(เด็กดื้อของศิลา)
เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายนาที แต่ศิลาก็ยังคงกอดเด็กสาวอยู่อย่างนั้น ไม่มีท่าทีว่าจะคลายอ้อมกอดแต่อย่างใด จนเด็กสาวเห็นว่าเขากอดเธอนานเกินไป เธอจึงเอ่ยประท้วงออกมา
"อาศิกอดหนูนานพอยังคะ จะปล่อยหนูได้ยัง"
"ให้อภัยอาสักครั้งได้ไหมครับ" ศิลาพูดในสิ่งที่อยากพูดออกมา พลางผละกอดออกเล็กน้อยเพื่อมองหน้าเด็กสาวในตอนนี้ ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอออกมาอีกครั้ง
"ให้อภัยอาสักครั้งนะครับคนดี อารับไม่ไหวที่น้องเซียเป็นแบบนี้กับอา อาเหมือนใจจะขาด อะ..."
"ตอนนั้นหนูก็เคยรู้สึกแบบนี้ มันเสียใจมาก มันรับความเสียใจไม่ไหวแต่ก็ต้องรับมันให้ได้ และหนูก็ผ่านมันมาได้แล้ว หนูไม่อยากกลับไปรู้สึกแบบเดิมอีก เมื่อก่อนอาศิเป็นคนผลักใสหนูเองไม่ใช่เหรอคะ อาศิไม่ชอบให้หนูเข้าใกล้เพราะกลัวอาขวัญตาจะเข้าใจผิด ตอนนี้หนูก็ออกห่างให้แล้วไง หนูเลิกสนใจอาศิให้แล้ว ตามความต้องการของอาศิเองไงคะ แล้วตอนนี้อาศิจะเอาอะไรกับ
