One year later
NAKATAYO si Anje sa tapat ng pinto ng silid ng Ate Eve niya. Natatandaan niyang isang taon na ang nakararaan ay tumayo rin siya roon. Natatandaan niyang hinawakan niya ang seradura ng pinto niyon at sa hindi niya maipaliwanag na dahilan ay may pumigil sa kanyang buksan iyon.
Ngunit iba na ngayon. Ngayon ay wala na siyang bigat na nararamdaman sa loob niya. Now, she could finally say that she had moved on from the past. Hinawakan niya ang seradura at pinihit iyon. Binuksan niya ang pinto at sinindihan niya ang ilaw.
Nagulat siya nang makitang halos walang laman ang silid. Wala na ang kama, cabinet, at mesa. Ang tanging naroon lamang ay malalaking kahon na naglalaman ng mga gamit ni Ate Eve.
“Anje?” tawag ni Ted mula sa labas ng kuwarto.
“I’m here!”
Sumungaw ang ulo
