Gözleri yabancı olduğum bir öfkeyle bakıyordu.
“Bu ne Nefes!” dedi tekrar.
Elinden almak için uzandığımda çekti geriye elini.
“Evlendin mi!” diyerek bağırdı.
“Hayır” dedim.
Aramızdaki mesafeyi kapattı. Başımı kaldırıp baktım saf öfkeyle bakan gözlerine.
“Nişanlandım” dedim.
Yalan söylemenin, kaçmanın bir anlamı yoktu.
“Ne zaman?”
“Birkaç ay oldu”
“Birkaç ay…” sinirle tekrar etti.
“Evet”
“Kim!”
“Ne önemi var”
“Kim dedim Nefes?”
“Kim olduğunun ne önemi var Atahan. Ali, Ahmet, o ya da bu, herhangi biri işte”
“O değil mi! Babanla beraber gelen puşt”
Tahmin edişine şaşırıp sessiz kaldım.
Cevabımı anlayınca,
“Hay sikeyim! Biliyordum! Biliyordum o şerefsizin bakışlarını görmüştüm. Ama sen…” dedi ve parmağını doğrulttu bana.
“Ben ne?”
“Ne zamandan beri birliktesiniz
