“อย่าตบลูกฉันนะ!”
“กรี๊ดด อ๊ายยย เพราะนังเด็กบ้านี่คนเดียวที่ทำให้คุณบุริศน์ไล่พวกเราออกจากบ้าน” สาวหน้าตาดีคนหนึ่งง้างมือขึ้นจะตบหน้าหวาน
เจนนี่ที่ก้าวเข้ามาในคฤหาสน์ก็จะโดนตบ ยืนตัวสั่นระริกอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
เนื่องจากคนอย่างเธอหรือจะมีปัญญาทำให้บุริศน์ไล่สาวงามที่จ้างมาบำเรอกามออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้...เป็นไปไม่ได้หรอก
“มีเรื่องไรกันเหรอคะแม่”
“คำถามนี้แม่ต้องเป็นคนถามมากกว่านะ”
“หนูไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ”
“ช่วงนี้หนูไปหาพ่อบ่อยขึ้นนะ”
“หนูไปตามคำสั่ง” เจนนี่อยากจะบอกแม่ว่าถ้าไม่ไปหาเขา เขาก็จะมาหาเธอถึงที่ ซึ่งให้เขามาหาเธอไม่ได้เด็ดขาดเพราะกลัวแม่จะรู้
ว่าเธอกับพ่อเกินเลยกันไปไกลแล้ว
“ไปหาพ่อทำไม?” อารียาถามเสียงเรียบ แต่สายตาน่ากลัว แล้วเจนนี่โกหกเก่งที่ไหน
“...”
“หรือว่าแม่ต้องไปถามพ่อ?”
“เขาเรียกหนูไปใช้งานค่ะ”
เจนนี่ปล่อยให้แม่ไปถามพ่อไม่ได้ เพราะเขาต้องบอกแม
