“โอ๊ย!!” เขานิ่วหน้าแล้วผละออกจากเธอ เพราะรู้สึกเจ็บที่มือซ้าย ซึ่งต้นเหตุก็ไม่ใช่ใครคือตัวแสบที่ตอนนี้ลุกขึ้นจากตักเขาอย่างรวดเร็ว เขามองหลังมือซ้ายที่เป็นรอยขีดยาวมีเลือดออกมาเล็กน้อย..ให้ตายเถอะตัวแสบเอาเข็มกลัดมาทำร้ายเขา
“เป็นไงล่ะลุงลามกดีนัก!” เธอโกรธหน้าดำหน้าแดง.. เขานี่มันบ้าจริงๆ กับเด็กที่ยังอายุน้อยๆ อย่างเธอก็ยังไม่เว้น
“หึ!”
“ยังจะมาหัวเราะอีก ไอ้ลุงโรคจิต ลามกจกเปรต! เดี๋ยวต่อยให้ตาเขียวเลยนี่ ไอ้บะ..” เธอด่าเป็นฟืนเป็นไฟเพราะความโกรธแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะเสียงเรียกของเพื่อน
“ฟ้า อยู่ไหนอะพี่ฮุคมารับแล้ว”
“ฮึ่ย! ฟ้าอยู่ตรงนี้ลมไม่ต้องเดินมานะ.. ลุงไหนๆ ก็ไหนๆ ละขอพูดทุกเรื่องมันตรงนี้เลย เรื่องน้าเฟิร์นกับน้าเซนน่ะอย่าพยายามเข้าไปแทรกกลางระหว่างเขา”
“..ทำไมต้องฟังเธอ ตัวแสบ”
“การศึกษา ฐานะลุงก็ดี หัดคิดเอาเอง ..แต่ถึงจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สำเร็จหรอกเพราะสายตาน้าเฟิร์นมีแต่น้าเซน เตือนแล้วนะไม่ฟังก็แล้วแต่ และอีกเรื่องที่สำคัญหวังว่าจากนี้เราจะไม่ต้องเจอกันอีก.. เกลียดที่สุดลุงบ้ากาม” เธอพูดใส่เขารัวๆ แล้วเดินจากไปโดยที่ไม่หันมามองเขา..ถ้าหันมามองเขาสักนิดจะได้เห็นแววตาเศร้า ไม่ใช่เพราะเรื่องน้าสาวของเธอแต่เป็นเพราะท่าทางการพูดของเธอที่บอกว่าเกลียดเขาต่างหาก
“แล้วต้องทำยังต่อวะที่นี้” คนที่พึ่งโดนบอกว่าเกลียด นั่งแบบหมดอาลัยตายอยากบนเก้าอี้ตัวเดิมแล้วทบทวนความรู้สึกของตัวเองทั้งหมดอีกครั้ง
.........................
เธอกลับมาถึงบ้านที่สระบุรีแล้ว ตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้นเธอก็เอาแต่คิดถึงอีตาลุงนั้นทั้งๆ ที่พึ่งบอกไปว่าเกลียดเขา และนี่มันช่างเป็นอะไรที่เลวร้าย โลกนี่ช่างใจร้ายกับสาวน้อยน่ารักอย่างเธอเหลือเกิน มาทัศนศึกษาทั้งทีทำไมต้องมาที่นี่ด้วยวะ ผอ.คิดอะไรอยู่ให้เด็ก ม.3 มาทัศนศึกษาที่บริษัทใหญ่แบบนี้เพื่อ! แทนที่จะได้ไปอุทยานเหมือนทุกๆ ปีแต่อยู่ดีๆ มาสายธุรกิจซะงั้นไม่เข้ากันสุดๆ
“ฟ้าเป็นไรอะ ฮาร์ทเห็นคิ้วขมวดตั้งแต่อยู่โรงเรียนล่ะ” เพื่อนชายในห้องที่แอบชอบเธอมาตั้งแต่ ม.1 แต่ไม่เคยบอกให้เธอรู้ เข้ามาทักเธอเพราะอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้สาวน่ารักอย่างเธอต้องทำหน้าบูดบึ้งแบบนี้
“เปล่าหรอกฮาร์ท สงสัยเราจะหิวมั้ง” เธอตอบไปส่งๆ เพราะไม่ค่อยอยากพูดถึงต้นเหตุสักเท่าไหร่
“เด็กๆ มารวมตัวกันตรงนี้ครับ เราจะแยกไปดูกันเป็นกลุ่มๆ นะครับ ครูสุ่มแบบรวมทุกห้องไว้ในกลุ่มเดียวกันแล้วแยกตามนี้เลยนะเลขที่ 1-10 ของทุกห้องมาที่กลุ่ม A ,2-20 มาที่กลุ่ม B,…” เธอเดินไปรวมกับเพื่อนๆ แอบเซ็งเพิ่มไปอีกตรงที่ลมไม่ได้มาด้วยเพราะป่วย
ตอนนี้เธออยู่ที่แผนกไอทีซึ่งแยกกับกลุ่มเพื่อนโดยสิ้นเชิงเพราะไม่ค่อยสนิทกันมาก และอีกอย่างที่ทำให้อารมณ์ไม่ค่อยดีก็เพราะ...
“แกๆ อยากเห็นอปป้าจัง ในรูปว่าหล่อแล้วตัวจริงจะหล่อหรือเปล่านะ” เชอรี่ สาวสวยดาวโรงเรียนที่ไม่ได้ทำตัวให้สมกับเป็นดาวโรงเรียนพูดขึ้น
“ฉันก็อยากเห็นเหมือนกัน แต่ดูจากบริษัทที่ใหญ่ขนาดนี้แล้วเขาคงไม่มีเวลาว่างมาเดินให้พวกเราเห็นหรอก” อยากจะเจออีตาลุงนั่นไปเพื่อ!
“เออ ได้ยินมาว่ามีเด็กห้อง3มาสัมภาษณ์เขาด้วยนี่ น่าอิจฉา”
“ยัยสายลมอะเหรอ หึ! สงสัยสัมภาษณ์ไปด้วยอ่อยไปด้วยแน่นอน นี่ได้ข่าวว่ายัยฟ้าไปด้วยพาอ่อยคูณสองชัวๆ” คนที่ถูกว่ายืนอยู่ด้านหลังโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
“ถ้ามีเวลามานินทาคนอื่นขนาดนี้ เอาเวลาไปอ่านหนังสือหรือไปปฏิบัติธรรมดีกว่านะจิตใจจะได้ดีและสงบขึ้น” เธอพูดลอยๆ แล้วเดินผ่านไปตรงจุดที่แสดงรางวัลของแผนกไอทีอยู่
“ฟ้า แกว่าใคร”
“เอ้า! พูดลอยๆ ได้ยินด้วยเหรอ นี่ไม่ได้ว่าใครเลยนะจำจากละครมาเมื่อคืน ทำไมอะ..กระแทกใจเหรอ” เธอพูดด้วยสีหน้านิ่งๆ ทำให้อีกฝ่ายเริ่มเดือด
“จะหาเรื่องกันเหรอ” เชอรี่ที่ไม่ค่อยถูกกับเธอเริ่มอารมณ์ไม่ดีเมื่อโดนเธอแขวะ ซึ่งสาเหตุหนึ่งก็เกิดจากการที่เธอไปสารภาพรักกับฮาร์ทเดือนของโรงเรียนแต่โดนปฏิเสธเพราะบอกว่าชอบฟ้า
“ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ” เธอพูดไปแต่สายตาหันมาสนใจที่ใบประกาศของแผนก
“มันจะมากไปแล้วนะ” เธอเกลียดมันที่ดีกว่าไปทุกอย่าง ยกเว้นแค่เรื่องฐานะกับความสวย
“...”
“อีฟ้า!”
“อะไรกันเกิดอะไรขึ้น น้องรี่”
“...” ฟ้าแอบมองบน เอาอีกแล้วสินะ ตอนนี้ขอต้อนรับเข้าสู่ช่วงเชิดชู ดูแลลูกผู้สนับสนุนโรงเรียน ถ้าได้ไปอยู่กลุ่มครูเจเจ้ไม่เกิดปัญหานี้หรอก..ครูเจเจ้จ๋าคิดถึงจุง
“ก็ฟ้าสิคะ เขามาว่าพวกเรา” เชอรี่และเพื่อนทำหน้าตาน่าสงสารแล้วพยายามบีบน้ำตา.. ทอแหล!
“ฟ้าเธอว่าอะไรเพื่อน” ครูสาวคนสวยมองเธอด้วยสายตาดุดัน สาบานเถอะว่าเป็นครูไม่ได้เป็นนางร้ายในละคร
“เปล่าค่ะ”
“แต่เชอรี่บอกว่าเธอไปว่าเขา” ตอนนี้สายตาหลายคู่หันมามองตรงที่พวกเธอยืนอยู่ ดีนะตรงนี้แยกออกจากพื้นที่ทำงานของแผนกไอทีจึงไม่เป็นการรบกวนพวกพี่เขา
“ครูเชื่อเหรอคะ” เธอมองหน้าครูแล้วตอบกลับไป
“ก็ครูถามเธออยู่นี่ไง”
“แต่หนูว่าครูใช้ผิดคำถามค่ะ ครูน่าจะเปลี่ยนจากเธอไปว่าอะไรเพื่อน เป็นคำถามอื่นที่ฟังดูไม่เป็นการเข้าข้างอีกฝ่ายมากกว่านะคะ”
“ฟ้า! นี่เธอ...”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ!”