Kabanata 37: Pagpapagaling

1854 Words

I don't know how, pero hindi naman pala ako sa mental institution mamamalagi. May sumalubong sa akin kanina noong nasa airport na ako, he is Dwight Mortel. A family friend who is working in a mental institution here in America, bale siya ang personal physician ko. Siya ang titingin sa akin habang nandito ako sa America, puwede naman daw iyon dito na hindi ako mamalagi sa hospital at siya mismo ang pupunta sa akin sa tutuluyan ko. Kumbaga pasyente pa rin ako pero stay home lang. He is filipino-american kaya marunong din ito magtagol, medyo may edad na ito kumpara sa akin. "Na mention ba sa 'yo ng Parents mo na sa unit ko, ikaw mamamalagi?" tanong nito habang nasa biyahe kami. "No, akala ko nga didiretso na ako sa hospital e." Sagot ko rito. "Not yet, kailangan muna kita tignan at suriin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD