Chapter 39
Mabilis pumasok sa aking pandinig ang tunog ng mahinang pag-iyak na nagmumula sa aking gilid ng unti-unti ko nang maimulat ang aking mga mata.
Kaagad namang nangilid ang aking mga luha ng mabilis pumasok sa aking isipan ang lahat ng nangyari.
I'm alive...Lord....I'm alive! Thank you....Thank you so much!
Ang Gabriel na nakasiksik sa aking bandang leeg ang bumungad sa akin habang ang kanan niyang kamay ay nagmimistula kong unan at ang kaliwa naman niyang kamay ay nakayakap sa aking baywang ng napakahigpit. Pilit niyang pinipigilan ang kanyang mga hikbi ngunit kumakawala pa din ang mga tunog niyon sa buong silid kung nasaan kami.
"G-Gab." Mahinang usal ko upang kunin ang kanyang atensyon.
Kaagad naman siyang nag-angat ng tingin sa akin, nanlalaki ang maga at namumulang mga m
