GEÇMİŞİN ACI İZLERİ PART-7
319 Words
SESSİZ SIÇRAYIŞ – "İLK ADIM"
02:17 – TÜRKİYE-İRAN SINIRI / VİRAJ KAMPI’NA 3.5 KM
Gece soğuk ama nefes almaya izin verecek kadar sessizdi.
Dron görüntülerinde çatışma sinyali yoktu ama Tunç bu sessizliğe hiç güvenmiyordu.
"Sessizlik bazen çığlıkların biriktirdiği uçurumdur."
Seyde, Tunç’un hemen sağ kanadındaydı. Timin geri kalanı 15 metre geride sarkıtılmış şekilde ilerliyordu.
Tuncay telsizine dokundu:
“1-Gölge. Temiz misiniz?”
“Temiz komutanım.”
Seyde, yumuşak ama sarsıcı bir sesle konuştu:
“Temiz görünen en tehlikeli yer olabilir.”
Tuncay ona baktı.
Gecenin maviliği, gözlerini daha da derinleştirmişti.
Ama bunu söylemedi.
Sadece başını onaylar gibi eğdi.
“Senin sezgilerin fazla keskin.”
Seyde dudaklarını araladı.
“Arazi bana geçmişimi hatırlatıyor. Güvenemem. Ne kendime, ne taşa, ne ağaca.”
Tunç istemsizce göz ucuyla ona baktı.
"Bu kadın... yavaş yavaş kendini açıyor."
Birden telsiz cızırtısı:
“Hareket var. Kampın batısında gölge fark ettim.”
Tuncay gözlerini kısıp bir işaret verdi. Timin pozisyonu değişti.
Artık Seyde ile birebir çalışacaklardı.
Beraber sızacak, kampın içinden bilgi toplayacaklardı.
02:39 – DÜŞMAN KAMPININ DIŞ ÇEMBERİ
Tuncay yere yatıp dürbünü kaldırdı.
“İki kişi. Nöbet değişimine hazırlanıyorlar. Onlardan biri uyukluyor gibi.”
Seyde çoktan diz çöküp çantasından bir sis kapsülü çıkarmıştı.
“Ben dikkat dağıtıp doğudan geçerim. Sen kuzeyden.”
Tunç gözlerini ondan ayırmadı.
“Hayır.”
“Ne?”
“Hayır, sen kuzeyden. Eğer tuzak varsa ben takılırım.”
Seyde’nin kaşları çatıldı.
“Sen kahraman mısın?”
“Hayır. Sadece gözüm arkada kalmasın istiyorum.”
Kısa bir sessizlik.
Gecenin ortasında, ikisinin de kalbi bir anlık ritim değiştirdi.
Seyde sustu. Sonra sadece,
“Ben göz olmam. Yanında yürürüm.”
dedi.
İlk defa… Tuncay’ın dudağı kıpırdadı.
Kendisi bile fark etmeden.
İnce bir tebessüm.
Belki yıllar sonra ilk.
Ama hemen bastırdı.
“Göz hattında kal. Zayıf halka biz olamayız.”
“Zayıf değilim.” dedi Seyde.
Ve Tuncay’ın gözlerinin ta içine baktı.
O anda Tunç, Nazen’den sonra ilk kez… birinin kendisine "sırt" değil, "göz" verdiğini fark etti.
---
- Writer
