Chapter 12
1693 Words
Na gising nalang ako dahil sa ingay na nangyayari sa may sala, hindi ko alam bakit sobrang aga pa pero ang ingay na nila sa may labas kaya naman na pilitan akong bumangon para tignan kung ano ang nangyayari.
"Ate!" tawag sa akin ni Azli pagka labas ko nang kwarto ko. Gulo gulo pa ang buhok ko.
"Bakit? ang ingay sa labas, ano ba ang nangyayari?" naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya.
"Nawawala ang bangka ni papa," sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya.
"Ano?!" gulat na tanong ko sa kanya at agad na tumakbo sa may labas. Agad kong na kita si papa na hindi alam ang gagawin dahil nawawala ang bangka niya.
"Pa? anong nangyayari rito?!" nata tarantang tanong ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin.
"NAwawala ang bangka natin, anak," sagot niya sa akin. Halos manghina naman ako sa na rinig ko, napa tingin naman ako kay mama na hindi rin alam ang gagawin niya, ma tagal na ang bangka an iyon sa amin, at kung walang bangka si papa ay hindi siya makaka pangisda.
"Anong gagawin natin ngayon?" na iiyak na sambit ni mama sa amin. Napa tingin naman ako kay papa.
"Wala bang naka kita kung may kumuha ba pa?2 tanong ko sa kanya kahit alam ko naman na kung sino ang may ka gagawan nito sa amin. Agad na umiling si papa sa akin kaya napa pikit nalang ako sa sobrang stress.
“Wala, walang naka kita kung sino ang kumuha,” na iiling na sambit ni papa sa akin. Napa upo naman ako sa buhanginang habang minu mura ko sa isipan ko ang nanay ni Nashton.
“Hindi ko alam sinong gagawa nito,” na iiling na sambit ni papa sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya at naiiyak na yumuko.
“Gagawan po natin ng paraan yan papa,” sambit ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin at napa buntong hininga.
“Pasensya ka na anak, mukhang ikaw muna susuporta sa pamilya natin ngayon,” naka ngiting sambit ni papa sa akin. Ngumiti naman ako nang tipid sa sinabi niya at nilapitan siya.
“Ayos lang ‘yon pa, may ipon naman po ako, sapat naman din po ang sweldo ko sa resort para sa atin,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at inakbayan ako.
“Hayaan mo, gagawan ni papa nang paraan ‘yan,” naka ngiting sagot ni papa sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya at tumango.
“Pahinga muna kahit isang linggo papa sa pag ta trabaho,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.
“Magpapa ikot nalang muna ako nang puhunan natin sa pag bebenta nang isda, may mga naipon naman ako sa pag bebenta,” sambit ni mama sa amin. Tumango naman kaming lahat sa sinabi niya at pumasok na kami sa loob.
Alam kong kahit ipakita ni papa ay dinadamdam niya ang nangyari sa bangka namin, mas lalo akong na g-guilty dahil alam ko kung sino ang may ka aggawa no’n pero hindi ko man lang ma sabi sakanila dahil baka ayawan nila si Nashton kapag nalaman nilang ang ina nito ang may kagagawa nito.
“Alam mo ba ate kung sino ang may gawa non kay papa?” tanong ng kapatid kong si Azli. Napa tingin naman ako sa kanya at bahagyang umiling.
“Huwag mo nang isipin iyon bunso, mag aral ka nalang nang ma buti, kami na ang bahala rito,” naka ngiting sambit ko sa kanya. Tumingon naman siya sa akin at bahagyang napa buntong hininga.
“Mag trabaho rin kaya ako ate?” tanong ni Azli sa akin. Agad ko naman siyang binatukan.
“Mag tapos ka nang pag aaral, nag ta trabaho na ako, kaya ko kayong suportahan, tsaka mag papa ikot naman nang pera si mama kaya makaka survive tayo, mag hahanap din tayo agad ng kapalit ng bangka para maka palaot agad si papa,” sambit ko kay Azli.
Napa buntong hininga naman si Azli sa sinabi ko.
“Bakit kasi kailangang yung bangka pa ni papa ang kunin? grabe naman, walang puso,” sagot nmiya at agad na bumalik sa kwarto niya para mag handa na dahil pa pasok na siya sa school niya, habang ako naman ay walang pasok kaya naman lumabas nalang muna ako sa may dalampasigan.
Napa buntong hininga naman ako at tinignan ko ang cellphone na hawak ko, iniisip ko kung sasabihin ko kay Nashton na nag punta ang mama niya rito o hindi.
Ilang sandali pa akong nag alangan bago ko pindutin ang call button sa pangalan niya. Ilang ring pa lang ay sinagot na niya ang tawag.
“Hey baby,” bungad niya sa akin pagka sagot niya nang tawag. Napa ngiti naman ako nang mapait nang ma rinig ko ang boses niya.
“Hello, good morning love,” naka ngiting bati ko sa kanya.
“Is there a problem baby?” tanong niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako dahil iyon agad ang tanong niya sa akin. Kilalang kilala niya talaga ako.
“Wala naman, ano ka ba? tumawag lang ako para kamustahin ka dahil matagal na rin tayong hindi nag kikita,” pag iiba ko sa usapan. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.
“Sorry, hindi ako maka uwi diyan, bigla akong tina tambakan nang gawain ni daddy, siguro dahiln sa utos ni mommy,” sagot niya sa akin. Napa ngisi naman ako dahil alam kong mommy niya ang may kagagawan para hindi siya maka alis ng maynila.
“Ayos lang naman, huwag kang mag madali,” sagot ko sa kanya habang naka titig sa dagat. Iniisip ko pa rin kung sasabihin ko ba sa kanya.
“What is it baby? hindi ka tatawag nang ganitong oras kung walang problema,” sagot niya sa akin. Muntik na akong ma iyak dahil sa sinabi niya.
“Wala, ano ka ba? na miss lang naman kita,” naka ngiting sambit ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.
“Tell me now, Isleigh. O luluwas ako ngayon ma puntahan kita diyan,” sambit niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya. Hindi talaga siya titigil hangga’t hindi niya na kukuha ang sagot na gusto niya.
“Nag punta ang mommy mo rito noong nakaraan, she specifically talked to me of course,” sagot ko sa kanya. Ilang segundong tahimik sa kabilang linya bago ko siya na rinig na mag salita.
“I am going there,” sagot niya sa akin. Kumunot naman ang noo ko.
“Why? marami kang trabaho diyan, huwag na” sambit ko sa kanya.
“No, I am going there, baka ano pa ang sinabi ni mommy sa’yo, I need to see you,” sagot niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya.
“Ang tigas naman ng ulo eh, aba ang dami mo pang trabaho diyan, ayos lang ako,” sagot ko sa kanya pero hindi ko siya an rinig na sumagot basta ang na ririnig ko lang sa kabilang linya ay ang ma bibilis niyang kilos.
“My mom is unpredictable at times, hindi mo ako ma sisisi, baby” sagot niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya sa akin.
“Nash isa, ma kinig ka sa akin,” sambit ko sa kanya. Tumigil naman ang mga kilos sa kabilang linya kaya naman napa buntong hininga ako.
“Ano sa tingin mo bakit kita tina tawagan ngayon?” tanong ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.
“Hindi ka nakinig kay mommy,” sambit niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sa sinabi niya.
“So, kailangan mo pa bang pumunta rito para manigurado?” tanong ko sa kanya.
“No,” sagot niya sa akin. Napa tango naman ako sa sinabi niya.
“That’s what I am saying,” sagot ko sa kanya.
“But are you sure you are fine?” tanong niya sa akin. Napa taas naman ang kilay ko sa sinabi niya.
“What do you think then?” tanong ko pa balik sa kanya. I heard his frustrated sighs.
“Can’t you answer properly?” nag rereklamo niyang sambit sa akin kaya na tawa ako sa kanya.
“Galit agad eh,” sambit ko sa kanya. Na rinig ko ang pag buntong hininga niya kaya bahagya akong na tawa.
“Ayaw kasing sumagot nang ma ayos,” sambit niya sa akin. Umubo naman ako sa sinabi niya para maka sagot ako nang ma ayos.
“Hindi ako pumayag sa sinabi ng mommy mo, kung pumayag ako hindi mo na ako makaka usap pa,” sagot ko sa kanya.
“That’s good, hindi na ako pupunta sa’yo,” sagot niya sa akin. Napa ngiti naman ako sa sinabi niya dahil buti naman at na kinig na siya sa akin. Akala ko hindi pa rin siya makikinig sa akin, baka pag bantaan ko pa siya.
“Buti naman, mag punta ka nalang kapag hindi ka na busy,” sagot ko sa kanya.
“Yeah, I will try to talk to dad about my work loads, it’s getting out of hand already,” sagot niya sa akin. Napa kunot naman ang noo ko sa sinabi niya at bahagya akong napa buntong hininga.
“Basta huwag mo kalimutan kumain sa tamang oras,” bilin ko sa kanya.
“Yeah you too, baby. Don’t forget your meals on time,” sagot niya sa akin. Ngumiti naman ako sa sinabi niya.
“Yes love,” naka ngiting sagot ko sa kanya.
“Hmm, I will sleep again, you too. Pumasok ka na sa bahay niyo, nasa dalampasigan ka pa,” sagot niya sa akin. Na tawa namana ko sa sinabi niya at nag lakad lakad na ako papasok sa bahay.
“Malapit na ako sa bahay,” sambit ko kay Nash.
“Okay, sleepwell baby, i love you,” sagot niya sa akin.
“You too, I love you more,” sagot ko sa kanya at bahagyang ngumiti bago ko bina ba ang tawag.
- Writer
