“พ่อเลิกดื่มมันสักทีเถอะ ดื่มทีไรพ่อก็เป็นบ้าทุกที” เอิงเอยขึ้นเสียงใส่พ่อเลี้ยงขี้เมา
“ทำไมกูไปลากมึงออกจากฝูงผู้ชายหน่อยก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแล้วเหรอ”
“ไม่ใช่นะพ่อ...พ่อคะ หนูเหนื่อยที่จะเถียงกับพ่อแล้วนะ” เอิงเอยมองแผ่นหลังพ่อเลี้ยงซึ่งยืนสูบบุหรี่ มือล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ริมแม่น้ำ
ดวงตาสวยมีธารน้ำเอ่อล้นออกมา ก่อนหน้านี้เธออยู่ในกลุ่มผู้ชายก็จริง แต่หลายๆ คนก็พาคนรักมาด้วย และเธอไม่ได้อ่อยใคร
แค่คุยกันเรื่องว่าคืนนี้ใครจะชนะและเรื่องที่ทำไมพ่อของเธอแขวนพวงมาลัยก่อนเวลาอันควรทั้งที่คะแนนในการแข่งขันกำลังไปได้สวย
แต่พ่อเลี้ยงไม่ฟังอะไรเลย ตรงไปลากเธอแล้วพามาที่นี่ นิสัยแย่ๆ แบบนี้เธอเอือมแล้วนะ
“ถ้าพ่อไม่หยุดเป็นแบบนี้ หนูจะไม่ทนแล้ว และพ่ออย่าคิดนะ ว่าจะหาเรื่องมารั้งหนูไว้ได้”
“เคยรักฉันไหม?” ไต้ฝุ่นถามเสียงเรียบ
“...ถ้าไม่รักหนูจะอยู่ตรงนี้เหรอ”
“ทำไมถึงปิดบังฉัน”
“แล้วจะใ
