“Serkan! Kime diyorum?”
Gülcan Hanım, yani Serkan’ın annesinin sesini duyduğum zaman içimden soğuk bir ürperti geçmişti. Anneme, kardeşime ve bana söylediği o kötü sözler dün gibi aklımdaydı.
Bana uzatılan bir şey gördüğümde irkildim, Atilla bana bir bardak su uzatıyordu. Yutkunmuştum.
“Teşekkürler.” fısıldamıştım. Ellerim titrerken uzanıp bardağımı aldım ve suyu içmeye başladım.
“Buket!” Serkan’ın sinirli yüzü şimdi tam karşımda duruyordu. Yemin etmeme rağmen onunla konuşmamaya çalışıyordum. Git diye içimden bağırıyordum. Git! Uzak dur benden ve ailemden! Rahat bir nefes almak istiyordum artık.
“Tanışıyor musunuz?” Atilla merakla bana ve ona bakıyordu.
“Atilla, sen benimle konuş, onunla ne hakla konuşursun?” Yine bağırıyordu işte Serkan. Gözlerimi sımsıkı kapatmıştım. Partisine de,
