Chapter Five
1316 Words
NAIVE'S POV.
Napagising ako dahil sa sakit ng ulo. Hinawakan ko ito ngunit nakabenda ito. Umupo sana ako kaso masakit ang katawan kung igalaw.
"Don't move, stay still" malamig nitong boses
Napatingin ako sa lalaking nasa pintuan, nakasando lang ito at pajama kaya bakas nito ang malalaking katawan. Bitbit nito ang pagkain, madali itong pumunta sa direksyon ko. Umiwas ako ng tingin.
"Eat this" sabay lapag niya sa gilìd ng kama.
"Why do you save me?"
"Dahil dapat ako lang ang gumawa non" he said while he stir the porridge
"Open your mouth"
"H-huh?" Utal na sabi ko
"Tsskkk...open your mouth " ulit nito
I open my mouth at sinubuan ako but I resist.
"I can do it"
Nilagay niya ang kutsara at binigay saakin ang mangkok ngunit hindi ko magalaw ang kamay ko, pagtingin ko dito nakabenda ito. Wala akong choice.
*sinubuan*
"How do you find me?"
"Papunta akong Chang Mai biglang may sumabog na sasakyan at kasama ka don"
"What about my bodyguards?"
"They all died"
"Kumilos na sila" pabulong na sabi ko
Napatingin ako sa kamay niya nakabenda ito.
"Your hands~~~~~~" sabay hawak ko sa kamay niyang may benda
"Are you ok?" Alala kung sabi nito
"Hmmnnnn" Sabi niya at bigla niyang winakli ito
Pati siya nadamay.
DEAN POV.
Iwinakli ko ang kaniyang kamay. Tumayo kaagad ako at tumalikod.
"Finish it and before you go to bed drink some medicine" sabi ko sa kaniya at nilisan ang kwartong yun.
Dumiritso ako sa veranda upang magpahangin. Bakit ganon ang reaction ng katawan ko sa kaniya?, nung hinawakan niya ang kamay ko para bang may electric shock at dagdag mo pa ang maiinit nitong kamay.
"What are you thinking?"
Napatingin ako sa left side ng veranda
"Nothing"
Tumingin ito as akin.
"Mag-ingat ka sa kanya" sabay tapik sa braso ko.
Nalito ako sa inasal niya at sino ang ibig niyang sabihin. Isa itong babala, kilala niya ba ito?
"Kilala mo siya?" Tanong ko kaagad bago pa siya tuluyang pumasok sa kwarto
"Hmmmnnn.....siya ang sisira sa buhay mo" at pumasok na ito ng tuluyan.
*Kinabukasan*
Mag-ingat ka sa kaniya, siya ang sisira sa buhay mo hindi ko parin maalis ang mga salitang yun sa isip ko para bang sirang plaka na pabalik balik rumirehestro sa utak ko.
Kung ganon, uunahan ko siya. Tinignan natin kung sino ang mananalo.
"Hop in" sabi ko sa kaniya at pumasok na ito.
Hindi parin naghihilom ang mga sugat nito, nakabenda parin ang kamay at ulo niya. I start the engine but before we go I open the window.
"Bye bro" sabi ko sa kaniya
"Yeah bye.....careful" sagot naman nito.
"Don't be a beaver call me sometimes" sabi ko at kumaway naman ito.
-ff-
Malayo layo na kami sa bahay. Tahimik ang byahe namin .
"Thank you for saving me" sabi niya
Napatingin ako sa kanya at nginitian ngunit ng ibinalik ko ang tingin sa kalsada may sasakyan na papunta sa amin kaya napapreno agad ako.
"Are you ok?" Tinanong ko si Naive
Dumurugo ang kaniyang kaliwang noo hinawakan ko ito.
"I'm ok" sabi niya kaagad
"I be right back don't go outside"
Tiningnan ko uli ang nasa labas hindi lamang isang sasakyan kundi dalawa. Kinuha ko ang baril sa compartment.
"What are you doing?"
NAIVE POV.
"What are you doing?" Kinakabahan kung sabi ngunit patuloy lang ito sa paglabas.
Ngayon lamang ako nakakaramdam ng ganitong kaba sa dinami rami kung naexperience na ganitong sitwasyon ngunit ngayon lang ako kinakabahan sa isang tao.
Susundan ko sana siya ngunit sumakit ang braso ko. 'Bakit dito pa' nasa isip ko. Wala akong magagawa kundi ang tingnan siyang palayo sa akin papunta sa dalawang kotse. Ngunit ng palapit na ito biglang lumabas ang isang lalaking bitbit ang malakig metal bat at ipinuspus ito sa kaniya. Kumuyom ang kamao ko gusto kung labanan ang mga gungong na yun ngunit para bang pinaglaruan ako ng tadhana.
Napaluhod ito at napaubo ng dugo. Nakita kung duguan ang likod nito dahil sa lakas ng pagpalo ng lalaki.
"No" mahina kung sambing na para bang nawalan ako ng lakas ng makita siyang hindi makatayo. Kinabahan ako sa susunod na mangyayari.
Lalabas na sana ako sa kotse sa pangalawang pagkakataon, ngunit nakalock ito at ayaw bumukas. Tiningnan ko ang gawi niya. Marami akong nasaksihang binugbugbog, pinatay at ako mismong pumatay ngunit wala akong ibang emosyon na nararamdaman ng makita at nagawa ko yun kundi ang kasiyahan....ngunit sa posisyong ito hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito.
-ff-
*villa*
"How is he doc?"
"He's fine but he's still under observation, his wound was severe and i don't think it happened today. I think he was hit with a hot metal something like that because of it's mold and it will leave him a scar" mataas na pahayag nito
"Thank you" at umalis na ito.
Nailigtas kami ng mga bodyguards ko ng tumawag ako sa kanila buti na lang at hindi niya nadala ang phone at nakalagay lang ito sa kotse. At buti hindi naging malala ang naging sugat nito, pero ang sinasabi ng doktor na hindi ito ngayon nagyari. So bago siya nagkasugat ngayon may sugat na ito ng una pa lang and I remember something
*flashback (car accident)*
"Yeah......I know....ok bye" pagpapaalam ko sa tumawag
-call ended-
"Hnum saw, khun hnung khung khung rea" (young master someone following us) sabi ng bodyguard ko.
"Kho lou, laew say" (I know turn left) utos ko sa kanila
Sinundan parin kami. Talagang hindi nila ako tatantanan ahh gusto talaga nila ng sakit ng katawan.
"Di rew khun" (faster) utos sa kanila
Pinaharurut ng bodyguard ko ang sasakyan ngunit ng lumiko kami papunta sa north nawala na ito.
"They're gone, lets go back" utos ko sa kanila ulit
Ngunit ng paloko na kami biglang sumabog ang kotseng sinasakyan namin. Everything went black.
Nagising ako ng naramdaman kung parang lumipad ako ibinukas ko ang aking mga mata ngunit hindi ko maaninag ang taong nagligtas saakin pero alam kung lalaki ito dahil nararamdaman ko ang lakas at katawan nito.
BAAAAAAMMMMMMMM......
Malakas na pagsabog. Binukas ko ulit upang kompermahin kung saan galing ang pagsabug na yun, nakita ko sa dalawa kong mga mata ang nasusunog na kotse at papalapit na metal sa amin. Gusto ko siyang balaan ngunit wala akong sapat na lakas upang gawin ang mga bagay na yun. Dumampi ang bakal sa likod nito dahilan upang napaluhod ito sa gitna ng kalsada, dama ko ang pagpigil nitong sumigaw dahil sa sakit. I can feel my body in the ground. Ngunit bigla itong tumayo at nagpatuloy sa pagkalad papunta sa kaniyang kotse.
*END OF FLASHBACK*
So he's the one who saved me. Dahil saakin nadamay siya. Biglang bumuka ang mga mata nito natataranta ako hindi ko alam kung ano ang una kung gagawin should I apologize to him or thank him for saving my life?
"Calm down, Im still alive, breathing fine....now I'm asking you....did they hurt you?" Tanong saakin habang napapaus ang boses nito.
"Neeh (hey).....how can you be so calm?..you almost died" pagalit kung sabi sa kaniya. A hot liquid fall from my eyes....my traitor tears but he wipe it away.
"I will be fine" sabi niya sa malambing nitong boses.
I don't like the way he spoke to me right now. Gusto ko yung cold at walang pakialam sa mga taong nasa paligid niya.
"Dean, I'm willing to give up the informations just....don't get near me" sabi ko sa kaniya na nagpipigil sa luha
"I said I will be fine" sabi nito habang hinawakan ang pisngi ko.
"Does it hurt?" Tanong ko sa kaniya
"Hmmnnn.." tipid nitong sagot
Napayuko ako sinisisi ko ang sarili ko.
"Don't blame yourself, ako ang gustong tumulong sayo...go take some rest and I will too." Sabi niya sa akin.
Tumanggo lamang ako at inayos ang kumot nito....at nilisan ang kwartong iyon.
"Investigate them" maawtoridad na utos ko sa mga bodyguards ko pagkalabas ko sa kwartong iyon.
"Chai khrup"
- Writer
