คณิกามือหนึ่ง

ตอนที่ 6 ความลับแตก

คนทั้งคู่สนทนากันไปสักพักระยะห่างของก็หดแคบลงจนกลายเป็นแนบชิดแอบอิง ร่างอรชรนั่งเกยตักของแขกหนุ่มป้อนกับแกล้มถึงปากอย่างเอาใจ ส่วนชายหนุ่มก็อ้ารับอย่างว่าง่าย

สองร่างเคล้าเคลียกันหยอกเย้าอย่างมีความสุขก่อนที่สักพักแขกหนุ่มก็เริ่มมีอาการมึนเมาออกมาให้ได้เห็น

"นายท่าน เมาแล้วหรือเจ้าคะ?" คณิกาคนงามเงยหน้ากระซิบถามเสียงหวานเมื่อชายหนุ่มนั้นเริ่มที่จะทรงตัวไม่อยู่ร่างกายอ่อนยวบ เนื้อตัวร้อนรุ่ม อีกทั้งใบหน้ายังเริ่มซุกไซ้ซอกคอของตน

คนเมาส่งเสียงงืมงำกลับคืนมาสติเริ่มขาดหายพูดจาไม่เป็นภาษา ส่วนมือก็เริ่มเลื้อยจับเนื้อนวลของร่างบางบนตักตามอารมณ์ที่ก่อตัวเพราะฤทธิ์กำยานที่ผสมยาปลุกกำหนัด

หญิงสาวเห็นดังนั้นก็พรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก...นางต้องใช้สุราผสมยาถึงสามกาถึงจะทำให้อีกฝ่ายอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้

สุราสามกาบวกกับกำยานชายตรงถึงสิ้นฤทธิ์..นับว่าเป็นคนแรกที่ทำให้นางต้องใช้เวลานานถึงขนาดนี้

ช่างเถอะ..รีบสลับตัวดีกว่าก่อนที่จะเปลืองเนื้อเปลืองตัวไปมากกว่านี้

เมื่อคิดได้แล้วร่างเล็กก็ผิวริมฝีปากของตนหนึ่งครั้ง ทันใดนั้นเองผนังห้องด้านหนึ่งก็ขยับเปิดออกพร้อมกับร่างของใครบางคนที่โผล่ออกมา

"หลันอวิ๋น" เสียงอันไพเราะเอ่ยเรียกผู้ที่เป็นทั้งสหายและมีพระคุณของตน

ผู้ที่โผล่ออกมาเป็นสตรีร่างเล็กรูปร่างเพรียวบางผิวพรรณงดงามทว่าใบหน้าซีกซ้ายกลับมีรอยแผลเป็นที่เป็นรอยกรีดเส้นยาวตั้งแต่หางตาลงมาจนถึงแก้ม

"ลี่เอ๋อร์ เจ้ามาเอาเขาออกไปจากตัวข้าที" หญิงสาวร้องของความช่วยเหลืออย่างที่ไม่เคยทำ เพราะนางพยายามที่จะแงะบุรุษตัวโตออกจากตัวแล้วแต่ทำไมได้สักที

ชายผู้นี้ร่างกายกำยำแถมยังแรงเยอะยิ่งนัก ต่างจากบรรดาคุณชายสำอางที่มีรูปร่างผอมแห้งที่นางเคยพบทำให้ไม่สามารถสลัดออกไปได้โดยง่าย

"ฝากเจ้าด้วย" ร่างบางเอ่ยในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเนื้อตัวแดงจากการครูดของหน้ากากเหล็กเป็นบางจุดโดยเฉพาะบริเวณเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นผ้า

"ได้" หญิงสาวที่ได้รับคำสั่งพยักหน้ายิ้มอย่างยินดีพร้อมกับก้มมองชายที่กำลังกอดรัดตนด้วยฤทธิ์ยาอย่างกระหายอยาก

นางไม่ได้มีสัมพันธ์กับบุรุษมานานเกือบเดือนเพราะหลี่อ๋องผู้นั้นไม่มาหาซวงหลันอวิ๋นจึงทำให้นางทรมานเป็นอย่างยิ่ง

แถมชายหนุ่มคนนี้ยังดูองอาจอกกว้างหน้าซบกว่าชายทั่วไปที่นางเคยหลับนอนด้วยทำให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก

ทางด้านซวงหลันอวิ๋นก็ปล่อยให้ผู้ช่วยของตนจัดการบุรุษตัวโตตามสบาย ส่วนตนเองนั้นก็เข้าไปอยู่ด้านในห้องลับที่ถูกสร้างเอาไว้

ซ่อนตัวหญิงสาวที่มีใบหน้ามีรอยแผลผู้นั้น รอคอยจนกว่านางจะทำธุระเสร็จ

ชิวลี่เอ๋อร์เคยเป็นอดีตนางคณิกาเลื่องชื่อในเมืองหลวงที่นางได้ช่วยชีวิตจากมือสังหารที่ทางภรรยาหลวงของขุนนางที่มาติดพันส่งมาจัดการ

แม้จะช่วยให้รอดชีวิตแต่อีกฝ่ายก็เสียโฉมจนไม่สามารถทำงานเดิมต่อได้แถมยังถูกไล่ออกจากหอคณิกา หญิงสาวไร้ทางไปจึงได้คิดที่จะฆ่าตัวตายหนีความอัปยศที่ตนเองได้รับนางที่ผ่านไปเห็นจึงได้ช่วยเหลือเป็นครั้งที่สองและยื่นข้อเสนอให้อีกฝ่ายมาอยู่กับตนในฐานะผู้ช่วยข้างกาย

หญิงสาวถูกส่งตัวไปฝึกช่วงหนึ่งก่อนที่จะพบว่าเจ้าตัวมีโรคประจำตัวที่เก็บเป็นความลับเอาไว้ไม่บอกใคร ซึ่งนั้นก็คือโรคขาดบุรุษไม่ได้และเป็นสาเหตุที่ทำให้นางมาทำอาชีพนี้

ประกอบกับซวงหลันอวิ๋นได้รับภารกิจให้ปลอมตัวเป็นคณิกาในเมืองอวี้เฉิงเมื่อสามเดือนก่อนจึงได้ให้นางติดตามมาเป็นผู้ช่วยในการทำงาน

ดีที่ถึงแม้ชิวลี่เอ๋อร์จะไม่สามารถทำงานในฐานะคณิกาของหอได้เพราะมีตำหนิบนใบหน้าแต่ถูกรับเอาไว้ในฐานะผู้ดูแลของนางแทน

อีกอย่างคือนางได้ทำกำยานชนิดพิเศษผสมกับยาสมุนไพรที่ส่งผลทำให้ผู้สูดดมเห็นภาพที่ตนต้องการอีกทั้งยังมึนเมาในห้วงความคิดของตน

ดังนั้นยามที่นางรับแขกก็จะจุดกำยานนี้ทำให้คนเหล่านั้นมองเห็นภาพหลอนและมอบพวกเขาให้แก่ชิวลี่เอ๋อร์ แผนการปลอมตัวครั้งนี้จึงแนบเนียนจนไม่มีผู้ใดจับได้

นางแฝงตัวเข้ามาอยู่ที่หอซือเซียนพร้อมกับอีกฝ่ายตามคำสั่งของคนเป็นนายและเป้าหมายก็คือหลี่อ๋อง

ใช้เวลาไม่นานก็นางใต่เต้าขึ้นมาเป็นนางคณิกาอันดับหนึ่งเพื่อที่จะดึงดูดอ๋องหนุ่มและทำมันได้สำเร็จ แต่ทว่ากลับยังไม่สามารถเข้าไปยังวังอ๋องของเขาได้ สิ่งที่นางต้องการอยู่ที่นั่น

หากหนานเซวียนเซิงมาที่หอครั้งหน้านางจะต้องหาทางเข้าไปยังที่วังอ๋องให้ได้

ในขณะที่หญิงสาวกำลังคิดหาทางทำภารกิจของตนเองให้สำเร็จก็ต้องรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

ข้างนอกที่ควรจะมีเสียงร่วมรักของชายหญิงอย่างที่เคยเป็นกลับเงียบสนิท ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจหนักๆที่ฟังดูแล้วก็คงเป็นของชายผู้ที่ประมูลนาง ส่วนเสียงของชิวลี่เอ๋อร์กลับเงียบหาย

หรือว่าข้างนอกจากมีอะไรเกิดขึ้น?

คำถามผุดขึ้นมาในหัวของซวงหลันอวิ๋นก่อนที่ร่างบางจะเอ่ยเรียกชื่อคนที่อยู่ด้านนอก

"ลี่เอ๋อร์?"

ทว่ากลับไร้เสียงตอบกลับมา ในตอนนั้นเองที่สายลับสาวรับรู้ได้ว่าทุกอย่างผิดปกติ หญิงสาวค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปยังประตูที่เชื่อมกับห้องหลักด้วยฝีเท้าเบาอย่างเชื่องช้า

มือขาวเอื้อมไปเปิดประตูออกก็พบว่าผู้ช่วยของตนนั้นนอนสลบอยู่ที่พื้นกลางห้อง สัญชาตญาณของคนที่ถูกฝึกก็ตื่นตัวทันที

ชายคนนั้นหายไปไหนกัน!?

ดวงตาของหญิงสาวมองซ้ายขวาเพื่อหาชายสวมหน้ากากและคิดที่จะทำอะไรบางอย่าง



แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้ทำอันใดเงาดำทมิฬก็ทาบทับไล่มาจากด้านหลังพร้อมกับเสียงทุ้มต่ำเย็นยะเยือกที่กระซิบใกล้หูจนทำให้ขนอ่อนในร่างกายขนลุกซู่ "เจ้ากำลังหาข้าอยู่หรือ?"