ตอนที่ 18
คำพูดของเบลทำให้บรรยากาศตรงนั้นเงียบลงทันที
ผู้คนรอบๆยังเดินกันปกติ แต่ตรงที่พวกเรายืนอยู่เหมือนอากาศมันหนักขึ้น
พี่เต้ยังจับมือเราไว้แน่น
พี่เต้ : เมื่อก่อนก็คือเมื่อก่อน
เบลยิ้มมุมปาก
เบล : งั้นตอนนี้ล่ะ
พี่เต้ : ตอนนี้มันอยู่กับกู
เราแอบมองหน้าพี่เต้
ไม่คิดว่ามันจะพูดตรงขนาดนี้
เบลหันมามองเรา
เบล : นาว
เรา : หือ
เบล : ไม่คิดจะทักกันหน่อยหรอ
เรา : ก้ทักแล้วนี่
เบลหัวเราะเบาๆ
เบล : นึกว่าจะดีใจที่เจอเบล
เรา : ไม่ได้ตกใจอะไรขนาดนั้น
จริงๆเราตกใจนะ แต่ไม่อยากให้ใครรู้
ไอซ์ ฟร้อง อินัท กับพี่เอก็มายืนรวมกัน
เหมือนทุกคนเริ่มรู้ว่า บรรยากาศมันแปลกๆ
เบลมองมือที่พี่เต้จับเราอยู่
เบล : นาวโอเคกับแบบนี้หรอ
เรา : แบบไหน
เบล : ให้คนอื่นมาจับมือแบบนี้
เรายังไม่ทันตอบ
พี่เต้ก้พูดขึ้น
พี่เต้ : กูถามหน่อย
เบล : ว่าไง
พี่เต้ : มึงเป็นอะไรกับนาว
เบลยักไหล่
เบล : คนคุย
คำนี้ทำให้เพื่อนๆหันมามองเรา
เรา : เฮ้ย ไม่ใช่
เบล : ก็เคยคุยกันไม่ใช่หรอ
เรานี่เริ่มอึดอัด
พี่เต้มองหน้าเรา
สายตามันเหมือนกำลังถามว่า จริงไหม
เรา : ก้แค่คุย
พี่เต้ : ตั้งแต่เมื่อไหร่
เรา : ก้…ไม่นาน
พี่เต้เงียบไป
มือที่จับเราแน่นขึ้นนิดนึง
เบล : นาวไม่ได้บอกพี่หรอ
พี่เต้ : ไม่จำเป็นต้องบอกกู
แต่เสียงมันเริ่มแข็งขึ้น
เราเริ่มรู้สึกว่ามันจะทะเลาะกันแน่
เรา : เออ พอเถอะ เดินดูของดีกว่า
ไอซ์รีบเสริม
ไอซ์ : ใช่ๆ มาถึงเชียงคานทั้งที
แต่เบลยังไม่ยอมจบ
เบล : เดี๋ยวก่อนสิ
ทุกคนหันไปมอง
เบล : นาว
เรา : อะไร
เบล : เบลถามตรงๆ
เราเริ่มรู้สึกใจเต้นแรง
เบล : นาวเลือกใคร
เงียบ…
คำถามนี้ทำให้ทุกคนเงียบไปหมด
เราหันไปมองพี่เต้
มันไม่ได้พูดอะไร
แต่ยังจับมือเราไว้
สายตามันมองเราแบบ…รอคำตอบ
เรา : นี่มันคำถามอะไร
เบล : ก้คำถามปกติ
เรา : มันไม่ปกติ
เบล : นาวกลัวตอบหรอ
เราเริ่มหงุดหงิด
เรา : ไม่ได้กลัว
เบล : งั้นตอบ
บรรยากาศเริ่มกดดันขึ้น
เราเลยพูดออกไป
เรา : นาวไม่ได้คุยกับเบลจริงจัง
เบลชะงักนิดนึง
เรา : แล้วนาวก้ไม่ได้คิดอะไรกับเบลด้วย
เบลเงียบไป
ส่วนพี่เต้…
มุมปากมันยกขึ้นนิดๆ
เบลถอนหายใจ
เบล : โอเค เข้าใจละ
เรา : …
เบล : งั้นเบลไม่กวนละ
ก่อนจะหันไปมองพี่เต้
เบล : ดูแลนาวดีๆนะ
พี่เต้ : ไม่ต้องบอกกูก็ทำอยู่แล้ว
เบลหัวเราะเบาๆ
แล้วก็เดินออกไปกับเพื่อนของมัน
พอบรรยากาศคลายลง
ไอซ์ก็พูดทันที
ไอซ์ : โอ๊ยยย กูนึกว่าจะมีต่อยกัน
ฟร้อง : จริง กูเกร็งเลย
อินัท : มะนาว เล่นของแรงนะ
เรา : อะไร
ไอซ์ : คนนี้ก้หวง คนโน้นก้ตาม
เราหน้าแดงนิดๆ
ตอนนั้นเอง
พี่เต้ก็ดึงมือเราเบาๆ
พี่เต้ : ไปเดินต่อ
เรา : อืม
เรากำลังจะเดิน
แต่พี่เต้ก้พูดเบาๆข้างหู
พี่เต้ : เมื่อกี้ที่ตอบ
เรา : หือ
พี่เต้ : พูดจริงใช่ไหม
เราแกล้งทำหน้านิ่ง
เรา : เรื่องไหน
พี่เต้ : ที่บอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับมัน
เรา : แล้วพี่คิดว่าไง
พี่เต้มองหน้าเรา
ก่อนจะยิ้มมุมปาก
พี่เต้ : ถ้าโกหก…
มันก้มลงมากระซิบใกล้ๆ
พี่เต้ : กูจะงอนจริงๆนะ
เรานี่แทบหลุดหัวเราะ
แต่ตอนนั้นเอง…
มีคนวิ่งมาบอกพวกเรา
ฟร้อง : เฮ้ยยย พวกมึง รีบมาดู
ไอซ์ : อะไร
ฟร้อง : ตรงสะพาน มีคนจะโดดน้ำโขง
ทุกคนหันมามองหน้ากัน
แล้วรีบวิ่งไปทันที…
และคนที่ยืนอยู่บนสะพาน…
ทำให้เราตาโตทันที
เพราะคนนั้นคือ…อิดังกล่าว
เรื่องกำลังจะวุ่นกว่าเดิมอีกแล้ว