Aşk hesapsızdı. Kapıyı ne zaman çalacağı belli olmayan bir misafirdi. Bir anda , haber vermeden gelir ; hayatının tam ortasına gelir yerleşirdi. İzin istemez , haber de vermezdi. Belki de aşkı bu yüzden sevmiyordum. Kontrolümde olmadığı için. Bunun için istememiştim hiçbir zaman aşık olmayı. Kaçmış ve uzaklaşmıştım. Ama peşimdeydi işte. Burada , kalbimin içinde hükümdarlığını kurmuş ve karşı çıkan beynimle ölesiye savaş halindeydiler. İkisi de ağır hasar almıştı , vazgeçmek nedir bilmiyorlardı. Kalbim daha güçlü darbelerle bana kim olduğunu hatırlatırken bir an çekilecektim aradan ve tüm kontrolü ona bırakacaktım. Zaten çoktan kaybetmeye başlamamış mıydım ?
Peline " tamam " dediğinde savaşı kazanan belliydi. AŞK ; Büyük harflerle kalbime o kızın adını kazımıştı ve şimdiye kadar kaçtığım i
