ตอนที่ 55 ไม่ต้องการอีกแล้ว
เมื่อจ้าวตี๋เฟยเดินออกจากห้องหยางหลิงเซียง นางกำนัลทั้งสองก็จัดโต๊ะอาหารทันที เขาทันเห็นว่าถ้วยข้าวที่นางกำนัลนำมานั้นมีสองใบ คงจะเป็นของเขาด้วยกระมัง แต่แล้วอย่างไรเล่าถึงนางกำนัลจะรู้ความนำถ้วยข้าวมาเผื่อ ทว่าพระชายากลับไม่ยอมแม้แต่จะชวน เขาจะทำอะไรได้อีกเล่า
จากเดิมตั้งใจจะนำแผลที่มือไปอ้อนขอความสงสาร ทว่าเมื่อไปถึงเขากับไม่กล้าพูดแม้แต่คำเดียว แผลเล็กน้อยแค่นี้จะไปเทียบกับสิ่งที่นางได้รับได้อย่างไรกันเล่า
.
รัชทายาทหนุ่มยืนเหม่อมองไปที่สวนดอกไม้ ถึงแม้ดอกไม้เหล่านี้มิได้สวยงามสักครึ่งของที่ตำหนักบูรพา ทว่าแปลงดอกไม้เหล่านี้ หยางหลิงเซียงชอบมานั่งดูนัก บางครั้งเขาก็เห็นว่านางลงมือใส่ปุ๋ยรดน้ำด้วยตนเอง บางต้นนางก็ปลูกเองด้วยซ้ำ จ้าวตี๋เฟยก้าวขาลงไปที่แปลงดอกไม้นั้น เขานั่งลงและเริ่มถอนวัชพืชเหล่านั้นด้วยตนเองอย่างตั้งใจ
ครั้งหนึ่งเขาเคยต่อว่าว่านางโง่เง
