ตอนที่ 20
หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น บรรยากาศในบ้านเงียบผิดปกติ
พี่เต้นั่งอยู่ที่โซฟา สายตายังมองมาที่เราเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ส่วนฟร้องกับไอซ์ก็นั่งมองหน้ากันไปมา เหมือนไม่รู้จะพูดอะไรดี
เราเองก็ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กลางห้อง
พี่เต้ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้น
“เมื่อกี้ที่พูด…พูดจริงนะ”
เราชะงัก
“เรื่องอะไร”
พี่เต้ลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้เราอีกนิด
“ที่บอกว่าไม่ชอบให้ใครมาใกล้เรา”
หัวใจเราดันเต้นแรงขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว
ฟร้องรีบลุกขึ้นทันที
“โอเค ๆ กูว่าเดี๋ยวกูไปก่อนดีกว่า บรรยากาศมันแปลก ๆ”
ไอซ์หัวเราะเบา ๆ
“เออ กูไปด้วย เดี๋ยวเป็นก้าง”
ไม่ถึงนาที ทั้งสองคนก็หายออกไปจากบ้าน เหลือแค่เรากับพี่เต้
เงียบ…
เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง
เราเลยพูดขึ้นก่อน
“พี่เต้…หึงเหรอ”
พี่เต้ยกคิ้วเล็กน้อย
“ถ้าบอกว่าหึงล่ะ”
เราถึงกับไปไม่เป็น
“ก็…ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”
พี่เต้ยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้อีกก้าว จนเราถอยหลังไปชนพนักโซฟา
มือพี่เต้เอื้อมมาจับข้อมือเราไว้เบา ๆ
“งั้นจะเป็นไหมล่ะ”
เรามองหน้าพี่เต้แบบงง ๆ
“เป็นอะไร”
พี่เต้ก้มลงมาใกล้จนแทบชนจมูก
เสียงทุ้มกระซิบเบา ๆ
“เป็นของพี่”
หัวใจเราหล่นวูบ
ยังไม่ทันจะตอบอะไร เสียงโทรศัพท์พี่เต้ก็ดังขึ้น
พี่เต้หยิบขึ้นมาดู แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
“ใครโทรมา” เราถาม
พี่เต้เงียบไปสองวินาที ก่อนจะตอบ
“พี่เอ”
เราชะงัก
พี่เต้กดรับสาย แล้วเปิดสปีคเกอร์
เสียงพี่เอดังออกมาทันที
“เต้ มึงอยู่กับน้องใช่ไหม”
พี่เต้ตอบสั้น ๆ
“อืม”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เรานิ่งไปทั้งตัว
“งั้นมึงต้องระวังให้ดี…แฟนเก่าน้องมันกลับมาแล้ว”
เราหันมองพี่เต้ทันที
“ใคร…”
เสียงพี่เอพูดช้า ๆ
“ไอ้คนที่เคยมีเรื่องกับกูเมื่อปีที่แล้ว”
หัวใจเรากระตุกแรง
เพราะเรารู้ดีว่าเขาหมายถึงใคร…
คนที่เราไม่อยากเจอที่สุดในชีวิต
และในจังหวะนั้นเอง
เสียงรถมอเตอร์ไซค์ก็มาจอดหน้าบ้าน
พี่เต้หันไปมองประตูทันที
ก่อนจะพูดเสียงนิ่ง
“ดูเหมือน…มันจะมาแล้ว”
เราเผลอกำชายเสื้อพี่เต้แน่นโดยไม่รู้ตัว
และเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
ปัง ปัง ปัง
“ออกมาคุยกันหน่อยสิ”
เสียงผู้ชายคนนั้น…
เสียงที่เราจำได้ดี
พี่เต้หันมามองเรา
“กลัวไหม”
เราพยักหน้าเบา ๆ
แต่พี่เต้กลับจับมือเราแน่นกว่าเดิม
ก่อนจะพูดคำเดียว
“ไม่ต้องกลัว”
แล้วพี่เต้ก็เดินไปเปิดประตู
และคนที่ยืนอยู่หน้าบ้าน…
ทำให้ทุกอย่างกำลังจะวุ่นวายกว่าที่คิด