Ep 16 แค่คู่ซ้อม 18+

592 Words

ตอนที่ 16 เสียงโทรศัพท์เราดังขึ้นบนหน้าจอ เบลโทรมา พี่เต้เหลือบตามองทันที พี่เต้ : เบลคือใคร เรามองหน้าจอแป๊บนึง แล้วก้มยิ้มมุมปาก เรา : เพื่อน พี่เต้ : เพื่อนแบบไหน เรา : เพื่อนก้เพื่อนสิ เรากดรับสายทันที เรา : ฮัลโหล เบล : นาว ทำอะไรอยู่ เรา : นั่งรถไปเชียงคาน เบล : ไปกับใคร เรา : ไปกับเพื่อน เราตั้งใจพูดเสียงหวานนิดๆ พี่เต้มองเราผ่านหางตา มือที่จับพวงมาลัยเริ่มเกร็งขึ้น เบล : โห ดีจัง เบลอยากไปบ้าง เรา : งั้นครั้งหน้าไปด้วยกันสิ คำนี้เราตั้งใจพูดให้พี่เต้ได้ยิน รถเงียบทันที เบล : จริงนะ นาวพูดแล้วนะ เรา : อื้ม เบล : คิดถึงนะ เราชะงักนิดนึง พี่เต้หันมามองทันที เรา : อ่อ… ยังไม่ทันตอบ พี่เต้เอื้อมมือมากดตัดสายเรา ติ๊ด เรา : เห้ยยย พี่เต้ พี่เต้ : ไม่ต้องคุย เรา : ทำไมอะ พี่เต้ : รำคาญ เรา : โทรศัพท์นาวนะ พี่เต้ : แต่กูนั่งอยู่ตรงนี้ เรา : แล้วไง พี่เต้ถอนหายใจแรง ก่อนจะพูดเสียงต่ำๆ พี่เต้ : อย่ามายั่วกู เรา : ใครยั่ว พี่เต้ : มะนาว เราหันไปมองมัน สายตาจริงจังมาก พี่เต้ : กูดูออก เราทำเป็นไม่สนใจ หันไปมองวิวข้างทางแทน แต่อยู่ๆ พี่เต้ก้เอามือมาดึงแขนเราเบาๆ พี่เต้ : โกรธกูหรอ เรา : ป่าว พี่เต้ : โกหก เรา : ก้พาพวกนั้นมาทำไม พี่เต้ : เขาจะไปด้วย เรา : ก้ให้เขาไปกับคันอื่นสิ พี่เต้เงียบไป สักพักก็พูดเบาๆ พี่เต้ : งั้นเดี๋ยวถึงเชียงคาน กูให้มันไปอยู่กับไอซ์ เรา : จริงดิ พี่เต้ : เออ เราแอบยิ้ม แต่ยังทำหน้าปกติ ระหว่างทางพวกเราก็แวะพักอีกครั้ง รอบนี้เป็นร้านกาแฟเล็กๆข้างทาง ทุกคนลงจากรถ ไอซ์ : โอ๊ยยย เมื่อยโว้ยยย ฟร้อง : ขับตั้งไกล อินัท : ขอเข้าห้องน้ำก่อน ทุกคนแยกย้ายกัน เรากำลังจะเดินเข้าร้าน จู่ๆก็มีคนดึงแขนเราไว้ พอหันไป พี่เต้ พี่เต้ : มานี่ เรา : อะไร มันพาเราเดินไปด้านหลังร้านที่คนน้อยๆ เรา : พามาทำไม พี่เต้ยืนมองหน้าเราเงียบๆ ก่อนจะพูด พี่เต้ : มะนาว เรา : หือ พี่เต้ : มึงชอบทำให้กูหึง เรา : ใครทำ พี่เต้ : มึง เรา : นาวป่าว พี่เต้ : เมื่อกี้โทรกับไอ้เบล เรา : แล้วไง พี่เต้ : กูไม่ชอบ เรา : แล้วนาวต้องสนหรอ พี่เต้เงียบ แล้วก้เดินเข้ามาใกล้เราอีกก้าว ตอนนั้นใจเราเต้นแรงมาก พี่เต้ : สนหน่อยก็ดี เรา : ทำไม พี่เต้มองตาเรา ก่อนจะพูดช้าๆ พี่เต้ : เพราะกูหึง เราเงียบไป ไม่รู้จะตอบอะไร พี่เต้ : แล้วกูไม่ชอบให้ใครมาจีบมึง เรา : เขาไม่ได้จีบ พี่เต้ : กูดูออก เรา : แล้วพี่เป็นอะไรกับนาว คำถามนี้ทำให้พี่เต้เงียบไปทันที บรรยากาศเงียบมาก เรานึกว่ามันจะไม่ตอบแล้ว แต่สักพัก พี่เต้ก็พูดเบาๆ พี่เต้ : เดี๋ยวก็เป็น เรา : หมายความว่าไง พี่เต้ยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะเอามือมาดีดหน้าผากเราเบาๆ พี่เต้ : เดี๋ยวก็รู้ แล้วมันก้เดินกลับเข้าร้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรายืนงงอยู่ตรงนั้นคนเดียว ใจเต้นแรงไม่หยุด แต่ยังไม่ทันจะเดินตามเข้าไป อยู่ๆโทรศัพท์เราก็ดังอีกครั้ง เบลโทรมาอีกแล้ว และรอบนี้… มีข้อความเด้งขึ้นมาด้วย “นาว เบลอยู่เชียงคานเหมือนกัน” เรานี่ตาโตทันที เกมส์มันกำลังจะวุ่นกว่าเดิมแล้ว… 😳

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more