77

1426 Words

Simya Afra'dan kazandığı güç sayesinde artık üşümüyordu çünkü sıcağa hükmedebiliyordu. Şömine yanmasa bile kendi vücut sıcaklığını kendi ayarlayabiliyordu. Can'ın kafasındaki turuncu şapkayı görünce gülmemek için eliyle ağzını kapattı. Yerinden kalktı, günlüğü kapatıp pencerenin önüne bıraktı. Hala gülmemeye çalışıyordu. Can biraz surat asmış bir şekilde yanına oturdu. "Hiç gülmüyormuş gibi davranma. Bunu annem benim için örmüş, hemde içinde eğer takmazsan eve gelme yazılı bir not vardı" dedi. Simya gülmemek için uğraşsa da en sonunda kahkahayı patlattı. "Can'ım çok yakışmış. Turuncu renk gözleri ortaya çıkarmış" dedi ama bir yandan da gülüyordu "Gerçekten yakışmış, hem üşümekten iyidir" Can'ın ailesiyle yaşadığı olaydan sonra pek fazla aile konusunda konuşmamışlardı. İdil Hanım'ın asas

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD