ตอนที่ 17 เป็นความผิดของลูก
หลังออกจากห้องของลูกสะใภ้ฮองเฮาฟางหรงก็เดินเข้าไปหาบุตรชายตนเองในห้องหนังสือ จ้าวตี๋เฟยนั่งอ่านฎีกาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม กองฎีกาที่วางอยู่บนโต๊ะมากมาย ฮองเฮาฟางหรงอดจะถอนหายใจออกมามิได้
"เฟยเอ๋อร์" จ้าวตีเฟยเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะรีบลุกขึ้นมาหาเสด็จแม่ของตนเอง สีหน้าของฮองเฮาฟางหรงเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ทว่าสีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
"คารวะเสด็จแม่ เสด็จแม่มาตั้งแต่เมื่อไรพ่ะย่ะค่ะ ลูกไม่ทันได้รู้ตัวเลย" ความจริงเขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าพระมารดาของเขาเสด็จเข้ามา ตั้งแต่ฮองเฮาลงจากเกี้ยวหน้าตำหนัก จนกระทั่งเดินไปตำหนักพระชายา หรือแม้กระทั่งพูดสิ่งใดกันบ้าง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขารับรู้ทั้งหมด
"แม่เพิ่งเข้ามา งานเยอะมากเลยหรือ"
"พ่ะย่ะค่ะ เป็นฎีกาค้างตั้งแต่ลูกออกไปปราบโจร และยังมีอันใหม่ที่ต้องตรวจให้ดีก่อนจะนำขึ้นถวายเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ เสด็จแ
