Banuçiçek köyün, karakol tarafına bakan birkaç evine uğradı. Burda yaşlılar oturduğu için, öğrenci yoktu. Ev sahipleri ona köy meydanından başlamasını söylediğinde, köy meydanına indi ve önünde çocukların oynadığı bir evin kapısını çaldı.
Kapıyı orta yaşlı bir kadın açtı.
"Buyur kızım?"
"Merhaba. Ben yeni öğretmenim. İsmim Banuçiçek." Çocuklar etrafına toplandı, "Okulu toparlayıp öğretime açacağız, ben de köydeki çocukların isimlerini topluyorum." Kadının yüzünde güller açtı.
"Gül... Gül, gel bak öğretmen gelmiş köye." Banuçiçek gülümsedi. Evin bahçesinden ufacık, çiçekli şalvar giymiş bir kız çocuğu koştura koştura geldi. Annesinin yanında durunca Banuçiçek'e hayranlıkla baktı. Banuçiçek kızın boyuna indi ve elini uzattı.
"Merhaba... Ben Banuçiçek." Kız küçücük kollarıyla boynuna
