng doktora ang tingin ko at nasagot ang tanong ko, nadinig ko ang pag tikhim ni Iurence pero hindi ko siya tinignan at sa halip ay umayos ng higa at pumikit.

Nadinig ko ang pag uusap nila na bilhan ako ng ganitong gamot, ganiyang gamot, bitamina at kung ano-ano pang palala ng doktora at kung kailan ay puwede na akong makalabas ng hospital.

Pp

Nadinig ko ang yabag ng paa ni Iurence at ang pagupo niya sa gilid ng kama ko, hinawakan niya ang kamay ko at hinalik-halikan. "I'm sorry, baby." Bigla ay usal niya.

Idinilat ko ang mata ko at hinarap siya, pinakatitigan ko ang mata niyang matamlay na nakatingin sa akin. "For what?" Agad na tanong ko dito, alam ko naman ang tinutukoy niya pero mas mainam pa din ang tanungin siya.

"For not listening you, sana pala pinakinggan kita, e di sana ay wala ka dito ngayon." Natawa na lamang ako sa sagot niya.

"Ayos lang." Napanguso siya sa sagot ko, "Itayo mo ako dito at dalhin mo ako sa CR." Tinulungan niya akong makatayo at inalalayan pafungong CR.

Hindi ko na napigilan ang pag iyak ko ng mas lalong sumakit ang hiyas ko at humapdi sa loob niyon. Nakahawak ako kay Iurence habang nakasubsob sa tiyan niyang may ukit.

Hindi ko na kinaya ang sakit nang umagos ang tubig ko dahil sa hapdi ng sugat ko sa loob, maya naman bawat hikbi ko ay ang siyang pag papaumanhin ni Iurence sa akin.

Diyos ko, Lord. Bakit naman ganito kasakit?! Grabe na ito, ha! Mamamatay na ba ako? huhuhu, ang sakit panginuon. Bakit? Bakit ako pa ang nag karuon ng laceration? Ganito ba talaga kapag nag libog?!

"I am so sorry, baby. Sorry!"

Paulit ulit siya sa paghingi ng paumanhin hanggang sa maibalik niya ako sa kama, patuloy pa din kasi ako sa pag iyak at sa pag agos ng luha mula sa magandang mata ko. Naaalarma siya sa bawat luha na inilalabas ko.

Grabe ang sakit, siguro ay dahil sa sugat na nasa luob kaya ganito. Aba ay galawin ba naman ako ng paulit ulit at palabasin ng palabasin ang katas ko e. Tapos kung bayuhen pa niya ako ay parang wala ng bukas.

"Ang sakit, Iurence." Pag palahaw ko sa kaniya, ni hindi ko na nga isinuot yung panty ko dahil masakit kapag nadidikit sa hiyas ko.

"I know and I am sorry, I'm very very sorry, baby. Please, forgive me."

Ilang minuto pa kaming ganon ng may pumasok sa isipan ko, napatigil ako sa pag iyak at tinignan siya. Nagulat siya sa ginawa ko pero binalewala ko iyon. "Alam ba nila Mommy?" Nakita kong natigilan siya at nahihiyang napakamot sa batok.

Umiling siya ng umiling, "H-hindi ko alam kung paano sasabihen sa kanila.." Bigla ay para akong nabunutan ng tinik at nakahinga ng maayos. "Nakakahiya,"

Natigilan ako sa sinsabi niya, anong nakakahiya e siya ang may gawa nito. Napatingin siya sa akin nang hindi ko tugunin ang sinabi niya.

"I-I mean, nahihiya ako sa ginawa ko.." Ngumuso siya at nag iwas ng tingin sa akin at napakamot batok at ulo pa. Napahawak ako sa tiyan ko at lumagapak ng tawa nang dahil sa sinabi niya.

"Ang funny mo, Iurence. Ikaw ang may gawa tapos mahihiya ka, funny. Very funny!" Patuloy pa din ako sa pagtawa ng maramdaman kong nakatitig siya sa akin. "What?" Tanong ko.

"I remember that you call me uhmmm.." Umasta siyang nag iisip, "Tawagin mo nga ulit ako nung tinawag mo sa akin habang sarap na sarap ka sa mga bayong ginagawa ko sa iyo, baby." Para akong natuyuan ng lalamunan ng dahil sa narinig ko.

Alam ko ang tinutukoy niya dahil nung unang binigkas ko iyon ay natigilan pa siya at napangiting pinagbabayo ako, hindi niya makakalimutan iyon dahil feel na feel niyang tawagin ko siyang 'baby'.

"What?!" Pag mamaang ko.

"You call me baby,"

"I can't remember."

"Is it because, you don't want too,"

Wala akong takas nito e, fine kung iyon ang makapag papaligaya sa kaniya. Feel ko din naman na tawagin siyang baby e, hehe.

"Baby.." Mahinang sambit ko at nag iwas ng tingin sa kaniya. Nagulat ako ng bigla niya akong yakapin at halik halikan, "Aray, Iurence." Napadaing ako ng sumakit ang gitna ko.

"Sorry, call me again."

"Baby.."

"Again..?"

"Baby."

"Again?"

"BABY!!" Nanggigigil na ako ha, natawa siya sa pag sigaw ko.

Lumipas pa ang oras ar araw na siya ang kasama ko, nung araw na nalaman ko na may laceration ako ay kinaganihan non ay puwede na akong makauwi. Kaya naman mas pinili kong sa condo na lang ako mag pahinga dahil mas feel ko iyon kaysa sa hospital.

Walang oras na hindi ako inaalagaan ni Iurence, kapag oras na ng kain ay hahatidan na lamang niya ako sa kuwarto ng niluto niya. Kapag maliligo ay tinutulungan niya ako, kapag may gagawin akong plates ay tutulungan niya ako.

Isang linggo akong liliban sa klase dahil ang idinahilan ni Iurence ay mataas ang lagnat ko at kailangan ng isang linggong pahinga, funny diba? Sinong tanga ang maniniwala sa ganuong dahilan amputha.

Pero pumayag naman sila dahil nangako si Iurence na makakapag-pasa ako ng mga plates na ipapagawa kaya ayos lang sa mga prof ko, si Iurence naman ay may isang linggong pahinga sila dahil sa susunod na mabalik sila ay mahirap na ang mga ituturo sa pagiging engineer niya.

Hindi mahirap gawin ang mga plates na ipinapagawa sa akin ngayon dahil hindi pa naman scoring kaya ayos lang, makakahabol pa naman ako kahit papaano. Sana nga lang ay mataas ang grado ng mga ginawa kong plates.

F L O R E S S A R A H M A E | F.S.M