Hafifçe aralanan gözlerini içeriye dolan ışık rahatsız ediyordu. Gözlerini tamamen araladığında tanıdık beyaz tavanla karşılaştı. Sanki kafasının içinde davul çalıyormuşçasına bir gürültü, beynindeki tüm hücrelere nüfus ediyordu. Beyninden ense köküne kadar saplanmış hayali bir bıçak hissetti. Doğrulmaya çalışması nafileydi ama bir umut denedi. İçeride devam eden bir sürü konuşma sesine kulak verdi ama kulaklarındaki uğultu kendisine yabancı bir dilmiş gibi gelen bu konuşmaları çözmesini engelliyordu. Beyaz tavan buranın zamanının çoğunu geçirdiği revir olduğunu hatırlattı. Gözlerini sıkıca yumdu, burada uyanmadan en son ne hatırlıyordu? Kocaman bir boşluk vardı, aradaki zaman dilimini yitirmişti. Kafasını yan tarafına çevirdiğinde uzak köşede bir yatakta birinin daha yattığını ve uzun kır
