10 yıl sonra
Üzerimde ki mükemmel ütülenmiş gömleği çekiştirirken kolumu tutan ellerle durdum.
"Sakin ol." Alexander'ın sesini duymam rahatlamamı sağlarken ona döndüm.
"Ya beni kabul etmezlerse?" Alexander gülümsedi ve büyük ellerini iki yanağıma koydu. Bu hareketi ile gülerken Alexander gözlerime derince baktı ve "Sadece bir iş görüşmesi Virginia. Seni alacaklarına eminim. Ayrıca dünyanın sonu değil, kabul etmezlerse gireceğin binlerce iş yeri var. Ama şimdilik bunları düşünme olur mu?" başımı salladım ve derin bir nefes aldım.
Bugün bir şirkette iş görüşmem vardı. Daha önce hiç bir işte çalışmamıştım! Önce evden liseyi bitirmiş ardından üniversite okumuştum. Evden bitirmek benim kararımdı, başta Alexander çok ısrar etse de dinlememiştim. Ama şimdi hazır hissediyordum. Onun sayesinde.
