Kocaman olan karnımın izin verdiği kadar aşağı görmeye çalışsam da başaramadım. Vücudumda kocaman bir tepe oluşmuş görüş alanımı bile kısıtlamıştı. Tek istediğim yere düşürdüğüm o zıbını alabilmekti.
Eğilmeye çalışsam da artık dengesini sağlayamadığım vücudum buna izin vermiyordu.
"Allah aşkına sen ne yapıyorsun ?" Serhat yerdeki zıbını alıp bana uzattı.
"Yer çekimi kanununa yeni bir soluk getiriyorum Serhat , ne yapabilirim alt tarafı eğilecektim " dedim.
"Kızın doğumuna şurada iki hafta kaldı az yerinde otur , senin yüzünden erken yaşta kalp krizi geçireceğim "
Kocam ne dese haklıydı ama artık bunalmıştım. Yerimden bile tek başına kalkamıyor , on dakika ayakta duramıyordum. Ellerim ve ayaklarım şişmiş , bir davul görüntüsünü almıştım.
"Sana hiçbir şey olmaz aslan kocam benim , hadi
