flashback
Ellerimiz ayaklarımız bağlı ,karşımda oturan can kardeşim ömer vardı.
Iyimisin kardeşim?
"İyiyim komutanım "demesiyle resmiyeti bırak kardeşim.
Abla çok yoruldum. Çok canım yanıyor.
Biliyorum aslanım ,Biliyorum ,az daha dayanalım az kaldı bu şerefsizleri mutlu etmeyelim.
İçeri giren Nicolas İti bir bana bir Ömere bakmasıyla karşımda durdu.
Ooo komutan bugün pek bi neşelisin! demesiyle haklısın buradan bir kurtulayım sana yapacağım işkenceleri düşünüyordum !dememle kahkaha atıp köşedeki köz dolu kovanın yanına gidip demir çubuğu közün içine sokup bıraktı .Demir sopayı alarak geri yanıma geldi "ama komutan daha o güne çok var" diyerek dışarıdan itleri çağırdı bizi çözüp ömerle ellerimizi birbirine bağlayıp ayaklarımızı da bağladılar sırtımızı açan itlerle diğer şerefsizler i
