“มึงเวกัสมันไม่เคยรักใครจริง”
“และบ้านมันก็ค้าอาวุธ ผิดกฎหมายเปล่าก็ไม่รู้ ทางที่ดีอย่าไปยุ่งกับเวกัสมันเลยดีกว่า”
“หน้าตามันการันตีความรักไม่ได้นะเว้ยถึงจะหล่อเหลาสักแค่ไหน แต่ถ้าเลวก็เลวอยู่วันยังค่ำ คนเจ้าชู้หลายใจ คบไปก็มีแต่จะเจ็บเปล่าๆ”
ใช่แล้ว เธอไม่ควรเอาใจลงไปเล่นตั้งแต่แรก แต่ผู้หญิงวัยสามสิบอย่างเธอก็เหนื่อยเกินกว่าจะมานั่งนึกเสียดายเวลาที่ผ่านไปแล้ว
ซึ่งมันก็ตลกดีนะ?
ช่างแต่งหน้าฟรีแลนซ์อย่างเธอ วันหนึ่งมีพระเอกซีรีส์วายหล่อล่ำ ตรงนั้นใหญ่โคตรเข้ามาป้อนคำหวานใส่จนเธอเผลอใจไปคบกับเขาทั้งที่เราสองคนมันคนละชั้นกัน
แฟงก็แค่สาวบ้านนอกที่จบแค่มัธยมปลาย เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ จับพลัดจับผลูจนได้มาเป็นช่างแต่งหน้ามากฝีมือ
รับงานแต่งหน้าดารานางแบบและงานแต่งที่เธอใฝ่ฝันว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้เป็นเจ้าสาว
แต่ไอ้คนที่เธอคิดว่าจะรักกันไปตลอดชีวิตดันมาบอกเลิกซะได้ ทว่าเธอผิดเองที่ใจง่าย
