Ep 17 แค่คู่ซ้อม 18+

579 Words

ตอนที่ 17 เสียงข้อความจากเบลดังขึ้น “นาว เบลอยู่เชียงคานเหมือนกัน” เรามองหน้าจอแบบอึ้งๆ เรา : ห๊ะ ? เราพิมพ์ตอบกลับไปทันที เรา : อยู่เชียงคานจริงดิ เบลตอบเร็วมาก เบล : จริง เบลมากับเพื่อน เดี๋ยวคืนนี้ว่าจะไปถนนคนเดิน เราอ่านแล้วถอนหายใจเบาๆ ซวยแล้วไงมะนาว เรากำลังจะเก็บโทรศัพท์ จู่ๆเสียงพี่เต้ก็ดังขึ้นด้านหลัง พี่เต้ : คุยกับใคร เราสะดุ้งนิดๆ เรา : ไม่มีอะไร พี่เต้ : เบล ? เราหันไปมองหน้า เรา : รู้ได้ไง พี่เต้ : เห็นชื่อเด้ง เรา : อ่อ พี่เต้ : มันว่าไง เราลังเลนิดนึง แต่สุดท้ายก้พูด เรา : มันอยู่เชียงคานเหมือนกัน พี่เต้ขมวดคิ้วทันที พี่เต้ : มันตามมาหรอ เรา : ไม่รู้ดิ พี่เต้ : มึงให้มันมาหรือเปล่า เรา : บ้า นาวไม่ได้บอก พี่เต้ : ดีแล้ว เรา : ทำไม พี่เต้ : กูไม่อยากเห็นมันใกล้มึง เราก้ยิ้มมุมปากนิดๆ เรา : หวงหรอ พี่เต้ : เออ เรานี่เงียบไปเลย พี่เต้ : ไปเหอะ เดี๋ยวเพื่อนรอ เราก็เดินเข้าร้านไปด้วยกัน พวกไอซ์นั่งกินกาแฟกันอยู่แล้ว ไอซ์ : หายไปไหนกันมา ฟร้อง : นึกว่าหนีเที่ยวกันสองคน เรา : บ้า พี่เอ : ไปต่อได้ยัง พี่เต้ : ไป พวกเราก็ขึ้นรถแล้วออกเดินทางต่อ ใช้เวลาอีกพักใหญ่ ในที่สุดก็ถึง เชียงคาน บรรยากาศริมโขงตอนเย็นคือดีมาก ลมเย็นๆ คนเริ่มออกมาเดินเล่น ไอซ์ : โห สวยว่ะ ฟร้อง : ถ่ายรูปก่อนนน ทุกคนลงจากรถ ที่พักของพวกเราเป็นโฮมสเตย์ไม้ๆติดแม่น้ำโขง เรายืนมองวิวเพลินๆ จู่ๆโทรศัพท์เราก็สั่นอีก เบล : นาวอยู่ไหน เดี๋ยวเบลไปหา เรา : ยังไม่ได้ออกไปไหนเลย เบล : งั้นคืนนี้เจอกันที่ถนนคนเดินนะ เรายังไม่ทันตอบ จู่ๆมีมือมาดึงโทรศัพท์เราไป พี่เต้ เรา : เห้ยยย พี่เต้ : คุยกับมันอีกแล้ว เรา : ก้เพื่อน พี่เต้ : เพื่อนที่บอกคิดถึง ? เรา : โอ๊ยย พี่เต้กดอ่านแชท แล้วหน้ามันเริ่มนิ่งขึ้น พี่เต้ : คืนนี้มันจะมา เรา : อืม พี่เต้ : ห้ามไปเจอมันคนเดียว เรา : ทำไมอะ พี่เต้ : กูไม่ชอบ เรา : แล้วถ้านาวจะไปล่ะ พี่เต้มองหน้าเรา สายตาจริงจังมาก พี่เต้ : กูไปด้วย เรา : หึงแรงจัง พี่เต้ : เออ เราแอบยิ้ม แต่ตอนนั้นเอง เสียงไอซ์ก็ตะโกนมา ไอซ์ : เฮ้ยยย ทุกคน รีบไปถนนคนเดินกัน เดี๋ยวค่ำคนเยอะ ฟร้อง : ไปๆ อินัท : นาว ไปยัง เรา : ไปๆ พวกเราพากันเดินไปถนนคนเดินเชียงคาน ไฟเริ่มเปิด ร้านค้าข้างทางเต็มไปหมด คนเยอะมาก เรากำลังเดินดูของกับไอซ์ อยู่ๆ มีเสียงผู้ชายเรียก “นาว” เราหันไปทันที แล้วก็ต้องชะงัก เบล ยืนยิ้มอยู่ไม่ไกล เรานี่อึ้งไปเลย ยังไม่ทันพูดอะไร อยู่ๆมือเราก็โดนจับ พอหันไป พี่เต้ มันจับมือเราไว้แน่น แล้วดึงเราเข้ามายืนข้างตัว ก่อนจะมองเบลตรงๆ สายตาโคตรนิ่ง บรรยากาศเริ่มตึงทันที เบลมองมือที่พี่เต้จับเรา แล้วถาม เบล : นี่ใคร พี่เต้ตอบสั้นๆ พี่เต้ : คนของกู เรานี่ตาโตทันที เพื่อนๆที่ยืนอยู่แถวนั้นก้เงียบ ส่วนเบล… ยิ้มบางๆ แล้วพูดคำหนึ่งที่ทำให้เรื่องมันเริ่มหนักขึ้น เบล : แต่เมื่อก่อน… นาวเป็นคนของเบลนะ บรรยากาศที่ถนนคนเดินเริ่มตึงขึ้นทันที…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more