Boran’ın ağa olarak kalması için verilen süre gittikçe azalıyordu ama Boran’ların hanesinde bir çocuk ağlaması duyulmuyordu henüz. Annesi Zelal ve nenesi Azade sık sık Boran’ı kenara çekiyor Esma’nın duymadığına emin oldukları yerlerde konuşuyorlardı. Zelal hanım bir keresinde Boran’a;
“Oğlum, Zelfi diye bir genç kız var dernekte. Araştırdım soyunda sopunda kısırlık yok. Ailesi borç batağında. Biraz para verip alabiliriz. Esma bilmesin ev açalım, hamile kalsın bebeğini doğursun. Sonra bebeği konağa alırız Esma büyütür. O çok vicdanlı bir kız. Bunu neden yaptığını anlatırsan anlar ve o çocuğu büyütür. Annesi yok deriz. Annesiz dersek daha kolay ve severek büyütür. Zelfi’yi de burada konakta işe alırız. Kimsenin vebaline de girmeyiz. Ona hayırlı bir kısmet bakarım bulunca da evlendiririz” d
