(เด็กดื้อของศิลา)
ณ บ้านของศิลา
"คุณป้าขา~" เมื่อเข้ามาในบ้าน ซีเซียไม่รอช้าที่จะเข้าไปกอดวิมลที่ยืนรอเธออยู่ในบ้าน พร้อมกับเอ่ยเรียกวิมลน้ำเสียงหวาน
"หนูเซียของป้ากลับมาแล้ว" วิมลพูดพร้อมอ้าแขนรับเด็กสาวเข้ามาในอ้อมกอดของเธอ ซึ่งก่อนหน้านี้ลูกชายของเธอได้โทรมาบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะพาเด็กสาวมาหาเธอ เธอจึงตั้งหน้าตั้งตารอเจอเด็กสาวด้วยความคิดถึงและดีใจเป็นที่สุด เพราะเด็กสาวที่เธอรักและเอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลานที่ไปอยู่ใต้มาห้าปี ตอนนี้ได้กลับมาแล้ว
"หนูคิดถึงคุณป้าที่สุดเลยค่ะ แล้วคุณป้าคิดถึงหนูไหมคะ" ซีเซียพูดและถามด้วยท่าทางออดอ้อน จนวิมลได้แต่ยิ้มตามด้วยความเอ็นดู ไม่ต่างจากศิลาเลย ภาพหญิงสาวต่างวัยสองคนที่กอดกันตรงหน้าเขา มันเป็นภาพที่มองแล้วทำให้เขารู้สึกมีความสุขมาก
"ก็ต้องคิดถึงอยู่แล้วสิจ๊ะ ป้าบ่นคิดถึงหนูตลอดเลยนะ ไม่เชื่อถามอาศิของเราดูสิ" ประโยคสุดท้ายวิมลพูดพลางพยักพเยิดหน้
