DUSTIN´S POV
Nakatayo ngayon sa harap ko ay ang lalaking nag-uumpisa ko na muling kamuhian. Ang lalaking naging dahilan kung bakit nasasaktan ng husto ang babaeng mahal ko. Ang lalaking kadugo ko pero ngayon halos nagsisi na ako kung bakit itinuring ko pa itong isang kapatid.
Sa ilang beses na hinayaan ko siyang gawin ang mga bagay na gusto niya at mga bagay na naisipan niya lang. Ang katwiran ko noon dahil kailangan niya ng mga taong magmamahal baka sakaling dahil doon ay magbago na ito at mahanap ang kasayahan na deserve niya.
“Sinasabi ko na sayo hinding-hindi mo ako matatalo,” mayabang nitong ismid sa akin.
“Hindi naman ako nakikipagkompetensya sayo. Hindi ako kahit kailan makikipagtalo sa isang taong makitid ang utak,” saad ko bago ito tinalikoran.
Pero siguro nga ay magka
