"Ma, stop crying." Niyakap ko nang mahigpit si mama. Kanina pa siya iyak nang iyak dito sa tabi ko.
"Sorry. Di ko lang mapigilan kabahan. Bukas na ang operation mo," sabi niya.
Actually, kinakabahan din ako. Hindi ko alam kung magiging successful ba ang operation bukas. Hindi ko alam kung anong mangyayari—kung magigising pa ba ako bukas.
"Ate, wag ka ng umiyak. Naniniwala akong magiging successful ang operation ni Beth bukas." Sabi ni Tita Yna.
Nginitian ko si Tita Yna.
Siya ang kasama ni mama ngayon dahil nasa trabaho pa si papa pero bukas ay nandito siya at pupunta ang mga pinsan ko dito kasama ang parents nila.
Medyo tumigil na sa pag iyak si mama.
"Don't worry, ma. Kaya ko 'to. Gagaling ako," sabi ko na lang para gumaan ang loob niya.
Ilang sandali pa ay nakaramdam na a
