Bataklıkta Saklı Güller

Bölüm 17

Tatilin kalan günleri oldukça keyifliydi, sahilde yürümüş fırsat buldukça denize girmiştik.

Elbette sıcak havanın tadını da bolca çıkarmış, güneşin altında uzun süreler geçirmiştik. Ardından eve döndük.

Yorgunlukla kendimizi koltuklara bırakırken Wolf'un telefonunun çalması ile odadan çıkmıştı. Garip gelse de dikkat etmeden yaslanmaya devam ettim.

Wolf geri döndüğünde telaşlı görünüyordu, aceleyle ayağa kalktım ve önünde durdum ama beni görmüyor gibiydi.

"Ne oldu?" beni dinlemezken elimi omzuna koydum ama Wolf görmezden gelerek hızla montunu aldı ve kapıyı açtı.

Şaşkınlıkla ona bakarken kolunu tuttum "Wolf!" sonunda bana dönerken "Gitmem gerek Virginia." dedi.

Daha fazla soru sormama izin vermeden arabaya bindi ve gitti. Beni ilk defa yalnız bıraktı.

Boş olan araziye bakarken, ona ne olduğunu anlamaya çalıştım. İşinde bir şey mi olmuştu? Peki neden cevap vermiyordu. Sıkıntıyla bir süre dikilirken eve döndüm.

Merak ve korku ile odaya girerken saatlerce evin içinde her odayı dolaştım. Dışarı çıktım sanki gelecekmiş gibi bekledim sonra eve girdim evin içini kaç defa turladım saymayı bıraktım. Bardağı suyla doldururken kapının açılması ile suyu bırakıp koştum.

Wolf yorgun bir şekilde montunu çıkarırken düşünmeden hızla sarıldım.

Sarılışıma karşılık vermezken geri çekildim.

"Noldu?" kızgın bir ses tonuyla "Soru sorma Virginia!" dedi ve beni arkada bırakıp odaya gitti.

Yatağa uzanmış ve uyumuştu ya da gözlerini kapatmıştı. Üzerinde ki kıyafetleri bile çıkarmamıştı. Gözlerim dolarken neye üzüldüğümü bilmiyordum. Herkes bazen sinirli olabilirdi ama ben onun neye sinirlendiğini tahmin bile edemiyordum. Çünkü onu tanımıyordum. Banyoya girip yüzümü yıkadım ve odaya döndüm ardından yanına uzandım. Sarılmak istedim ama beni iteceğini biliyordum. Arkamı döndüm ve uyumaya gayret ettim.

Sabah uyandığımda yanımın boş olması ile kaşlarım çatıldı.

"Wolf?" yanıt gelmezken banyoya baktım orada da yoktu.

Evde bakmadığım yer kalmazken burada olmadığını anladım.

Salonda ki koltuğa otururken boş boş önüme baktım. O yokken ne yapabilirdim? Hayat o kadar boş görünüyordu ki. Akşam geleceğini düşünüp mutfağa gittim ve güzel bir yemek hazırlamaya başladım.

Saatler sonra hazır olan tavuk ve salataya sevinçle baktım. Odaya dönüp üzerimi değiştirdim.

Güzel bir etek giyerken üzerime gömlek geçirdim. Kapının açılması ile odadan çıktım. Wolf bana bakarken birkaç adımda yanıma geldi.

Elini belime dolarken başını başıma yasladı. Eski haline dönmesi ile gülümserken ona sarıldım.

"Çok gariptin." dedim. Bir süre sussa da ardından "Özür dilerim... İşte sorun çıktı, artık her gün burada olamayabilirim." bu dediği ile geri çekilirken Wolf "Kısa bir süre, sonra eski düzenimize geri döneceğiz." diyecek hiçbir şeyim yoktu.

Hazırladığım yemekleri yerken Wolf'un yüzünde ki yorgunluğu görebiliyordum, dediği gibi işte sorun olmalıydı.

Yemeği sessizlik içinde bitirdiğimizde odaya döndük. Arkadan belime sarılırken sıcak nefesleri kulağıma çarpıyordu.

"Seni özleyeceğim."dedim. Uzanıp yanağımı öptü. "Bende."dedi.

Sıcak bedeni ile rahat bir uykuya dalarken hiç gitmemesini istiyordum.