Chapter 91
UNO
KUMALAS ako sa yakap ni Mom. Mabigat pa rin ang dibdib ko pero pinilit kong kontrolin ang paghinga ko. I sniffed, wiped my face with the back of my hand, then took a deep breath.
“It’s too late,” sabi ko, diretso ang tingin sa kanila. “Kasapi na ako ng sindikato nila.”
Parang may bombang sumabog sa sala.
Napasinghap si Mom, napatakip ang kamay sa bibig. Si Dad biglang napatayo, muntik pang matumba ang upoan niya. Si Dos napahilamos ng mukha na parang gusto niyang magising sa bangungot. Si Ate Mikaela napamura nang mahina. Si Lola Kristina napahawak sa kanyang dibdib.
“What?” galit at gulat na sabay ang boses ni Dad. “Anong ibig mong sabihin, Uno?”
Hindi ako umatras. Hindi na ako bata na pwedeng pagalitan.
“It’s been four years,” sagot ko, malamig ang tono. “Apat na t
