Chapter 29

3325 Words
Heartbroken "To be heartbroken is to be so sad that it feels like your heart has cracked inside your chest. You'd be heartbroken also when you dumped by your gf/bf. And when someone is broken they are deeply sorrowful or distressed." Hindi pa rin siya mapalagay kaya tinawagan niya ang kaibigan na si Serenity alam niyang matutulungan siya nito. Mayaman ito at marami itong kakilala sa fashion industry. May agency ang Tita niya humahawak sa mga models at fashion designer. Mapa pilipinas man o sa ibang bansa. Nagriring lang ang phone nito. Nakailang tawag siya kaya tinigilan na niya. Maybe mamaya na lang busy pa siguro ito. Napabuntong hininga siya. Nagiging over thinking nanaman siya. Mayat maya ay tumutunog na ang cellphone niya. Agad niya itong tinignan kung sino ang caller. Napangiti siya ng makitang ang kaibigan ang tumatawag. "Hello wild beast!"masayang bati ni Elle. "Oh, anong kailangan mo at ng istorbo ka?!"pagsusungit ng kaibigan sa kabilang linya. Gumaganti?!sa loob-loob niya. Napangiti siya tupak din ito minsan."Magtatanong lang sana ako kung may kakilala kang Odessa na model sa New York?"hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa. "Anong apelyedo?"takang tanong ng kaibigan. "Diko alam ei. Teka magsend ako ng picture niya baka kakilala ng mga kaibigan mo na models." "May something bang nangyayari at nag-iimbestiga ka? Woman doing this kind of stuff if they are paranoid or suspicious towards of their boyfriend or husband?"Sabi nito. "Sasabihin ko sa inyo mamaya."alanganin pa niyang sabi. Ayaw na niya kasing dumagdag pa sa mga problema ng mga kaibigan niya. "Now na! Para alam ko kung ano ang sasabihin ko at hahanapin kong babae na pinapahanap mo."pangungulit nito. Ayon wala naman na siyang magagawa dahil may kailangan siya sa kaibigan kaya nagkwento na siya. "That b*tch!"inis na gigil nitong sabi. "Wait for a minute gotta call you later. Send mo na din ang photo niya at mag ask ako sa Isang fashion designer na kaclose ko baka kilala niya Yan. Babye!" "Okay bye! Salamat!"Sana positive ang ibabalita niya sakin. I need to do this para just in case na makasalubong ko or makitang kasama niya ang boyfriend ko may ipanglalaban ako sa babaeng iyon. Kapag tarayan niya ako. Hindi naman ako ganito dati pagdating sa isang lalaki. Hindi ko ugaling makipag-away. Pero pagdating kay Stephen, parang ngayon palang niya magagawa. I really love him that's why. Gabi na ng tumawag ang kaibigan niya. Excited siya sa ibabalita ng kaibigan kahit alam niyang bad news iyon. "Hello wild beast. Magkwento ka na dali!"mabilis niyang sabi. "Hindi ito libre wilder beast!"pagtataray ng kaibigan. "Kahit kailan talaga lahat may bayad."maktol niya. "Aba! Natural. Kinapalan ko na ang mukha ko sa pagtatanong kay Tita kahit hindi kami close noon. Mabuti nga maganda ang mood ngayon."sumbat naman nito agad. "Oo na! So anong kapalit?!"simangot niyang tanong. Matamis itong ngumiti. Inirapan niya ito. Nakavideo call kasi silang dalawa. "Souvenirs galing Malaysia. D'ba nabanggit mong ipapasyal ka ng jowa mo sa Malaysia?"ngiti ito sa akin. "Oo. Panalangin mong matutuloy kami. Kasi sabi niya mas mura bilihin doon kaysa dito Singapore. So ano na? Magkwento ka na!" Nagsimula na nga itong nagkwento. Mataman siyang nakikinig lang sa kaibigan niya. Napapakunot at hindi makapaniwala sa naririnig mula sa kaibigan. Naiinis at napapanganga na lang. Napatigil siya sa binanggit niyang pangalan. Kaya agad siyang nagtanong. "Wait what?! Pati yung best friend ni Stephen, nilandi din niya? Pati ang kapatid ni Stephen nilandi din?!"hindi makapaniwalang tanong niya. Kumunot din ang noo ng kaibigan niya. "You know Stephen Fellan Hormes?"takang tanong niya sa akin. "Yes of course he's my boyfriend. Hindi ko ba nasabi sayo?"taka din niyang tanong. "No! D'ba ayaw mong sabihin ang buong pangalan niya samin ni Sahela. Stephen lang alam namin na pangalan ng boyfriend mo! Never ka pang nagkwento about sa background niya. Yung landian niyo lang kweninto mo!"simangot nito. "And yung about sa nangyari noong Chinese New Year. Buong pangalan niya at background d'ka nagkwento."dagdag pa nito. Tama ito. Napakamot siya ng kilay. "Private kasi yun kaya hindi ko na kweninto sainyo."ngiti niyang pilit. "Boyfriend mo pala siya. Ang bongga mo Wilder! Ang yaman ng angkan nila sa Amerika. May dalawa silang hacienda sa Amerika Isa sa California, diko sure yung Isa kung saan banda yun. Multi-Billionaire sila."bulalas ng kaibigan. Hindi niya iyon pinansin. Inikutan lang niya ito sa mata. Wala naman siya pakialam sa yaman nila. Si Stephen lang naman ang mahalaga sa kaniya wala ng iba pa! "Lahat na yata ng business meron sila. Aabot tayo ng Isang taon kapag sinabi ko lahat ang ari-arian nila."exaggerated nitong sabi. "Ewan ko sa'yo. Magkwento ka pa!"pangungulit niya. Yun nga at pinagpatuloy na nito ang pagkwe-kwento. Marami siyang nalaman about sa babaeng iyon. Impakta talaga ang babae na iyon! Nasa kay Steph na iyon kung papaloko ulit siya sa ex nito. Ganoon ba nito kamahal noon na pati pagtataksil ng ex-girlfriend nito hindi niya nalaman ang kagagahan ng babae. Kung hindi pa nito natuklasan at nakita ang kawalang hiyaan ng malanding babae na iyon baka malamang kasal na sila sa kasinungalingan. Napabuntong hininga siya ng matapos ang tawagan nila ng kaibigan niya. Sumagi nanaman sa isipan niya yung halikan ng mag-ex. Aaminin niyang sobra siyang nasaktan dun. Ganoon na lang ba ito karupok sa mga babae. Yung gentleman sa maling paraan. Pero kahit ganoon nananaig parin ang pagmamahal ko sa kaniya. Mayang hatinggabi pa uuwi ng Singapore si Steph. Nakapag usap na sila kanina na sa penthouse siya nito magkikita. Agahan nalang niya ang pumunta dun. Naayos naman na niya at nailagay na ang mga damit niya sa hindi kalakihan na traveling bag. *** Alas otso siya ng umaga umalis ng apartment at nagtungo sa penthouse ng binata. Naglinis na muna siya dahil wala naman siyang gagawin dito. Excited lang siyang magtungo dito. Hindi ko muna tinawagan ang kasintahan ko. Alam kung tulog pa ito dahil pagod yon sa biyahe kagabi. Tanghali na ng maisipan niyang tawagan ito. Pero nagri-ring lang ang cellphone nito. Nakailang tawag na din siya. Ibaba na niya sana ng biglang may nagsalita sa kabilang linya. Nagulat pa siya ng babae ang sumagot. Ang matindi pa sinigawan ako."Pwede ba wag kang tawag ng tawag dito. Nakakastorbo ka sa trabaho ng amo ko!"sigaw nito sabay pinatayan siya ng tawag. Napanganga na lang siya sa sinabi ng babae sa kabilang linya. Hindi siya nakahuma sa pagsigaw ng babae sa kanya. Ganito ba umasta ang mga empleyado nila Stephen mga bastos. Napailang na lang siya. Mabuti na lang talaga at hindi siya pumupunta doon sa opisina ng kasintahan. Malalim siyang bumuntong hininga. Sabi naman niya kagabi nung tumawag siya na pwede ko siyang puntahan sa opisina niya kahit anong oras ko gusto. Actually noon pa nito sinasabi ako lang yung umaayaw talaga. Tapos na siyang kumain ng maisipan na naman niyang tawagan ulit. Pero gaya kanina ring lang Ng ring ang phone nito. Napasimangot siya. Mamayang alas Kwatro na ang alis namin papuntang Malaysia eh. Hindi na ba niya naalala dahil sa kabisihan nito. Kaya hindi na siya nagdalawang isip na puntahan siya sa opisina nito. Naligo muna siya para mamayang alas tres niya pupuntahan ang kasintahan sa opisina nito. Hindi siya mapakali kung maghihintay lang siya dito gayong wala man lang itong response sa tawag at chat niya. Kinakabahan siya at nahihiya na pumunta sa opisina ng kasintahan pero wala siyang choices kundi ang puntahan niya ito. Bahala na. Nagtaxi siya para mas mabilis na makarating sa opisina nito. Saka na lang niya tatawagan ito ulit kapag nakarating na siya sa opisina nito. "Miss we are here!"untog ng taxi driver. Bahagyan pa siyang nagulat. "Oh, Thank you!"Sabi niya ng makabayad na siya ng pamasahe. Bumaba na siya at agad kinuha ang cellphone para tawagan ulit si Stephen. Nanlumo siya ng hindi nito sinasagot ang tawag niya. Kaya lumapit na lang siya sa building para makapagtanong sa receptionist doon. Nahihiya man siya pero kailangan niyang gawin ito. Kakapalan ko nalang ng kunti ang mukha ko. Sana lang hindi ko makita ang Mama nito sa building na ito. "Ahm, hello!"nahihiya niyang bati sa dalawang receptionist doon. Napatingin Naman ang dalawa sa kaniya. Bahagyan pa silang tumingin sakin mula ulo hanggang paa. Nakita kong nagbubulungan sila. Napayuko ako at palihim na sinipat ang suot kong damit. Wala namang mali sa suot ko ah. Simple lang kasi ang suot ko. Naka skinny jeans at fitted t-shirt crops top na puti. Hindi naman babastusin ang suot niya at hindi naman gaano kita ang tiyan niya. "Yes Miss, good afternoon how can I help you?"magalang nitong tanong. "Good afternoon too! Is Stephen here in his office?"alanganin niyang tanong. Nagtaka naman ang receptionist. "Do you have an appointment with Sir Hormes?" Umiling siya. Kaya naisip niyang i-introduce ang sarili niya. Baka sakaling nakalagay ako sa list niya as a visitor. "I'm Elle. He said I can come here any time and when ever I want. Is he busy?"tanong niya kahit naiilang na siya. Andito na siya kaya lubusin na niya. There's no harm for trying. Nakita niyang napasinghap ang dalawa. Kaya nagtaka siya. Agad nilang tinignan sa computer at siguro nagsearch sila sa name ko kaya ganun na lang sila kung maka-react. "You are Elle Valmento?"Tarantang tanong ng isa. Tumango lang siya sa tanong nito. "OMG! We are sorry for our behavior ma'am!"bigla silang nataranta na hindi alam ang gagawin. Napakunot noo siya at nagtataka sa inasta nila. "No! It's okay! I just want to know if Stephen is here?" "Ah! He go out with someone. Just a second I gotta call his secretary."magalang nitong sabi sa akin.Tumango lang siya. Sinong someone kaya ang kasama nito. Kaya ba hindi niya sinasagot ang mga tawag ko. "Please ma'am take a set!"iginiya siya ng isang receptionist sa isang habang sofa doon. Wala naman gaanong tao sa lobby kaya nakahinga siya ng maayos. Nag offer pa ito ng maiinon kaya sinabi ko na lang na mineral water na lang ang ibigay niya sa akin. Mayat maya ay may isang magandang babae na nagmamadaling lumapit sa pwesto ng receptionist. May sinasabi ito na sila lang ang nagkakaintindihan. Kaya hinayaan ko na lang sila na mag-usap. Napalingon ako ng tawagin ako ng receptionist. Hindi ko alam ang pangalan nila wala din naman akong balak magtanong. "Yes?" "Miss Elle, do you want to wait Sir Stephen in his office? So that to make you feel more comfortable there?"suggestions ng babae. "And by the way I'm Michelle secretary of Sir Stephen. Nice to meet you Miss Elle."magalang nitong sabi na nakangiti pa. Ngumiti din siya dito. "Nice to meet you too Miss Michelle."ngiti niya at tumayo siya para makipagkamay sa secretary ni Stephen. "I'm fine here. Just don't mind me. I'm sorry if I disturbed your work. Ahm anyway, are you the one who answering my call earlier?"mahinahon niyang tanong. Nakita niya itong nagulat. Tapos agad itong umiling-iling. "No! Why?"takang tanong nito. "I called Stephen phone and the girl who's picking up my called shouted at me and saying 'this is his secretary don't always calling here, you're disturbing my boss's work!"Sabi pa niya. Namutla ito na parang kinakabahan. "I'm sorry but I'm not the one who picking up that called from you ma'am Elle." "Are you a filipino?"mahina niyang tanong. Umiling ito agad. So hindi nga talaga siya. "Do you know the person who answered my call?" Napayuko ito. Parang ayaw niyang sabihin halata din na natetense ito. Siguro pinagbantaan ng babaeng iyon kung sino mang babae na iyon ang sumagot sa tawag ko kanina. "It's okay if you don't want to tell me!"ngiti niya dito. Malalaman ko din naman kung sino ang babaeng iyon. Umupo ulit siya doon. "I'm sorry miss Elle." "Don't worry it's fine. And also I fine it here. Maybe you can go back to your work now."mahinahon niyang sabi. "A-ah, Miss Elle? Is it okay to ask something?"alanganin niyang sabi. Tumango siya."Yeah go on!" "I'm sorry for being a kepo but h-how are you related to sir Stephen?"nahihiya nitong tanong sa akin. Paano ko ba sasabihin na girlfriend ako ni Stephen ng walang pag alinlangan sa kanilang mga mata. Pero bahala na kung ano ang isipin nila. I need to be confident and tell it to them that I'm his girlfriend. Wether they believe me or not. "I'm his girlfriend."simple niyang sagot. Sasabihin pa niya sanang anniversary nila bukas pero hindi nalang niya idinagdag. "Huh?!"mukhang naguluhan pa ito. Napapaisip na talaga siya kung nagpupunta ba palagi dito yung babaeng iyon. Magsasalita pa sana ang secretary ni Stephen ng may tumawag sa kaniya. I think related sa trabaho iyon kaya agad siyang nagpaalam sakin. Tamango na nalang ako. Nakahinga ako ng maluwag ng naging busy na ang lahat. Ako naman nakatutok lang sa cellphone. Nalungkot siya ng wala paring reply ang binata. Nakalimutan ba nitong alas kwatro sila aalis patungong Malaysia. Sampong minuto na lang alas kwatro na. Kaya no choice siya kundi ang umalis na lang doon. Ayaw niyang mag mukhang tanga kakahintay sa wala. Tumayo na siya at nag paalam sa dalawang receptionist na andoon. Paglabas niya ng building yun naman ang paglabas ng lalaki at babae na masayang naglalakad patungong building na kinaroroonan niya. Ang nakapagpatigil pa sa kanya ay ang akbayan ni Stephen ang babae. Mukhang nag enjoy sila kung saan man sila nagpunta. Nakatayo lang siya doon na parang istatuwa na nakatitig sa dalawang nilalang. Para siyang binuhusan ng sobrang napakalamig na tubig sa nakikita niya. Hindi rin niya napigilan na tumulo mga luha niya. Pakiramdam niya na hit and run ang puso niya at nagkalasog-lasog ito. Napatingin bigla si Stephen sa kaniya at gulat na gulat. Namutla din ito na hindi malaman ang gagawin. Napayuko siya. Nakakainis lang dahil hindi siya makagalaw sa pagkabigla. Gusto niyang umalis na agad doon pero hindi nakikisama ang mga paa niya. Nakatayo lang siya doon. Nakita niyang agad inalis ni Stephen ang kamay sa pagkakaakbay kay Odessa na ngayon ay ngiting ngiti na akala mo nanalo ng jueteng. Ang cheap. Agad siyang lumapit sakin. Akmang hahawakan ako ng tinabig ko ang kamay niya. "L-love?!"kinakabahan na hindi mawari ang reaksyon nito. "You lied to me! Liar!"mahina at sobrang diin niyang sabi sa binata. "No! I..I can explain. Huwag mo sanang bigyan ng kahulugan ang nakita mo love."mahinahon nitong sabi. "So dapat ba magbubulag-bulagan ako ganoon ba. Ganoon ba ang gusto mong mangyari. Nagmumukhang tanga ako kakahintay,kakatawag at kakatext message sayo pero lahat ng iyon binabaliwa mo lahat Ng iyon ng dahil lang sa babaeng ito. I hate you!"inis niyang sabi at nilagpasan niya ito. Lalagpasan sana niya ang babae at wag itong pansin ng magparinig ito. "Huh! What a b!tch!"parinig niya sakin. "What! You call me a b!tch!"sabay baling sa babaeng makapal ang mukha. Ngumiti ito ng nakakaloko sabay taas ng kilay niya sa akin. Dahil sa inis ko hindi ko napigilan ang sarili kong sampalin ito ng pagkalakas lakas. "Don't you dare say that to me. Because compared to the two of us, you are more b!tch than me. I know a lot about you. Hindi mo magugustuhan ang mga sasabihin ko. Try me!"galit niyang sabi. Napahawak ito sa pisngi niya na parang kawawang kawawa. Huh! Tama nga ang kaibigan ko magaling talaga itong umakting kala mo naabgrabyado. "What did I do to you?! To hurt me like this!"painis nitong sabi. "They are right you really good at acting. Next time wag na wag mo akong sabihan na bitch."masamang tingin niya sa babaeng kunwari nag-iiyak na. "Elle stop it! Nakakahiya sa mga tao!"saway ni Stephen sa kaniya. Sobrang naiinis nanaman ako sa sinabi ng binata. Hindi ko mapigilan ang sarili ko at pati siya nasampal ko na din! "Nakakahiya?! Really Steph! Nahihiya ka? Pero ang ginagawa niyo ng babaeng ito hindi ka nahiya. Sino ba aming dalawa ang girlfriend mo ha!"sigaw ko sa binata. "So okay lang sayo na tawagin niya ako ng ganun. Okay lang sayo ha!"galit kong tanong sa kasintahan ko. "Here you go again mas kinakampihan mo nanaman ang babaeng ito kisa ako na girlfriend mo like what you did before. Your to much Steph!"namumula na ang mukha niya sa galit. "Hindi ganun iyon love! Ayoko lang na maissue tayo. Tinagnan mo madaming naka---"I cut his words. "I don't care about them. They can---"napatigil siya ng sumingit ang malanding babae. "Nagpasama lang naman ako kay Steph na mamasy----" "Shut up. Nagpasama? I know the reason why you still eager to close to him dahil gusto mong magkabalikan ulit kayo. You are not supposed to be here! Pero pinakiusapan mo lang ung manager mo na dito ka i-assign dahil ayaw mong umuwi sa pilipinas. You know why dahil kapag umapak ka sa sarili mong bansa. Makukulong ka d'ba?"mapanguyam kung Sabi. "What are you talking about!"sigaw na nito. Ayon na tumbok ko. Galit na eh. Napataas na lang ako ng kilay. "Maang-maangan ganun! In the first place Isa ka sana sa mga Modelo na mai-assign sa Pilipinas pero tumanggi ka at nakipagpalit sa iba. Ang Isa pang dahilan kaya ka dito nagpunta ay para makipagbalikan kay Steph. You have the confidence na makukuha mo ulit ang loob ni Steph kahit na hindi mo naman talaga siya minahal at pera lang naman talaga ang habol mo sa lalaking ito."sabay turo kay Steph at inirapan ang binata. "Gaya din niyan sa ibang lalaki na nakasiping mo pera lang din ang habol mo sa mga iyon." "Stop talking nonsense! Wala ka ngang pruweba sa mga pinagsasabi mo b!tch!"nanggagalaiti na sabi sa'kin. "I have a lot of evidence. You even seduce his brother and his bestfriend noong boyfriend mo palang si Stephen. Pero hindi ka pinatulan dahil alam nila kung gaano ka kakati. Alam ko din kung bakit nabubura sa social media ang kagagahan na pinaggagawa mo dahil ipinapabura mo sa isang magaling na hacker. Ang kabayaran ay Isang gabing parausan. How disgusting you are!"masama na kung masama ako. Pero galit ako. Galit na galit ako dahil sa kanilang dalawa. Hindi ito nakaimik at namutla pa sa sinabi ko. huh! "Bahala ka ng magpakatanga ulit sa ex-girlfriend mo! Nabubulag ka sa mala angel na mukha niya kaya kahit alam mong pinagluluko ka na niya noon mas pinili mo paring paniwalaan ang kasinungalingan ng babaeng ito. Kung hindi mo pa nakitang may kaulayaw ang babae malamang na baka kasal na kayo na puno ng kasinungalingan at puno ng pagmamahal na ikaw lang naman ang nagmamahal. Habang ang babaeng ito nag-eenjoy tumikim ng iba't ibang putahe."sobrang sama ang loob niya. Kaya kailangan ko ng umalis dito. May nakita siyang taxi na pababa na ang sakay nito kaya agad siyang umalis pero hinabol siya ni Stephen. "I hate you! You both can go to hell!"sigaw niyang inis dito. Patakbong lumapit siya sa taxi at agad na sumakay doon. Nagulat pa ng bahagyan yung driver. Pero nung nakita niya akong ganoon ang itsura hindi na ito nagreklamo pa. "I'm sorry Sir but please we can go now."nahihiya niyang sabi. Hindi ko pinansin ang pagpupukpok ni Stephen sa bintana para lang buksan ko. Nilock ko pa iyon. Hindi ko lang matanggap na sa kabila ng paghihintay ko sa opisina niya. Heto siya masaya at sweet na sweet sila ng ex niya. Binaliwa niya lahat ang mga tawag at mga pinadala kong mensahe sa kanya. Nakakasama ng loob. Sinungaling siya. Sobra akong nasasaktan. Punong puno na ako. Oo mahal ko siya pero Hindi naman ganito na ako na lang palagi ang nag aadjust at ako lahat ang umiintindi. AYOKO na. Umiiyak siya sa loob ng taxi. Wala na siyang pakialam pa. Nasabi naman na niya kung saan siya nito ihatid.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD