The week moved fast, pero ramdam ko ang epekto ng meeting namin ni Don Alfredo. Hindi ko man sinabi kay Zed ang buong detalye, alam ko sa sarili kong kailangan ko munang maghinay-hinay. Hindi dahil nagduda ako sa pagmamahalan naming. Pero dahil alam ko sa sarili kong tama ang sinabi ng matanda.
Sometimes, love needed room to breathe.
Kaya nang sunduin ako ni Zed after work kinabukasan, I subtly held myself back. Hindi ’yong malayo o malamig. Pero mas maingat. Mas conscious sa paligid. Mas kontrolado.
Napansin niya ’yon agad.
“Are you okay?” bahagyang nakakunot noong tanong niya habang nagda-drive.
I tucked my hair behind my ear. “Yeah. Pagod lang siguro.”
Hindi ko sigurado kung pinaniwalaan niya ‘yon. But he didn’t push.
Sa mga sumunod na araw, I kept the same distance. Hindi dramat
