แค่คู่ซ้อม

ep 9 แค่คู่ซ้อม 18+

ไอซ์เพ้นลายเสร็จก้พากันเดินกินอะไรเรื่อยเปื้อย เดินไปสักพัก ไอซ์ก้ไปแวะร้านไอศครีมร้านนึ่ง เราก้ไม่ได้ดูนะ เพราะมัวแต่เรามือถือ จนมีคนทักเรา

..... : นาวววว

เราเงยหน้าขึ้นมองคนที่เรียกเรา ซึ่งคนนั้นก้คือแม่มอส

เรา : อ้าวว แม่หวัดดีค่ะ//ยกมือไหว้?

แม่มอส : เป็นไงลูกสบายดีไหม

เรา : สบายดีค่ะ

แม่มอส : พ่อกับแม่สบายดีไหมลูก

เรา : สบายดีค่ะ ทำไมแม่มาขายไอศครีมยุที่นี้ล่ะค่ะ

แม่มอส : ออ พอดีแม่โดนไล่ออกจากงาน ไม่มีอะไรทำเรยขายไอศครีมนะลุก

เรา : ออ ค่ะ ขายดีไหมคะแม่

แม่มอส : ช่วงนี้เงียบๆ แต่นาวมาซื้อวันนี้ต้องขายดีแน่เรย

เรายิ้มแยะๆ ?

แม่มอส : ฝากบอกพ่อกับแม่หน่อยนะว่ายังรักและคิดถึงยูเสมอ แต่จะทำยังงัยลูกหนูด้วยกันไม่ได้

_____________________________________________

((เดวขอพุดก่อนนะว่าตอนที่เรายุนั้นพ่อแม่เราจะดูแลทุกอย่างตั้งแต่เรื่องของกิน เพราะแม่จะรุ้ว่าเรากินยาก เรื่องเงิน ทุกอย่างคือแม่เราคอยซับพอร์ต ต่างจากครอบครัวของน้องครีมที่ไม่แม้แต่จะไถ่ถามสาระทุกสุขดิบพ่อกับแม่ของมอส เพราะมอสไม่มีเงินไปแต่งลูกสาวเขา เขาไม่รุ้ว่าที่มอสมีแต่งเราก้เพราะเงินเราส่วนหนึ่งและเงินแม่เราส่วนหนึ่ง ค่าดองเราเยอะนะแต่ในเงินจำนวนนั้นมีเงินของมอสยุแค่ 5 หมื่น))

_____________________________________________

แม่มอสก้พุดไปตักไอศครีมไปด้วย เราก้ได้แต่ยิ้มไม่ได้พุดอะไรจนได้ไอศครีม

เรา : ไปก่อนนะคะแม่

แม่มอส : ยังไงพ่อกับแม่ก้รักนาวเหมือนเดิมนะลูก

เรายิ้มและยกมือไหว้ ?

พอเดินมาถึงรถก้มีแชทเข้าของเรา เปิดดูปรากฏว่าเป็นแม่มอสสาวสติ๊กเกอร์มา เราก้เปิดอ่านนะแต่ไม่ได้ตอบกลับ จนมาถึงบ้านเราก้เข้าห้องนอนมานอนเร่นมือถือ เร่นไปสักพักแม่มอสก้ส่งแชทมาอีกว่า ฝันดีนะ เราก้อ่านและตอบเป็นสติ๊กเกอร์ยิ้มไปให้

ตัดดดดด ๆๆๆ

ผ่านไป4-5วันแร้ว พี่เต้ก้ยังไม่ทักเรามา และเราก้คิดได้ทางเดียวคือนางคงเร่นๆกะเรา เราก้ใช้ชีวิตปกติของเรา กิน เที่ยว แต่งตัว จนวันนั้นเป็นวันครบรอบของนัทและพี่เอ

? แชทกลุ่ม

นัท : ทุกคนนนนน วันนี้เจอกันร้านมาติล๊าาา

เรา : วันอะไร วันเกิดอยากจะกินหราาา

พี่เอ : วันครบรอบบบ

เรา : โอ้ยยย อิจเด้พวกมีวันครบลงครบรอบ

พี่เอ/นัท : ??

ไอซ์ : กี่ทุ่มว่ามา

นัท : สะดวกกี่ทุ่มก็มา เดวไปจองโต๊ะรอ

เรา : ถ้าบอกว่าไม่สะดวกล่ะ

นัท : พี่นาววว มึงจะทำงี้กับน้องไม่ได้นะ

เรา : กุว่ากุต้องไปยุหอแร้วล่ะ ถ้าจะเที่ยวบ่อยแบบนี้ เดวพ่อบ่น

ไอซ์ : กุเหนด้วยกับมึงพี่นาว ย้ายมายูหอเถอะ จะไปไหนแต่ละทีกุต้องไปรับมึงไกลมากเคย

เรา : แค่นี้ทำบ่น ชิ?

พี่เต้ : ไปด้วยได้ไหม

พี่เอ : เอ้าาา ยังมีชีวิตยูหรอ เขาพุดไรกันม่เหนมาตอบมาพุดอะไรเรย

ไอซ์ : ฟร้องบอกถามพี่เต้ว่าจะมาจิงป่าว

พี่เต้ : มีคนอยากให้ไปป่ะละ

ไอซ์ : ก้มาดิค่าบบบรอรัย?

นัท : โอเค ตามนั้นนะทุกคน

ไอซ์/พี่เอ/ฟร้อง/พี่เต้ : O.K

นัท : อ้าวพี่นาวมึงว่าไงเนี้ย

เราอ่านแต่ไม่ตอบมัน เรากำลังคิดว่าถ้าพี่เต้มาจิงๆเราจะไปดีไหม กำลังคิดเพลินๆก้ดันมีสายเข้า

? พี่เต้

เราดูชื่อละเราเรยไม่รับ นางก้โทมายุนั้นแหละจนสายที่ 5 เราถึงรับสายนาง

? พี่เต้

เรา : โหลลลล ว่าาาา

พี่เต้ : ไปป่าว

เรา : ไปไหน

พี่เต้ : ก้ที่คุยกันในกลุ่มไง

เรา : ไม่รู้ คิดยุ

พี่เต้ : พี่ก้จะไป อยากเจอหน้ามานะ

เรา : อยากเจอหรอ ไม่เหนทักมาเรยตั้งแต่วันนั้น

แร้วยุดีๆก้มีเสียงเหมือนคนพุดแทรกเข้ามาในสายแร้วสายก้หลุดไป แต่เราไม่รุ้นะว่าเสียงคัย

พอไกล้ถึงเวลานัดเราเรยตัดสินใจไป เราก้อาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า ใส่เสื้อยืด กระโปรงยีนขาดๆ รองเท้าผ้าใบ

เสร็จเราเรยทักบอกไอซ์ให้มารับ

? ไอซ์

เรา : เสร็จแร้วมารับด้วย

ไอซ์ : 20 นาที

เรา : เค

ผ่านไป 20 นาที ก้ยังไม่มีคัยมารับ เราก้รอจนผ่านไปอีก 20 นาที 40 นาทีละยังม่มีคัยมารับเรย เราเรยโทหาไอซ์ แต่มันก้ไม่รับ เราคิดว่ามันน่าจะขับรถยุเรยไม่สะดวกรับ เรยนั้งรออีกสักพัก

จนมีรถมาจอดหน้าบ้าน เป็นรถไอซ์ค่ะ แต่พอเราเปิดประตุฝั่งข้างคนขับก้เป็นอิพี่เต้ที่ขับมา

เราสงสัยนะทำไมเปนอิพี่เต้ เพราะพี่เต้ยุชล ละมาตอนไหนอะไรยังไงทำไมม่มีคนบอกเรา แต่เราก้ไม่ได้ถามอะไร

เราเรยไปนั่งเบาะหลัง ระหว่างทางคือเราเงียบไม่พูดอะไร อิพี่เต้ก้เปิดเพลงและร้องเพลงมาตลอดทางจนถึงร้านมาติล๊าาา

เดินเข้าร้านตอนแรกเราเป็นคนเดินนำแต่ ดันไปซุ้มซ้ามเดินชนผุ้ชายคนนึ่ง พี่เต้เหนเราเดินชนเขาพี่เต้เรยเดินเข้ามาขอโทดเขาและเดินนำและจับมือเราเดินไปโต๊ะ