Arabanın yanına geldik ve anahtarla açtım kapıları. Zeyd valizlerimi bağaja yerleştirdi.
“Teşekkür ederim Zeyd”
“Rica ederim”
“Hoşçakal” dedim ve elimi uzattım.
“Seni bırakmamı ister misin? En azından bizim civarlardan uzaklaşana kadar”
“Atahan’ın elinin uzanabileceği yerlerden mi?”
“Evet” dedi gülerek.
“Gerek yok. Belli ki birbirinizden pek haz etmiyorsunuz, daha fazla karşı karşıya gelmenize gerek yok”
“Onunla karşı karşıya gelmek bende hobiye dönüştü Nefes”
“Daha sağlıklı hobiler edinmelisin bence” dedim ve bagajı kapattım.
“Herşey için teşekkür ederim”
“Rica ederim. İyi yolculuklar”
Direksiyona geçtim ve hasret kaldığım arabama kavuştum.
“Dikkatli ol Nefes” dedi Zeyd son olarak.
“Hoşçakal” dedim ve gaza bastım.
Kızım gayet sağlıklı gibiydi.
Müzik listemi açıp bu
