MMD 9

1183 Words
Maru "Mommy, it's raining. " sabi ko dito habang may hawak hawak akong kumot, tumango siya at sumenyas saakin na lumapit. Lumapit nga ako sakanya at yinakap, i really love when mommy is hugging me. It's just that, i feel complete. "I know, let's wait for class suspension. " sabi at tumutok kami sa TV sa harap namin, napa ngiti ako nung marinig na all levels ang class suspension. Tamang tama, tinatamad ako pumasok. "Go to your room and sleep. " tinapik niya ko na ikina tango ko, hinalkan niya muna ako sa noo bago ko tinungo yung hagdan. "By the way Maru, you want to bake with me? " tanong ni mommy na ikinatigil ko, tumingin din ako sakanya at ngumiti ng malapad mula dito sa gitna ng hagdan. "Really? Marunong ka ba mommy? " may tuksong tanong ko, siya naman ang napatawa at nag crossed arms. "Are you challenging me? " tumango ako bilang sagot. "Okay, challenge accepted. " napa sigaw naman ako sa sobrang saya, minsan lang kami mag bonding ni mommy ng mga gusto ko talagang gawin. Para bang once or twice a year lang nangyayari. "But mom, how about your work? " may pag aalalang tanong ko. "I'm the boss Maru. " she wink at me na ikinatango ko, umakyat na ko at pumasok sa kwarto. Minsan nag tataka ako kung sino yung katiwala ni mommy sa hospital niya, i mean yung vice president kasi diba pag ganun kailangan yung may tiwala ka talaga. I'm her daughter pero hindi alam diba, ang galing lang. Sa sobrang excited ko ay hindi na ko maka tulog, maaga din naman ako nakatulog kaya buo ang 8 hours sleep ko. Kinuha ko na lang yung diary ni mommy at mag babasa na lang ako, nag skiskip na ko. Hindi naman kasi importante yung iba, kulitan lang nila yun ng mga tropa ni mommy o hindi kaya yung Astrid. "Gonna help you. " sabi ni Astrid saka tinulungan si Pam sa pagbuhat nung mga box papunta sa loob ng mansion nila. "Oh wait, magkakilala na pala sila dito ni mama Pam. " nag kibit balikat na lang ako at sinimulan ulit magbasa. "Thanks, sana ikaw na lang naging crush ko. " sabi niya at tumingin saakin na iki na taas ng kilay ko. "Salamat nga pala sa mga libro niyo. " sabi ni Astrid saamin ng maka upo kami sa sofa nila, katabi ko siya habang yung kamay niya ay nasa legs ko. "Saan mo nga pala gagamitin yan? " tanong ni Jude at tinulungan yung katulong na ilapag yung mga inumin at pagkain. "For our orphanage. " sabi ni Astrid at kumuha ng inumin at binigay saakin. Sa mga nakaraang araw kasi mas naging sweet siya saakin pero mas naging masungit din, tie naman kami dahil mas masungit ako ang ano lang is ako yung nanunuyo. Gawain ba to ng mag kaibigan or meron ng something? "Orphanage? Meron kayo nun? Bakit hindi ko alam? " nag tatampong tanong ko. "Actually ayun yung pinag kaka abalahan ko kaysa sa mag aral kaya minsan napapagalitan na ko. Kapag may time sumama kayo saakin, hindi lang dito yung orphanage namin meron din sa iba't ibang lugar. " paliwanag niya, ayun din ata ang rason kung bakit nawala at hindi siya nag paramdam pero bakit nung pumunta kami dito nina dad bigla silang umalis ng kuya Austin niya. "Anong name ng orphanage niyo? Para matulungan din namin. " tanong ni Draco na ikinatango naman nila Pam. Masasabi ko din na magkasundo sila ni Astrid na para bang may alam sila na hindi ko alam, lalo na si Pam na kung makatingin saamin ay may panunukso pero hindi makaka iwas yung sakit dun. Sakit sa mga mata niya. "Raetrid Orphanage. " "Pinangalan siya saakin kasi ako din ang nag suggest at nag aasikaso. " dagdag niya na ikina tango namin. "Maru–" napa baligwas ako at agad na tinago yung diary sa ilalim ng kumot ko. Sumandal si mommy sa pinto at nag crossed arms, tinitignan ako na parang may ginawa akong kasalanan. I forgot to lock the door! "I said sleep right? " sabi nito at lumapit saakin, umupo malapit saakin sa kama. "Yes mom. " "What are you doing? " napalunok ako at pasimpleng tinulak yung diary sa ilalim ng mga unan ko. "Ahhh just... Thinking. " sabi ko at ngumiti. Napa buntong hininga naman siya at hinawi yung buhok na nakaharang sa mukha ko. "Hindi ka na makatulog? " tumango naman ako at pinag masdan si mommy. She has brown long hair, blue eyes kasi daw may ibang lahi siya. Kung hindi ko lang alam na ampon ako baka mag assume ako na yung mata ko nakuha ko kay mommy, blue eyes din kasi ako and ganun din katingkad yung kulay. Parehas na parehas. "She looks like you. " wala sa anong sabi ni mommy saka ako yinakap ng mahigpit. "Who? " tanong ko pero walang sumagot, yinakap niya lang ako ng mahigpit hanggang sa maramdaman ko yung basa sa balikat ko. "Mommy? " tawag ko ulit pero hikbi lang ang narinig ko. "Are you crying mom? " ako na ang lumayo at hinawakan yung magkabilang pisngi niya saka pinunasan yung mga luha niya. This is the 2nd time na umiyak siya sa harap ko, una yung nalaman niya pwede na niya kong ampunin and then this. Hindi counted yung nakita ko siya sa kwarto na yun dahil umiiyak na siya nun. "Why? " natanong ko na lang ulit, umiling siya at ngumiti bago pisilin yung cheeks ko. "I'm just happy, at least I have you. I love you baby Maru Raeka. " napa frown naman ako sa name ko. "I love you too mom but my name is kinda.. Hindi siya match. " napatawa naman siya at umiling. "Nope, match na match sila. Naka tadhana sila para sa isa't isa pero.. she died. " makahulugang sabi niya saakin. "And then, nagkagulo ang lahat. " "Po? " "Nothing. Tara na sa baba, naghanda ako ng hot chocolate with marshmallows. " "Really!? " "Okay let's go! " tumalon talon ako sa kama ko sa sobrang saya, mag babake pa kami ni mommy mamaya! "Careful baby. " nag pa piggyback ride ako kay mommy pababa. "Mommy, may i ask something? " tanong ko habang pababa na kami. "Of course, anu yon? " " Tanda niyo pa po ba yung name ng orphange kung saan ako nanggagling? " natigilan naman siya pero agad na ngumiti sana tumingin saglit saakin. "Why? " "I'm just curious mommy, saka people there are so nice kahit na minsan ang hirap dahil wala daw kami sapat na funds na, " Pag kekwento ko sa mga naaalala ko. "Don't worry about them, i made sure na never na mangyayari yun Raeka. I'm sorry if you have to experience that. " ngumiti na lang ako at hinigpitan yung pagkaka yakap ko sa likod niya. "It's okay mommy, you're the best thing that happened to me. " "Aww that's so sweet baby, you are also the best thing that happened to me." ––
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD