Ep 19 แค่คู่ซ้อม 18+

634 Words

ตอนที่ 19 พวกเราวิ่งไปที่สะพานริมโขงทันที คนเริ่มมุงกันเยอะ เสียงคนคุยกันวุ่นไปหมด “เฮ้ย อย่ากระโดดนะ!” “ใจเย็นก่อน!” พอเราเบียดเข้าไปดูใกล้ๆ เราก็ต้องชะงัก อิดังกล่าว ยืนอยู่ตรงราวสะพานจริงๆ เหมือนกำลังจะปีนขึ้นไป เรา : เฮ้ย จริงดิเนี่ย ไอซ์ : นั่นมัน… ฟร้อง : ใช่ มันจริงๆ ตอนนั้นพี่เต้ก็เดินฝ่าคนเข้าไปข้างหน้า พี่เต้ : เฮ้ย! อิดังกล่าวหันมามอง พอเห็นพี่เต้ มันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ อิดังกล่าว : พี่เต้… พี่เต้ : ลงมาก่อน อิดังกล่าว : ไม่ คนรอบๆเริ่มเงียบลง เหมือนทุกคนกำลังลุ้น พี่เต้ : มึงทำอะไรของมึง อิดังกล่าว : พี่ไม่สนใจหนูเลย คำพูดนั้นทำให้เราอึ้งนิดๆ อิดังกล่าว : หนูชอบพี่ตั้งนานแล้ว คนแถวนั้นเริ่มซุบซิบ เราเริ่มรู้สึกแปลกๆในอก พี่เต้ถอนหายใจแรง พี่เต้ : มึงลงมาก่อน อิดังกล่าว : ไม่! น้ำตามันไหล อิดังกล่าว : ถ้าพี่ไม่เลือกหนู หนูจะกระโดด เรา : … เรายืนอึ้งอยู่ข้างหลัง ไม่คิดว่ามันจะเล่นใหญ่ขนาดนี้ พี่เอพึมพำเบาๆ พี่เอ : เอาเรื่องแล้ว พี่เต้เริ่มเดินเข้าไปใกล้ พี่เต้ : มึงฟังกูนะ อิดังกล่าว : ไม่ฟัง พี่เต้ : ฟัง! เสียงมันดังจนทุกคนเงียบ พี่เต้ : ต่อให้มึงกระโดด คำพูดต่อไปทำให้ทั้งสะพานเงียบกริบ พี่เต้ : กูก็ไม่เลือกมึงอยู่ดี อิดังกล่าวชะงัก เหมือนโดนมีดแทง อิดังกล่าว : พี่ใจร้าย พี่เต้ : กูพูดความจริง อิดังกล่าว : เพราะมันใช่ไหม! มันหันมาชี้มาที่เรา คนรอบๆหันมามองเราหมด เรา : … พี่เต้ : อย่าไปยุ่งกับมัน อิดังกล่าว : ถ้าไม่มีมัน พี่ก็คงชอบหนู พี่เต้ : ไม่ใช่ อิดังกล่าว : โกหก! พี่เต้ : ต่อให้ไม่มีมัน มันชี้มาที่เราอีกครั้ง พี่เต้ : กูก็ไม่เลือกมึง บรรยากาศเงียบมาก อิดังกล่าวเริ่มร้องไห้หนัก อิดังกล่าว : ทำไมต้องเป็นมัน พี่เต้ : เพราะกูชอบมัน คำพูดนั้นทำให้เราใจเต้นแรง เพื่อนๆหันมามองเราทันที อิดังกล่าวนิ่งไป เหมือนหมดแรง จังหวะนั้นเอง พี่เต้ก็รีบเดินเข้าไป จับแขนมันไว้ แล้วดึงมันลงมาจากราวสะพาน คนรอบๆถอนหายใจโล่ง เจ้าหน้าที่ที่อยู่แถวนั้นก็เข้ามาช่วย อิดังกล่าวยังร้องไห้อยู่ ก่อนจะโดนเพื่อนมันพาออกไป บรรยากาศเริ่มกลับมาปกติ คนเริ่มแยกย้าย เราเองก็ยังยืนอึ้งอยู่ ใจยังเต้นแรง เพราะคำพูดของพี่เต้เมื่อกี้ “กูชอบมัน” จู่ๆก็มีมือมาจับแขนเรา พอหันไป พี่เต้ มันมองหน้าเราเงียบๆ เรา : มองอะไร พี่เต้ : เมื่อกี้ตกใจไหม เรา : นิดหน่อย พี่เต้ : ขอโทษ เรา : เรื่องอะไร พี่เต้ : เรื่องที่มันมายุ่งกับมึง เรา : ไม่เป็นไร พี่เต้ยืนเงียบไปพักนึง ก่อนจะพูด พี่เต้ : มะนาว เรา : หือ พี่เต้ : เมื่อกี้ที่กูพูด เรา : อะไร พี่เต้ : กูไม่ได้พูดเล่น ใจเราเริ่มเต้นแรงอีกครั้ง เรา : เรื่องไหน พี่เต้ขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะพูดช้าๆ พี่เต้ : ที่บอกว่ากูชอบมึง ลมเย็นจากแม่น้ำโขงพัดมาเบาๆ แต่หน้าเราร้อนมาก เรา : แล้วไง พี่เต้ยิ้มมุมปาก ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เรานิ่งไปเลย พี่เต้ : เป็นแฟนกับกูไหม เรา : … แต่ยังไม่ทันที่เราจะตอบ เสียงโทรศัพท์เราก็ดังขึ้น เบลโทรมา และข้อความเด้งขึ้นมา “นาว เบลยังไม่ยอมแพ้นะ” เรื่องมันเหมือนจะไม่จบง่ายๆ…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more