แค่คู่ซ้อม

ep 11 แค่คู่ซ้อม 18+

อิพี่เต้ก้เลี้ยวรถเข้ารีสอร์ท เราก้เรยบ่นละก้โวยวาย

เรา : อะไรของพี่ มานี้ทำไม

พี่เต้มองหน้าเรา แต่ไม่ตอบอะไร พี่เต้กำลังจะเปิดประตูรถลงไป แต่เราดึงเเขนนางละก้ด่า

เรา : พี่คิดอะไรยุ เราไม่ได้เปนไรกันนะเว้ยอย่ามาทำแบบนี้ นาวไม่ชอบ ((ทั้งพุดทั้งร้องไห้))

พี่เต้เหนเราร้องไห้ก้กลับเข้ามาในรถ

พี่เต้ : ร้องไห้ทำไม พี่ขอโทด///เช็ดน้ำตาให้เรา

เรา : อย่าทำแบบนี้ได้ไหม นาวอึดอัด

พี่เต้ : นาวดูไม่ออกจริงหรอ ว่าพี่คิดยังไง

เรา : ก็พอเดาได้ แต่พี่ก้ไม่เคยพูด นาวไม่อยากคิดไปเอง

พี่เต้ : แต่พี่ก้ว่าพี่แสดงออกชัดเจนยุนะ

เรา : ชัดเจนแต่ม่เคยพุดมันออกมา ละอีกอย่างมีคัยยุที่ชลรึเปล่านาวก้ไม่รู้ วันนั้คนที่สายตัดไปก้ได้ยินเสียงผุ้หญิง

เราก็พุดๆๆๆๆๆ พึดหลายอย่างมาก แต่จำไม่ได้ว่าพุดอพไรไปบ้างนี้คือพุดเท่าที่จำได้

พี่เต้ : อ้อ เสียงแฟนเพื่อนห้องข้างๆ มาเรียกไปกินข้าว

เรา : นาวต้องเชื่อใช่มัย ? ?

พี่เต้ : เอ้า ถ้ามีคัยยุที่นั้นพี่จะมาที่นี้บ่อยขนาดนี้ไหม

มันก้จิงอย่างที่พี่เต้พูด ถ้านางมีแฟนยุนั้นจิงๆนางคงไม่มาบ่อยขนาดนี้ แต่ก้นั้นแหละนางไม่เคยพุดว่าชอบเรา มีแต่ด่า มีแต่บ่น

พี่เต้ : แร้วพี่ต้องทำยังไงหรอ นาวนอนกะพี่แร้วนะ แต่นาวยังไปทำตัวสนิทกะเพื่อนเอเหมือนพี่ไม่ได้นั่งยุตรงนั้น เกรงใจพี่หน่อยไหม

เรา : พี่ชัดเจนสิ หนุจะได้ทำตัวถูก หนุไม่รุ้จะต้องทำตัวยังงัย

พี่เต้ : ได้ ป่ะ //พุดพร้อมถอยรถออกจากรีสอร์ท

คือจอดคุยยูหน้ารีสอร์ทนานมาก ??พอเคลียร์เสร็จ พี่เต้ก้มาส่งเราที่บ้าน

พอถึงบ้านเราก้ลงรถ พี่เต้ก้จอดรถยุหน้าบ้านจนเราเดินเข้าในบ้าน

เราก้อาบน้ำ กำลังจะนอน พี่เต้ก้โทมา

? พี่เต้

เรา : ว่าาาา

พี่เต้ : ทำไร คิดถึง

เรา : คิดดดดคายยยยย

พี่เต้ : คิดถึงเมียย

เรา : เดวนะ มีผัวตั้งแต่มะไหร่ว่ะ ??

พี่เต้ : แฮร่ๆๆ ?//ก้มีตั้งแต่วันนั้นแร้วไหมล๊าาา

เรา : แบบนี้ก้ได้หรอ แร้วกลับรึยัง

พี่เต้ : กลับไหน กลับชลยังไม่กลับ ถ้ากลับห้องกลับแร้ว

เรา : อืมมม ง่วงแร้ว นอนก่อนนะ

พี่เต้ : ค่าบบบ ฝันดีผีกัดดาก//วางสาย

เราก้นอนคิดนะ เพื่อนจะว่ายังไงถ้าพวกมันรู้

แร้วจะบอกพวกมันยังงัย คิดหลายอย่าง ? กำลังจะเคลิ้มหลับ ก้มีสายเข้าอีก ไอซ์โทมา

? ไอซ์

เรา : อืมมม ว่า

ไอซ์ : นอนละหรอ

เรา : กำลัง ว่ามา

ไอซ์ : ทำไมวันนี้รีบกลับอ่ะ เค้าดุออกนะว่าไม่ใช่เพราะแม่โทตาม มีอะไรรึเปล่า

เรา : ป่าววว ไม่มีรัย อย่าคิดมาก นอนละ

ไอซ์ : อืมมม แค่โทถาม งันก็นอน ฝันดี//วางสาย

หลังจากวางสายไอซ์เราก้นอนเป็นตายเลยจ้า

ตื่นมาอีกทีตอน 11:46 นาที ตื่นขึ้นมาอันดับแรกเรยคือจับโทสับมาเช็ค แร้วอาบน้ำแต่งตัวเสด

เรากะว่าจะชวนไอซ์ไปกินข้าว เรากำลังจะโทหาไอซ์ แต่ดันมีสายเข้าซะก่อน

? นิ่ม (เพื่อนแถวบ้านที่สนิทที่สุด)

เรา : เออว่างัยนิ่ม

นิ่ม : ไปกินข้าวกัน

เรา : ไปดิ กำลังจะหาเพื่อนไปกินยุพอดี

นิ่ม : โอเค เดวกุไปรับ//วางสาย

เราก้นั่งรอนิ่มมารับไปกินข้าว ระหว่างทางที่นั่งรถไป ก้พูดนั้นนี้กันไปตลอดทาง เกือบจะถึงเซ็นทรัลล่ะ ตาเราก้มองไปเห็นพี่เต้

พี่เต้มากับคัยก้ไม่รู้ อีก2คน เราไม่รู้จัก แต่แปลกที่ขี่มอไซค์ พี่เต้ขับ ผู้หญิงนั่งหน้า ผุ้ชายซ้อนข้างหลัง แต่พี่เต้ไม่เหนเรานะ เพราะเรานั่งยุในรถยนต์

เราเรายกดโทหาพี่เต้

? พี่เต้

? พี่เต้

? พี่เต้

นางหยิบโทสับขึ้นมาดุนะทุกคน แต่นางไม่รับ ดุละก้เก็บใส่กระเป๋าเหมือนเดิม

เราไม่รุ้หรอกว่าอะไรคืออะไร เเต่เราเชื่อภาพที่เราเห็น

เรากับนิ่มเลี้ยวเข้าเซ็นทรัล ส่วนพวกพี่เต้ไม่รุ้ว่าไปไหน เราเงียบไปกินข้าวก้เงียบจนนิ่มถาม

{บอกก่อนนะนิ่มไม่รุ้จักพี่เต้ นิ่มรุ้จักแต่กับไอซ์แต่ไม่สนิท}

นิ่ม : มะนาว เปนไรป่ะเนี่ย?

เรา : ป่าว ง่วงอ่ะ รีบกินข้าวเถอะ

นิ่ม : มะคืนมึงไม่นอนหรอ มาง่วงรัยตอนนี้

เรา : เถอะน๊าาา

นิ่มมันก้มองหน้าเราละทำหน้าตาแบบว่าไม่เข้าใจ มึงเปนไรประมาณนี้ แต่เราไม่ได้สนใจเพราะคิดเรื่องพี่เต้ยุ

เรากับนิ่มกินข้าวเสร็จก้ไปนั่งกินชาเขียวสักพักก้พากันกลับ เดินมากำลังจะถึงรถ พี่เต้ก้โทกลับมา

☎️ พี่เต้

เรา : ฮัลโหล ว่า

พี่เต้ : เอ้า เหนนาวโทมา

เรา : ออ พี่ยุไหนอาสา

พี่เต้ : ก้ยุห้อง เดวพรุ่งนี้ก้กลับชลแร้ว

เรา : แน่ใจว่ายูห้อง

พี่เต้ : แน่ใจ ทำไมอ่ะ ไปรุ้รัยมา

เรา : ป่าววว จะไปรู้อะไร ยุห้องก้ยุห้อง เดวเจอกัน//วางสาย

นิ่มด้มาส่งเราที่บ้าน พอถึงบ้านเราก้ขับรถที่บ้านออกไปหอที่พี่เต้ยุ พอไปถึง เราก้โทหาพี่เต้

? พี่เต้

เรา : ยุไหน

พี่เต้ : ยูห้อง

เรา : ยุข้างล่างแร้ว ทิ้งคีย์การ์ดลงมา

พี่เต้ : เอ้า มาทำไมม่บอก

เรา : บอกแร้วไหม ตอนโทมา บอกว่าเดวเจอกัน

พี่เต้ : โอเค ๆ เดวแปปนะ

เราก้ยืมรอสักพัก พี่เต้ก้ทิ้งคีย์การ์ดกับกุญแจห้องลงมาให้

เราก้เปิดประตุและเดินขึ้นบรรไดไป ส่วนทางกะผุ้หญิงกะผู้ชาย แต่ไม่รุ้ว่าใช่2คนที่นั่งรถไปกะพี่เต้รึเปล่านะ เพราะตอนนั้นพวกเขาใส่หมวกกันน๊อก

พอขึ้นไปถึงห้อง เราก้เปิดประตุเข้าไปแต่ไม่มีใคร ก้มีแต่ดี่เต้นอนดูทีวียุคนเดียว เราเรยเดินไปดูหลังห้อง มีขวดเบียร์ยุ5ขวด

เรา : กินเบียร์หรอ กินกะคัย

พี่เต้ : กินตั้งแต่ที่มาวันแรกแร้ว

เรา : หรอออ แร้วทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าอ่ะ

พี่เต้ : ก้ยุห้องไหมล่ะ บ๊อกเซอร์ตัวเดียวพอ

เรา : งันกลับแร้ว

พี่เต้ : เอ้าาา ได้หรอออ

เราไม่ได้สนคำที่พี่เต้พูด วางกุญแจและคีย์การ์ดไว้บนหัวเตียง เรากำลังจะหันหลังเดินออกมาพี่เต้ก้ดึงแขนไว้

พี่เต้ : อย่าพึงกลับ อยุ่ก่อนนะ

เรา : จะกลับบ้าน ง่วงงงงง

พี่เต้ : มะคืนไม่นอนหรอ ไปเที่ยวหรอ

เรา : เอ้า นอนละง่วงไม่ได้หรอ

พี่เต้ : เคๆๆ มานอนนี้มา //ดึงเราไปนอนข้างๆ