At my worst

chapter 2

Zhan anak ok ka lang ba?. Pumayat ka ata hindi ka ba pinapakain ng asawa mo?. Tanong ni mommy La. Nasa hapag kami kumakain ng agahan.

Kahit anong pilit ko sa sarili ko maging comfortable sa buhay na meron ako ngayon hindi ko pa rin magawa. Naninibago pa rin ako. Dala dala ko pa rin ang ugali kong mahirap. Gaya na lang kanina nakalimutan ko na naman. Kinuha ko ang pinggan na pinaglagyan ni Yibo ng pagkain ko. Pumunta ako sa gilid at doon kumain habang nakaupo sa sahig.

Mommy La isang linggo pa lang si Weiying dito hindi kaagad agad siya tataba hindi naman siya baboy kung kumain. Kahit anong pilit kung pakainin siya ng madami konti pa rin kinakain niya. Yibo defended himself.

Totoo naman kasi nasanay ako sa kaing kaunti one cup of rice one slice of anything meat chicken whatsoever. Wala labis walang kulang tig iisa lang.

Naninibago ka ba apo?.

Nanubig ang mga mata ko sa paraan ng pakikipag usap niya at sa tono ng pananalita niya. May pag aalala dito at pagkabahala.

Tumango ako at ngumiti. Ok lang po ako medyo naninibago lang. Wag po kayong mag alala nandito naman si Yibo hindi naman niya ako pinabayaan.

Well that's good to hear. Tugon ni daddy Lo.

Lumaki si Yibo sa kanyang grandparents. Maagang namatay ang mga magulang niya dahil sa assassination. Mula pagkabata ang dalawang matanda ang tumayong ama't ina niya. Lumaki naman siyang maayos at hindi rebelde.

May pagkakataon lang na malayo ang tingin niya at may kausap siya sa telepono. Kahina Hinala man wala akong karapatan manghimasok

Daddy Lo mommy La. Ok lang ba sa inyo na ganito ako. I mean lalaki ako wala kayong makukuhang tagapagmana sa tulad ko?.

Ayaw kong magsinungaling sa kahit na sino bago ako nagpakasal kay Yibo umamin ako ng tunay kong pagkatao sa dalawang matanda.

Well that's not the problem. This family is small. Nag Iisang anak ako at ang daddy lo mo. Iisa lang din ang anak namin dahil nag komplikasyon ako sa matres. We will bless na binigyan pa kami ng isa pang pamilya at yan ang anak ng anak namin.

Matanda na kami bukas makalawa o mamaya mawawala na kami. Yibo knows how to decide on his own. If both of you will leave in this world then money can be given to a charity. Donation, maraming pwedeng puntahan ang pera.

Doon na tuluyang nalaglag ang mga luha ko. May mga natitirang tao pa pala na katulad nila. Akala ko wala na. Simula ng abusuhin ako ng step dad ko wala na akong nakilalang mabait na tao.

Bakit ganoon. Yung tipong sumuko na ako. Tinanggap ko na wala ng taong nagmamalasakit sa akin hanggang sa araw ng kamatayan ko. Saka naman sila dumating.

Hindi ko alam kung ang desisyon ko bang ito tama o hindi. Huhuhu.

Tsskk.. such a cry baby. Yibo gave him tissues to wipe his tears.

See that honey ikaw na ikaw siya. Iyakin. Daddy Lo commented.

Nanatili pa sila ni Daddy Lo at mommy La hanggang tanghalian. Pupunta daw sila ng madrid magbabakasyon. Gusto pa nga nilang ako isama. Ayaw kong maging third wheel. Isa pa ang impokrito ko naman upang sumama pa. Sampid lang ako sa pamilya. Kahit ayaw kong magsinungaling na ang kasalang ito ay fake wala akong magagawa.

Guilty ako oo pero ayaw ko pang mamatay. Kapag siniwalat ko ang totoo pumirma ako sa kasunduan kapag sinabi ko ang totoo ililibing niya ako ng buhay. Nakapirma iyun.

Sir Zhan tumawag ang asawa mo. Pinapapunta ka sa opisina niya.

Lucid Zhan na lang. Ano na naman ba ang problema ng amo mong ice?.

Hehehe... iparinig mo sa kanya yan patay kang bata ka.

Magpahatid ka ky Brownie daw. Dalian mo huwag mong paghintayin ang ice mong asawa sige ka mapepepreeze ng wala sa oras.

Hindi na ako nagabala pang magbihis. Suot ang faded jeans na butas butas ang gray cotton-shirt with small pocket sa dibdib sa right side.

Saan ang punta ma'am?.

Ano akala mo sa akin teacher mo maka ma'am to. Hindi maganda araw ko manong brownie huwag ako.

Ito namang batang ito hindi mabiro. Papangit ka sa kakasimangot mo. Papalitan ka nong gwapo mong asawa. Like mo iyon?.

Sa tingin mo gwapo siya manong?.

Naku saan ba nakatingin yang mata mo. Gawa ba sa cartoon ang mata mo at hindi makita-kita ang kagwapuhan ng asawa mo?.

Gawa sa plastik ang mata ko. Bulag ako sa mga gwapo.

Hahhaha... ikaw talaga, mapagbiro ka. Hindi nagkamali si boss sa pagpili ng mapapangasawa.

Kung alam mo lang kuya ang totoo hindi mo masasabi ang sinasabi mo ngayon. Sa isip niya. Isa din sa dahilan kung bakit tinanggap niya ang kasunduan ay proteksyon.

Magmula nang makatakas siya sa impernong bahay nila. Bawat kilos niya ay di numero. Natatakot siya na baka isang araw mag cross ulit ang landas nila ng step father niya. Malaki ang china oo at nasa probinsya ang bahay nila at nasa bayan siya.

Hindi malayong hindi mag cross ang landas nila bakit?. Drug dealer ang step father niya marami itong connection. Kung ipapahanap siya ng step father niya malamang hihingi ito ng tulong sa boss nito. Ayaw niya ng bumalik. Dahil kung bumalik siya ibebenta siya nito sa black market.

Sa pangangalaga ni Yibo alam niya sa sarili niyang ligtas siya. Sa unang pagkakataon ng buhay niya ngayon niya tuluyang naramdaman ang kapayapaan. Walang ibang iniisip ang halik lang na ninakaw niya sa asawa niyang fake.

Kuya may pera ka?. Pwede pahiram?. Nahihiya niyang tanong sa driver. Wala siyang pera hindi siya binigyan ni Yibi gusto niyang kumain ng street foods. Sa bahay kasi hindi pwede. Bawal ang unhealthy foods. Nakakahiya naman kung humingi siya. Hindi niya iti bangko kahit bangko ito wala siyang perang diniposit. Walang dapat widruhin.

May gusto ka bang bilhin?. Tatawagan ko si boss pupunta tayo ng mall.

Wala gusto ko lang bumili ng burger pwede ba?. Isang linggo na akong hindi nakakain. Paawa effect.

Juskong batang ito. Ihahatid na kita sa kompanya ni boss tapos bibili ako hintayin mo ako sa lobby ok lang ba yun sayo?.

Kumislap n parang diamante ang mata ni Zhan ang parang batang niyakap ang leeg ng driver.

Salamat kuya. Babayaran kita pwamise. Masaya niyang sabi dito.

Baby sharkk dududududu.. babyshark dudududud... baby shark. (Phone call).

Kinuha ni Brownie ang phone niya na nasa dashboard.

Ang gara touch screen ang phone samsung note 10. Mamahalin wengya nakakainggit.

Hello boss.

Where the hell are you Brownie?.

Malapit na boss. Ngiwing sagot ng driver.

Then hurry up. Don't let me wait for too long.

Copy boss.

Ilang minuto lang magkahiwalay sa asawa parang isang buong taon na. Napakabugnutin ng asawa mo. Isa lang ang swak. Swak na swak iyon magmahal may labis walang kulang. Seloso lang para aagawan palagi.

Tango lang ang sagot ni Zhan. Ayaw na niyang makipag debate pa. Tatanggapin na lang niya ang katotohanang nagpakasal siya sa taong walang pasensya at akala mo uutangan palagi sa mukha niya walang kasing seryoso. Hmmpp…

Pagdating ni zhan aa building kung saan ang opisina ng asawa niya. Hindi agad siya dumiretso naghintay siya sa lobby gaya ng napagkasunduan nila ni Brownie. Hindi naman siya naghintay ng matagal. Takot lang ni Brownie na pag hintayin siya. Panigurado puputok ang bulkan. Lahat ng apoy sasaluhin niya.

Salamat mamaya babayaran kita don't worry. Kapag hindi kita nabayaran kunin mo ang kidney ko at ibenta. Biro niya.

Maraming pera ang asawa mo kaya mababayaran mo ako. Kung hindi man pamasko ko na lang. Bago ko pa makuha ang kidney sabog na utak ko.

Pamasko?. Ang layo pa ng december excited ka masyado. Hahahaa… salamat ulit.

Sige na akyat ka na. Naghihintay na ang asawa mo. Utos ni Brownie kay Zhan.

Kumaway muna siya bago tumalikod pumunta ng lift ang magdadala sa kanya sa opisina ng asawa niya.