ท่านประธานสั่ง..ฉันขัดไม่ได้

จัดโบนัส

“แต่นี้ฉันจะจัดให้เธอได้โบนัทไง มา” เขาพูดพร้อมกับจับตัวเขาเข้าไปกอดซบที่อกเขาอีกรอบ

“พี่ชานนนน” ฉันที่พยายามผลักเขาออกอีกแต่ไม่ได้ผล เขาเอาปากมาจุ๊บที่ปากเรา แล้วเขานอนหันหน้าขึ้นแล้วมือข้างขวาก็โอบเราให้นอนซบที่ไหล่ขวาของเขา แล้วมือด้านซ้ายก็มาจับมือเราให้โอบกอดตัวเขา เราทั้ง 2ที่กำลังกำลังนอนซบกอดกันอยู่ในผ้าห่ม

“อยู่เฉยๆแบบนี้แหละ ฉันไม่ได้จะทำอะไร” เขาพูดเสร็จแล้วเขาก็หลับตาลง เหมือนกับว่าจะหลับไป

ชักพักเราก็เลยลองเรียกเขา “พี่ชาน”

เขาไปตอบแสดงว่าหลับแล้ว เราเลยพยายามออกจากตัวเขาแต่เขารู้สึกตัวจับเราไว้ให้อยู่ท่าเดิม อะไรกันเนี่ย

หลังจากที่เราออกไปไม่ได้ เราเลยเผลอหลับไปด้วย จนมารู้สึกตัวตอนเที่ยงคืน

ตอนนี้เราไม่ได้นอนอยู่ในท่าเดิน แต่เป็นถ้าที่เขากอดเราไว้ หน้าเขาซบตรงเนินอกเราอยู่และขาเขาที่มากล่ายขาเราไว้หนักชะมัดนี้คงเป็นเพราะแบบนี้เราถึงรู้สึกตัวเพราะความหนักของขาเขาเนี่ยแหละ

“พี่ชานเอาขาออกก่อนด้าหนัก” เขาไปขยับอะไรเราเลยจับออกเองเลย

แล้วเขาก็รู้สึกตัว “เช้าแล้วหรอ”

“ยังสิ พึ่งจะเที่ยงคืน”

“แล้วลุกทำไม”

“ก็พี่นอนกล้ายขาด้ามันหนักจนด้าตื่นเนี่ย”

“เอ้าหรอพี่ไม่รู้ตัว ขอโทษ”

เราที่ลุกนั่งอยู่บนเตียงเขาก็จับเราดันลงมานอนอีกที แล้วพี่ชานก็เอามือเขามาจับตรงเนินอกเราแล้วขย้ำๆเรื่อยๆทั้งที่ตาเขาปิดอยู่เหมือนคนง่วงที่อยากนอนต่อ แต่มือกับไม่อยู่นิ่ง

“ปล่อยพี่ชาน เอามือออก”

“แปปนึงใกล้แล้ว”

เขาขย้ำนมเราจนเรารู้สึกเสียว เขาดันเสื้อเราขึ้นแล้วก็มุดหัวเข้าไปดูดที่จุกนมเรา ดูเหมือนว่าน้องเขาจะเริ่มแข็งตัวแล้วเพราะเรานอนใกล้ชิดกันเราเลยสัมพัสได้ว่ามันกำลังใหญ่ขึ้นดันขาอีกข้างเราอยู่

“พี่ชาน”

“ทำไม จะทำให้”

“ป่าว”

“ทำให้พี่เถอะ มันลุกสู้แล้วนั้น”

ชานที่เริ่มไม่ไหวเลยลุกขึ้นมาค่อมบนตัวเธอ แล้วก้มลงมาดูดจุกนมเธอสลับข้างไปมาให้หนำใจ จนเธอเสียวไปทั้งตัว

“ที่ไม่ไหวแล้วพี่ขอนะ”

“อื้อ พี่ชาน” ฉันที่ไม่ขัดอะไรเขาเลย ด้วยความรู้สึกต้องการมันเหมือนกัน มันรู้สึกดีมาก

ชานที่กำลังค่อยๆถอดกางเกงด้าแล้วใช้นิ้วเข้าไปในตัวน้องสาวด้าผ่านจุดเสียวเข้าไปแล้วก็ดันนิ้วเข้าออกๆ จนเธอร้องครางออกมา

“อ๊าาา อือออ อ๊าาา พี่ชาน”

“แปปนึงนะ” เขาพูดพร้อมถอดเสื้อและถอดกางเกงตัวออก พร้อมไปถอดเสื้อและกางเกงของเธอต่อ

แล้วชานเขาก็เตรียมใส่ถุงยางจับขาเธอแยกออกก่อนที่จะยัดท่อนแข็งของเขาเข้าไปในตัวของน้องสาวด้า พอเอาเข้าไปจนมิดลำแล้ว เขารีบทำกระโดกซักเข้าออกจนได้ยินเสียงดัง “ตุบๆๆ” จนตัวด้าสั่นไปมา

“อะ อะ อ๊าาาาาา พี่ชาน”

ชานเขาที่เห็นนมของเธอที่กำลังสั่นสะเทือนชานก็เอามือทั้ง2ข้างของเขาลงไปจับและกำทั้ง2เต้าขย้ำๆเรื่อยๆ

“อืมม อือออ” เสียงครางของฉันที่ดังออกมาเรื่อยๆ

“อื๊ออออออ อ๊าาาา อีกแบบนะด้า” เสียงชานที่ดังออกมาเหมือนใกล้จะเสร็จแล้ว เขาที่กำนมเต้าทั้ง2เต้าพร้อมกับทำไปเรื่อยๆเข้าออกตรงน้อง

“อื้อพี่ชาน เร็ว” เสียงเรียกร้องของด้า ชานก็จัดใส่ไม่ยั้งด้วยเร็วกะเดาแบบถี่ๆ จนเสร็จ

แล้วชานก็ก้มลงไปจูบที่ปากด้าแบบแลกลิ้น จากนั้นก็ถอดริมฝีปากออก

หลังจากที่เราทั้งคู่อาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อยทั้ง2 แล้วก็มานอน ที่แรกเราบอกจะกลับแต่เขาบอกนอนกับเขาต่อ เราเลยนอนด้วยกันกับเขาต่อ ไม่รู้ความรู้สึกมันยังไงที่ยอมเขาทุกอยากแล้วก็รู้สึกดีด้วยกันกับเขาเวลาที่มีอะไรกัน แต่ก็รู้ว่าเขาเป็นแค่เจ้านายเราเท่านั้นแต่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้เวลาที่เขาทำตัวอ้อนเราอยู่แบบนี้

เช้าวันต่อมา “พี่ชาน พี่ชานลุก”

“8โมงครึ่งแล้วพี่ชาน ลุกๆ” เราที่ตื่นก่อนพี่ชานและแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็มาปลุกพี่ชาน

“ลุกแล้วๆ”

“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ” เราพูดเสร็จเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไป

ทีแรกเราว่าจะกลับห้องไปแต่เห็นมีชุดทำงานติดอยู่ในรถเรา เราเลยอาบน้ำเปลี่ยนชุดที่นี้ และเสร็จเรียบร้อยก่อนพี่เขา ทีนี้ก็ไปเตรียมอาหารเช้าไว้ให้พี่ชานหน่อย ให้ตัวเองด้วยแหละ หิวแล้ว

ผ่าน 1 ชั่วโมง เขาก็เดินลงมาที่ห้องครัว ตรงที่เรากำลังนั่งท่านโจ๊กหมูอยู่

“ท่านประธานท่านข้าวก่อนสิคะ”

“นี้มันอยู่ในเวลางานหรอ”

“ใช่ค่ะ เพราะนี้ 9โมงครึ่งแล้ว รีบกินค่ะ มีนัดตอน10โมงนะคะ”

เราก็รีบกินข้าวหลังจากนั้นเราก็รีบออกไปทำงาน วันนี้มีงาน 3ที่ ที่บริษัทตัวเอง ตอน 10 โมงเช้า และตอนบ่าย2 กับบ่าย4โมงเย็นถึง5โมงกว่าค่อยได้กลับ

หลังจากเสร็จงานหมดแล้ว “ด้ากลับก่อนนะคะท่านประธาน”

“กลับดีๆนะ”

เรากลับมาที่ห้องแล้วก็อาบน้ำเข้านอนอย่างไว เพราะวันนี้ได้เอาตารางงานให้ท่านประธานดูแล้วตอนที่กำลังจะกลับกัน

ขอนอนละ เหนื่อยมาก วันนี้เป็นวันที่ 4 แล้ว ที่ฉันได้ทำหน้าที่เลขาแทนเลขาจาง อีกแค่ 3 วันเท่านั้นเดี๋ยวก็หายเหนื่อยละมั้ง หรือไม่งานที่เราได้ทำแาจจะเหนื่อยกว่าหน้าที่เลขานี้ก็ได้ บายฝันดีทุกคน

วันรุ่งขึ้นกับเช้าที่ฝนตกหนัก งานถูกเลื่อนหมด แต่ว่าเจ้าหน้ายังจะใช้ให้ไปหาที่บ้าน บอกว่ามีงานให้ทำ และฉันต้องลุยฝนไปสินะ

พอมาถึงบ้านเขา ฉันไม่อยากจะรู้เลยว่าบ้านใหญ่แบบนี้อยู่คนเดียวได้ไงก็ไม่รู้ แต่นี้น่าจะเป็นบ้านที่ของเขาเอง ไม่ใช่ของพ่อแม่ เพราะเมื่อคืนฉันได้ยินพ่อเขาโทรมาแล้วบอกว่าให้เขาเข้าไปที่บ้านพ่อกับแม่ในวันวันอาทิตย์หน้า

เราที่พอมาถึงก็เดินเข้าไปในบ้าน แล้วก็เห็นเขานั่งอยู่โซฟาห้องรับแขก

“มีอะไรหรือป่าวคะ”

“เดี๋ยวตะเอางานให้เธอทำ”

“มันเป็นงานที่เลขาจางต้องทำอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าฉันใช้เธอหรอกนะ”

“ฉันยังไม่ได้อะไรเลยนะคะ”

“แล้วพรุ่งนี้เธอต้องไปงานแต่งของเพื่อนฉันด้วยกันกับฉัน”

“อ้าว”

“ไม่มีชัดอะไรทั้งนั้น ต้องไป”

“ปฏิเสธไม่ได้สินะ”

“วันนี้ได้พักผ่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดีเพราะฝนช่วยเลยนะเนี่ย”

“แต่ก็ยังมีงานที่ต้องทำอยู่ตอนนี้”

“ทำต่อไปๆไม่ต้องพูดแล้ว”

ด้าหันหน้าไปด้านหลังแล้วทำหน้าเบะปาก แล้วก็หันไปทำงานต่อ

“ทำค่ะทำต่อแล้วค่ะ”

“เยี่ยม”

ฉันที่นั่งทำงานอยู่ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์เขาที่ดังขึ้น เขากดรับสายแล้วไปยืนขึ้นคุยในห้องรับแขนนี้แล้วหันหน้าไปทางขึ้นแล้วคุยต่อไป

ฉันได้ยินเหมือนว่าจะเป็นพ่อเขาที่โทรเข้ามา

“ครับ เดี๋ยวจะพาไปด้วย”

....

“ครับ งั้นไว้เจอกันวันอาทิตย์นะครับ พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงที่บริษัทที่อยู่ที่นี้นะ ผมดูจัดการอย่างดีแล้ว”

....

“บายครับ หวัดดีครับ”

ฉันก็ได้ยินแค่นี้แหละ ได้ยินแค่ฝั่งประธาน ฝั่งพ่อแม่ไม่ได้ยิน เลยจับใจความไม่ได้ว่าเขาคุยกันเรื่องอะไร เรื่องบริษัท กับเรื่องไปที่บ้านวันอาทิตย์แค่นั้นหระมั่งนะ

เขาที่กำลังเดินมานั่งที่โซฟา เราก็รีบทำท่าทำงานต่อไปเรื่อยๆ ก็ทำจริงๆนั่นแหละ 5555

หลังจากผ่านไปเกือบจะ 2 ชั่วโมงได้ ฝนก็ยังไม่เลิกตก ยังตกแบบเบาๆอยู่ไม่แรงเหมือนเมื่อเช้า ตอนนี้จะบ่ายจะยังไงทานข้าวเลย

จริงๆท่านประธานเรียกฉันไปทานข้าวกับเขาตั้งแต่ตอนใกล้เที่ยง แต่ฉันบอกให้เขาทานก่อน เพราะฉันอยากทำงานให้เสร็จก่อน นี้พอทำเสร็จก็ไปหาอะไรทานที่ครัวเขาดีกว่า มีอะไรท่านบ้าง ไม่เจอเขาที่ครัว แสดงว่าเขาคงขึ้นห้องไปแล้ว ท่านทุกอย่างตามสบายเลยเรา คิดชะว่าเป็นบ้านตัวเอง ไม่สิพูดเล่นหน่า ?