หลายเดือนต่อมา...
“ยาตัวนี้กินทุกวันนะลูก มันทำให้ร่างกายแข็งแรง ลูกก็แข็งแรง ช่วยเรื่องน้ำนมด้วย” แม่ธันวาพูดขึ้นพร้อมกับยื่นถ้วยยามาให้ฉัน เป็นยาโสมที่ท่านบอกว่าตอนท่านท้องกินประจำจนคลอดเลยแหละ
“วาไม่กินแล้วได้ไหมคะ” ฉันถามออกไปขยาดๆ ก็มันขมนี่ และก็เหม็นมากด้วย
“ไม่ได้ แม่บอกให้กินก็ต้องกินมันดีต่อตัวเองและลูกด้วย” แม่ธันวาพูดขึ้นเสียงดุ
ลืมบอกไปเลยว่าฉันกับแม่ธันวาดีกันแล้ว เราดีกันได้นานแล้วแหละ มันมีสัญญาณที่ดีตั้งแต่หลังงานแต่งของธันวากับผู้หญิงคนนั้นล่ม แต่ครอบครัวนั้นก็ยังคงไปมาหาสู่ครอบครัวธันวาบ้าง(แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน) เพราะอยากมาสานสัมพันธ์ที่ตัวเองเคยทำไม่ดีลับหลังไว้
จนมีครั้งหนึ่งที่ฉันเข้ามาอยู่ที่บ้านของพ่อแม่ธันวา เป็นวันเดียวกับที่ยัยปลายกับแม่เธอมาเยี่ยมแม่ธันวาพอดี ได้เห็นการความเป็นมิตรระหว่างฉันกับแม่ธันวา ทำให้ยัยนั่นปรี๊ดแตกลุกขึ้นชี้หน้าต่อว่าแม่ธันวาอย
