Umaagos ang luha mula sa aking dalawang mata. "Gustong-gusto na kitang makita, Isabella. Ayoko ng mahirapan ng ganito," sabi ko habang nagbabasa. As I turned to the next page, there was her graduation photo. Her bright smile, her glimmering eyes, her face. Lalo akong umiyak noong nakita ko ang picture niya. I was holding onto the journal while crying, nang biglang pumasok si mommy. Saktong pagpasok niya, sumakit ang ulo ko. Sobrang sakit, hindi ko maipaliwanag. Parang binibiyak at tinuturnilyo ang ulo ko. Hindi ko binibitawan ang journal kahit na hindi ko na kinakaya ang sakit ng na nararamdaman ko. Ang nasa isip ko na lang, okay na rin na mawala ako. Ayos na, na mag-flatline ang nasa ECG. Gusto ko ng tapusin ang lahat. Tutal wala naman si Isabella. Hindi ko man alam kung wala na siya sa m
