ที่บ้านอัศวิเวชน์
“ออกไปสองคน พากันไปไหนนะ” คุณชนาภาบ่นด้วยความเป็นห่วง
“ไม่ต้องห่วงลูกหรอกน่า”
“ก็ดันติดต่อไม่ได้ด้วยนี่คะ”
“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่” ขณะที่กำลังกังวลที่ติดต่อลูกชายกับลูกสะใภ้ไม่ได้ แม่ลูกสาวตัวดีก็มายกมือไหว้ ทำท่าจะออกนอกบ้านอีกคน
“อ้าว จะไปไหนอีกล่ะ ออกข้างนอกได้ทุกวันนะ”
“จะไปนวดตัวที่ด้านล่างนี่ละค่ะ แม่จะไปกับหนูไหมคะ”
“ไม่ละ” ผู้เป็นแม่ส่ายหน้า
“ทำไมต้องนวดตัว”
“ปวดบ่าคอไหล่น่ะค่ะพ่อ”
“จะให้พ่อตรวจให้ไหม พ่อจะได้เขียนใบสั่งยาให้”
“หนูไม่กินยาปฏิชีวนะนะคะพ่อ”
“เรื่องเยอะจริง” พ่อบ่น
“คนรู้มากก็อย่างนี้แหละค่ะพี่หมอ เอ้อ! ต้องหาแฟนที่เป็นหมอให้ยายน้ำอิงไหมคะ แบบว่าน้ำอิงไม่ได้เรียนทางนี้ แต่เราก็ต้องการคนมาช่วยงานของป้อง”
“นี่คิดจะจับลูกสาวคลุมถุงชนอีกคนหรือยังไง”
คุณชนาภาส่ายหน้า แต่ก็หัวเราะกลบเกลื่อน
“อย่าเชียวนะ ลูกสาวไม่เหมือนลูกชาย ระวังยายน้ำอิงจ
