เราคิดอยากแกล้งพี่เต้ เราเรยนอนลงละหนุนขาพี่เขา
พอเรานอนปุ๊บ เพื่อนพี่เต้ก้ชะงักนิดนึง
เพื่อนพี่เต้ : เฮ้ย นาว… นอนจริงดิ
เรา : ง่วงงงงง ไม่ไหวแล้วอ่ะ
เราพูดไปแบบงัวเงีย แล้วก้หลับตา แต่จริงๆไม่ได้หลับสนิทหรอก แค่อยากดูปฏิกิริยาพี่เต้เฉยๆ
ผ่านไปแป๊บเดียว…
พี่เต้ : นาว
เรา : อืมมม
พี่เต้ : ลุกมานั่งดีๆ
เรา : ง่วงงง
เพื่อนพี่เต้ : ปล่อยเหอะเต้ เดี๋ยวถึงก็ปลุก
พี่เต้เงียบไปพักนึง แต่เรารู้เลยว่ามันต้องกำลังมองผ่านกระจกแน่ๆ เพราะบรรยากาศในรถเริ่มเงียบแปลกๆ
อิดังกล่าว : นอนสบายเลยนะ
เรา : อื้มม ขาพี่เขานุ่มดี
พูดจบเราก้ยิ้มมุมปากนิดๆ ทั้งที่ยังหลับตาอยู่
คราวนี้รถเงียบกริบ
ไม่ถึงนาที…
เอี๊ยดดดดดดดดด
รถเบรกแรงจนเราสะดุ้ง
เรา : เห้ยยยยย อะไรอ่ะ
พี่เต้ : ลงมา
เรา : ห๊ะ ?
พี่เต้ : บอกให้ลงมา
น้ำเสียงมันนิ่งมาก แต่น่ากลัวสุดๆ
เพื่อนพี่เต้ : เฮ้ยเต้ ใจเย็นดิ
พี่เต้ : กูบอกให้ลงมา
เราก้ลุกขึ้นนั่ง งงนิดๆ แต่ก้พอเดาออกว่ามันหึง
เรา : เป็นไรอะ แค่จะนอนเอง
พี่เต้หันมามองเราเต็มๆครั้งแรกตั้งแต่ขึ้นรถ
สายตามันดุแบบ…ถ้าเป็นคนอื่นคงเงียบไปแล้ว
พี่เต้ : มานั่งข้างหน้า
เรา : ไม่เอา นาวจะนั่งข้างหลัง
พี่เต้ : มานั่งข้างหน้า
เรา : ไม่
เราก้กอดอกมองหน้ามันท้าทาย
พี่เต้ถอนหายใจแรงๆ
ก่อนจะพูดเสียงเข้ม
พี่เต้ : อย่าให้กูต้องลงไปอุ้ม
ทั้งรถเงียบกริบ
อิดังกล่าวทำหน้าแบบตกใจนิดๆ
เพื่อนพี่เต้ก้หันมามองเราเหมือนจะบอกว่า ยอมเถอะ
แต่ความดื้อของมะนาวมันมีเยอะ
เรา : ก้ลองดูดิ
พูดจบ…
พี่เต้เปิดประตูรถ
ปัง!
แล้วเดินอ้อมมาด้านหลังจริงๆ
ตอนนั้นเราถึงกับอึ้ง
เพื่อนพี่เต้ : เฮ้ยเต้ ใจเย็น
พี่เต้ไม่ตอบ
เปิดประตูรถฝั่งเรา
แล้วมองลงมา
พี่เต้ : จะลงดีๆ หรือจะให้กูอุ้ม
เราก้มองหน้ามัน
ใจเต้นแรงแบบ…ไม่รู้ว่าโกรธหรือเขิน
เรา : …
สุดท้ายเราก้ลงจากรถ
พี่เต้จับแขนเราเบาๆ แต่แน่น
พาเดินไปฝั่งหน้ารถ
เปิดประตูให้
พี่เต้ : ขึ้น
เรา : โห ดุจัง
พี่เต้ : ยังไม่ดุเท่าที่อยากดุ
เราเลยขึ้นไปนั่งข้างหน้าแบบงอนๆ
พอรถออกตัวอีกครั้ง
ผ่านไปสักพัก
พี่เต้ก้เอามือข้างนึงมาวางบนหัวเรา
แล้วพูดเบาๆ
พี่เต้ : อย่าทำแบบเมื่อกี้อีก
เรา : ทำไม
พี่เต้ : กูไม่ชอบ
เรา : หึงหรอ
พี่เต้เงียบไปแป๊บ
ก่อนจะตอบสั้นๆ
พี่เต้ : เออ
เรานี่แทบหลุดยิ้ม
แต่ก้ยังทำเป็นงอน
เรา : ใครใช้ให้พาพวกนั้นมาล่ะ
พี่เต้ : กูไม่ได้คิดอะไรกับมัน
เรา : แต่มันคิด
พี่เต้หันมามองเรา
แล้วพูดเสียงนิ่งๆ
พี่เต้ : กูคิดกับมึงคนเดียว
คำพูดนั้นทำเราเงียบไปเลย
ทั้งรถไม่มีใครพูดอะไร
จนกระทั่ง…
โทรศัพท์เราเด้งขึ้น
เบลโทรมา
หน้าจอสว่างขึ้นตรงหน้าพี่เต้พอดี
พี่เต้เหลือบมอง
แล้วถามเสียงเรียบ
พี่เต้ : เบลคือใคร
เรายิ้มมุมปากนิดๆ
เหมือนเกมส์กำลังจะสนุกขึ้นอีกแล้ว… 😏